Τα ερωτήματα για τη νέα χρονιά είναι πολλά και γίνονται ακόμα περισσότερα όσο η πανδημία προχωράει

Στην αυγή της νέας χρόνιας, η πανδημία μοιάζει να βρίσκεται στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι. Παρότι η εμπειρία δύο χρόνων θα έπρεπε να μας είχε διδάξει μεθόδους και λύσεις, αντιθέτως βιώνουμε ένα deja vu -και μάλιστα με χειρότερους όρους. Τόσο ο ίδιος ο ιός και η εξέλιξή του όσο και η εμμονική στάση της κυβέρνησης να λάβει ουσιώδη μέτρα στους χώρους υπερμετάδοσης και να στηρίξει το ΕΣΥ μάς φέρνουν ξανά πρωταγωνιστές σε ένα χιλιοπαιγμένο έργο. Μία λούπα που παίζει ξανά και ξανά, από τον Φεβρουάριο του 2020 μέχρι τις αρχές του 2022.

Τα ερωτήματα για τη νέα χρονιά είναι πολλά και γίνονται ακόμα περισσότερα όσο η πανδημία προχωράει. Η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου, πάντως, είναι μία, απλή και σαφέστατη: Τι να κάνουμε; Τέσσερις άνθρωποι από τον χώρο της Υγείας επιχειρούν να απαντήσουν στις προκλήσεις της νέας χρονιάς. Από επιστήμονες και μέλη της επιστημονικής επιτροπής του υπουργείου Υγείας μέχρι γιατρούς της πρώτης γραμμής εξηγούν στην ΑΥΓΗ τα δεδομένα και τι φέρνει ο καινούργιος χρόνος. Με την ελπίδα, σε έναν χρόνο από τώρα, να μπορούμε να μιλάμε σε εντελώς διαφορετική κατάσταση και το 2022 να συνδυαστεί με το τέλος της πανδημίας.

Τάκης Γεωργακόπουλος, γιατρός, πνευμονολόγος, διευθυντής ΕΣΥ στη ΜΕΘ του Γ.Ν. Πατρών «Ο  Άγιος Ανδρέας», πρώην αντιπρόεδρος ΕΟΠΥΥ

Τι θέλουμε το 2022; Ενα «πολυτελές»* ΕΣΥ!

Στη «δύση» του 2021 η πανδημία πάει χέρι – χέρι με τα «παιδιά» του… Καρατζαφέρη, αρνούμενα να κατανοήσουν την κοινωνική αξία ενός καλά οργανωμένου ΕΣΥ. Ερεθίζεται ο Σκέρτσος, αλλά, δυστυχώς γι’ αυτόν και την κυβέρνησή του, αυτό έχει ανάγκη η κοινωνία: ένα πολυτελές ΕΣΥ που θα νοιάζεται για τις ανάγκες κάθε ανθρώπου!

Η διαχείριση της πανδημίας έδειξε ότι πρέπει να νοιαζόμαστε πρώτα για τον πάσχοντα και έπειτα να αποτιμάμε το κόστος. Το να «ζυγιάζουμε» τον πάσχοντα και το κόστος της νοσηλείας είναι κυνικό…

Τα υγειονομικά μέτρα που λαμβάνονται σε τέτοιες περιπτώσεις δεν αφορούν μόνο τους χώρους περίθαλψης, αλλά επεκτείνονται στην καθημερινότητά μας και το αναγκαίο κόστος αναμφισβήτητα θα πρέπει να το καλύπτει η Πολιτεία!

Στον χώρο των δομών του ΕΣΥ τα αναγκαία τεστ, για να μπορούν οι συγγενείς να εισέρχονται στα νοσοκομεία για να βλέπουν τους ασθενείς, πρέπει να γίνονται δωρεάν, σε συγκεκριμένους χώρους και από ειδικό προσωπικό. Οι δομές Υγείας του ΕΣΥ πρέπει άμεσα να στελεχωθούν με το αναγκαίο προσωπικό σε όλους τους τομείς περίθαλψης, ώστε όλοι να εργάζονται ξεκούραστα και με ασφάλεια. Η υπερκόπωση εγκυμονεί κινδύνους και για τους ασθενείς και για την ποιότητα περίθαλψης.

Ποιος δεν φοβάται να τον εξετάσει στα Επείγοντα ένας ξενυχτισμένος και κουρασμένος γιατρός; Ας απαντήσει με ειλικρίνεια κάθε κυβερνητικός παράγοντας.

Κι όμως, και αυτοί που κυβερνάνε και αυτοί που διοικούν τα νοσοκομεία δεν νοιάζονται. Πώς να νοιαστούν, όταν μια ΜΕΘ λειτουργεί με έναν γιατρό και 3-4 νοσηλεύτριες/τές, αντί των 7 και 8 που είναι αναγκαίοι;

Οι ασθενείς είναι ουσιαστικά ακάλυπτοι! Διότι, αν συμβεί (και συμβαίνει!) να παρουσιάσουν ταυτόχρονα δύο ασθενείς με επιπλοκές, τότε ποιον ασθενή θα πρωτοφροντίσουν; Μιλάμε για πραγματικά και συνήθη περιστατικά.

Και οι κλινικές όμως δεν πάνε πίσω σε πίεση. Τμήματα με 40 και 50 ασθενείς, με δύο και τρεις νοσηλεύτριες, που φροντίζουν και τις νέες εισαγωγές, πώς λειτουργούν με ασφάλεια;

Το ίδιο και τα Κέντρα Υγείας, που έχουν αποψιλωθεί λόγω της μετακίνησης των γιατρών τους στα διπλανά ή μακρινά νοσοκομεία.  Όσο για τις ΤΟΜΥ, προσπαθούν να βρουν τον… βηματισμό τους και να παίξουν ουσιαστικό ρόλο στην Πρωτοβάθμια Υγεία.

Το 2022 πρέπει να μας βρει πιο διεκδικητικούς προς την κυβέρνηση για τα ουσιαστικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν ώστε να δυναμώσει το ΕΣΥ, να γίνει πιο ασφαλές, πιο αποτελεσματικό, πιο ευέλικτο, έστω κι αν αυτό κοστίζει και το καθιστά… «πολυτελές».

* Για τον άνθρωπο – ασθενή και για τον άνθρωπο – εργαζόμενο στις δομές Υγείας

Τάκης Παναγιωτόπουλος, καθηγητής Δημόσιας Υγείας και μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων

Τι να κάνουμε για την πανδημία το 2022;

Βρισκόμαστε ήδη περίπου δύο χρόνια από την έναρξη της πανδημίας της Covid-19. Κουραστήκαμε. Τα οικονομικά πλήγματα είναι σοβαρά για πολλούς.  Όμως η εμφάνιση και ραγδαία εξάπλωση του στελέχους  Όμικρον απαιτεί στάση ανάλογη με τα πράγματα -η υποτίμηση θα ήταν μεγάλη πλάνη. Τώρα, στην αρχή του 2022, προτεραιότητα έχει η αντιμετώπιση του  Όμικρον.

Γνωρίζουμε ήδη ότι το στέλεχος αυτό έχει πρωτοφανή μεταδοτικότητα, ενώ παράλληλα ξεφεύγει από την προστασία που δίνει ο εμβολιασμός με δύο δόσεις ή η αρρώστια με προηγούμενο στέλεχος. Αντίθετα με αυτά, υπάρχουν δεδομένα που υποστηρίζουν ότι η αναμνηστική (τρίτη) δόση εμβολιασμού παρέχει σημαντικό βαθμό προστασίας.  Έτσι ο εμβολιασμός με τρίτη δόση επείγει. Αναβολές δεν έχουν θέση!

Σύμφωνα με τις αρχικές ενδείξεις, το  Όμικρον προκαλεί ελαφριά αρρώστια. Ωστόσο δεν γνωρίζουμε ακόμα σε τι βαθμό συμβαίνει αυτό. Αν ο συνολικός αριθμός όσων μολυνθούν είναι πολύ μεγάλος, ακόμη κι αν η αναλογία αυτών που θα χρειαστούν νοσοκομείο ή διασωλήνωση είναι μικρότερη, ενδέχεται ο απόλυτος αριθμός τους να καταβάλει το σύστημα Υγείας. Γι’ αυτό χρειάζονται μέτρα μείωσης της διασποράς του ιού:

* Πρώτον, δραστική αποφυγή του συγχρωτισμού (ωστόσο τα σχετικά μέτρα αποφασίστηκε να εφαρμοστούν… μετά τις γιορτές της Πρωτοχρονιάς!).

* Δεύτερον, διενέργεια συχνών τεστ για τον γρήγορο εντοπισμό προσβεβλημένων ατόμων χωρίς συμπτώματα.

* Τρίτον, συστηματική χρήση μάσκας για τον μετριασμό της μετάδοσης σταγονιδίων.

* Τέταρτον, ουσιαστική ενίσχυση του ΕΣΥ για να αντέξει ενδεχόμενη μεγάλη πίεση από το κύμα  Όμικρον.

Θα είναι χρήσιμο το 2022 να αποτιμήσουμε κριτικά τι έχει γίνει τα τελευταία δύο χρόνια. Τι πήγε καλά, τι έγινε λάθος; Γιατί; Τι αλλαγές χρειάζονται σε παγκόσμια κλίμακα για τη μείωση των πιθανοτήτων νέας πανδημίας; Ποια είναι τα μεγάλα διδάγματα από την εμπειρία της πανδημίας σε σχέση με τις υποδομές και τις θεσμικές αλλαγές που χρειάζεται η χώρα μας; Για παράδειγμα, τι προτεραιότητα δίνουμε ως κοινωνία στην προστασία της υγείας; Τι θέση πρέπει να έχει το Εθνικό Σύστημα Υγείας, που στάθηκε το μεγάλο ανάχωμα στην πανδημία; Τι δομές δημόσιας υγείας και πρωτοβάθμιας φροντίδας δείχτηκε ότι χρειάζονται; Τι υποδομές επιδημιολογικής επιτήρησης και απόκρισης σε έκτακτα συμβάντα είναι απαραίτητες;

Η δημόσια συζήτηση για την πανδημία είναι πολύ προβληματική. Κυριαρχεί αφενός ο διθυραμβικός λόγος της κυβέρνησης («όλα πάνε καλά!»), που δημιουργεί πολώσεις και εμποδίζει την αναζήτηση λύσεων στα υπαρκτά προβλήματα, αφετέρου ο καταγγελτικός λόγος της αντιπολίτευσης σε κάθε διαχειριστικό θέμα, μικρό ή μεγάλο, αντί για επικέντρωση στην κριτική ουσίας για τα μείζονα ζητήματα, που επίσης οδηγεί σε πολώσεις.

Είναι κρίσιμο να υπάρξει συνεννόηση του πολιτικού συστήματος, σε συντονισμό με φορείς της κοινωνίας. Αποτελεί θεμελιώδη αρχή της επιστήμης της δημόσιας υγείας ότι οι μεγάλες ιστορικές επιδημίες απαιτούν ευρείες συναινέσεις. Είναι επείγον η κατάσταση να αλλάξει και αυτό απαιτεί συστηματική πολιτική στόχευση.

Γιάννης Καλομενίδης, καθηγητής Πνευμονολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, νοσοκομείο «Ο Ευαγγελισμός»

Η πανδημία μαθαίνει γράμματα. Η κοινωνία να μάθει να απαιτεί και να αγωνίζεται

Με την αλλαγή του χρόνου η παραλλαγή Δέλτα, που κυριάρχησε για λίγους μήνες, δίνει την ηνία στην  Όμικρον, απομακρύνοντας τον πειρασμό να θεωρήσουμε, όπως πέρυσι, πως οδεύουμε στο τέλος της πανδημίας. Η εξέλιξή της -ας είμαστε ειλικρινείς- έχει αφεθεί στην τύχη. Τα κράτη επιχειρούν απλά να περιορίσουν τις κατά καιρούς και κατά τόπους συνέπειές της. Ταυτόχρονα, επιτρέπεται η παγκόσμια κυκλοφορία του ιού, με απότοκο την ανάδυση διαδοχικών παραλλαγών που μας γυρνούν διαρκώς βήματα πίσω.

Για να τελειώνουμε με την πανδημία πρέπει να εμβολιαστεί τάχιστα ο παγκόσμιος πληθυσμός: να αυξηθεί δραματικά η παραγωγή των εμβολίων (δηλαδή παράκαμψη της πατέντας), αλλά και να ενισχυθούν τα φτωχά έθνη για να στήσουν την «ψυχρή αλυσίδα». Το γνωρίζουμε, αλλά πράττουμε σαν να μη μας νοιάζει.

Στα δικά μας, όλοι μιλάμε για ενίσχυση του ΕΣΥ.  Όσο η κυβέρνηση επαίρεται ότι το πράττει, τόσο η αντιπολίτευση θα πρέπει να μιλάει συγκεκριμένα. Ενίσχυση σημαίνει: α) επίταξη ιδιωτικών θεραπευτηρίων και χρήση των στρατιωτικών για να βγάλουμε τον χειμώνα, β) άμεση προκήρυξη των θέσεων των συμβασιούχων σε μόνιμες θέσεις ΕΣΥ, των θέσεων όσων συνταξιοδοτούνται αλλά και ειδικοτήτων πρώτης γραμμής στα σοβαρά υποστελεχωμένα νοσοκομεία και Κ.Υ. (κυρίως στην περιφέρεια) και γ) άμεση κατάληξη των κρίσεων μόνιμων θέσεων ΕΣΥ που εκκρεμούν.

Συμφωνούμε ότι η εύκολη πρόσβαση στο τεστ είναι αναγκαία. Τώρα μένει να εγκαταλειφθεί η πολιτική της ατομικής ευθύνης των self tests και να παρέχονται δωρεάν rapid και μοριακά τεστ. Να ξαναπιάσουμε από την αρχή την ιχνηλάτηση. Να λαμβάνεται μέριμνα για περιορισμό του συνωστισμού στην Εκπαίδευση, στα ΜΜΜ, στην αγορά. Οι χώροι εργασίας να προστατεύονται, με διάθεση ατομικών μέσων, καθημερινά τεστ και τηλεργασία. Σε εσωτερικούς χώρους υψηλού κινδύνου να διατίθενται μάσκες υψηλής προστασίας (δωρεάν ή σε χαμηλή τιμή, ανάλογα με το αν η παρουσία είναι υποχρεωτική ή όχι) και να εξασφαλίζεται η ποιότητα του αέρα με επαρκή εξαερισμό ή ειδικές συσκευές καθαρισμού αέρα.

Αυτά είναι γνωστά. Η επανάληψη δεν είναι μητέρα μαθήσεως, αλλά επίμονη επίκληση της αναγκαιότητας ενός ζωντανού κινήματος που θα μετατρέψει τις επιταγές της επιστήμης σε λαϊκά αιτήματα και θα επιβάλει μαζική επένδυση σε υλικούς και (κυρίως) ανθρώπινους πόρους. Που θα απαιτήσει ανασχεδιασμό της αντιμετώπισης της πανδημίας προς όφελος όλης της κοινωνίας, με αλληλεγγύη μεταξύ μας και στοχευμένη προστασία στους περισσότερο ευάλωτους.

Θύμιος Γεωργόπουλος, πρώην διοικητής Ερυθρού Σταυρού, Γενικού Κρατικού Νίκαιας και «Αγίας Βαρβάρας» (Αιγάλεω)

Η Όμικρον πάει ρεβεγιόν

Ανακοινώνοντας τα νέα μέτρα -που φυλάσσονται ως πολύτιμα και θα εφαρμοστούν με χρονοκαθυστέρηση από 3.1.2022- ο υπουργός Υγείας Θ. Πλεύρης είπε κάτι που προσωπικά με έκανε να ανατριχιάσω. “Και στη νέα μετάλλαξη  Όμικρον, με τα χαρακτηριστικά της υπερμετάδοσης, είμαι βέβαιος ότι το σύστημα Υγείας θα ανταποκριθεί με την απόλυτη επάρκεια που το έπραξε μέχρι σήμερα”.

Πρόδηλα λοιπόν ο μέχρι πρόσφατα αρνητής των εμβολίων και νυν υπουργός της Υγείας δηλώνει απολύτως ικανοποιημένος από τη λειτουργία του ΕΣΥ μέχρι σήμερα και καταθέτει τη βεβαιότητά του ότι και στο άμεσο μέλλον θα τα πάει το ίδιο καλά.

Αυθορμήτως αναρωτιέσαι αν οι συμμετέχοντες στο «αριστοτεχνείο» είναι ηλίθιοι, αν ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν, αν μετράνε το μπόι τους με τη σκιά τους εκεί κοντά στο δείλι, αν -κατά την γκαιμπελική ρήση- επαναλαμβάνοντας το ίδιο ψέμα πολλές φορές το πιστεύουν και οι ίδιοι.

Η απάντηση είναι πως τίποτε από τα πιο πάνω δεν ισχύει. Ούτε ηλίθιοι είναι ούτε παραμυθιάζονται με τα προπαγανδιστικά αφηγήματα που κατασκευάζουν και μας πλασάρουν.

Απλώς είναι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι (ultra της Σχολής του Chicago), ιδεοληπτικοί, εμμονικοί και «βαποράκια» ιδιωτικών συμφερόντων.

Δύο μόνο αριθμοί αρκούν για να καταδείξουν την πραγματικότητα της απαξίωσης, μέσω της υποχρηματοδότησης, του ΕΣΥ:

1. Ενώ η χώρα μας υπολείπεται κατά 3 τουλάχιστον μονάδες του ευρωπαϊκού μ.ό. επί του ΑΕΠ στη χρηματοδότηση της δημόσιας Υγείας και ενώ όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ενισχύουν με πρόσθετους πόρους τα εθνικά συστήματα Υγείας για να αντεπεξέλθουν στη μεγαλύτερη σύγχρονη υγειονομική κρίση, η κυβέρνηση, εν μέσω της δίνης από την αποκάλυψη της έκθεσης Τσιόδρα – Λύτρα, ψήφισε τον προϋπολογισμό του 2022 που προβλέπει τη μείωση (!) κατά 820 εκατομμύρια της χρηματοδότησης του ΕΣΥ.

2. Από τα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία (ταμείο ανάκαμψης και ΕΣΠΑ) προβλέπεται για την ενίσχυση της δημόσιας Υγείας το ποσό των 3,24 δισ. ευρώ. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. έχει εξαγγείλει -με την παρουσίαση του «νέου ΕΣΥ»- την απορρόφηση του συνολικού ποσού και τους τομείς που θα ενισχυθούν, ενώ η Ν.Δ. έχει εξαγγείλει ότι τα 230 εκατομμύρια ευρώ θα ενισχύσουν απευθείας τη δημόσια Υγεία και τα 3,01 δισ. ευρώ θα διαχειριστούν οι ιδιώτες μέσω ΣΔΙΤ.

Είκοσι εννέα κατασκευαστές πλυντηρίων συνιστούν ΣΔΙΤ.

❝ ετικέτες ❞ #ΠΑΝΔΗΜΙΑ