Του Γ. Λακόπουλου

Οι παλιότεροι θυμήθηκαν το σύνθημα των οπαδών του Ολυμπιακού: «Στην πάντα, στην πάντα έρχεται ο Λοσάντα».

Πολιτικοί παρατηρητές σημειώνουν  ότι κάπως έτσι προσπάθησε ο Γ. Παπανδρέου να πλασάρει την υποψηφιότητά του: να αποσυρθούν οι άλλοι υποψήφιοι για να γίνει πρόεδρος ο ίδιος. 

Για την ακρίβεια να ξαναπάρει το χρίσμα, χωρίς κόπο και αντιπαράθεση. Όπως το πήρε το  2004 από το Κ. Σημίτη σε ένα διαμέρισμα στο Κολωνάκι . Χωρίς να τηρηθεί ούτε μια γραμμή του τότε καταστατικού του ΠΑΣΟΚ.

Κομματικά στελέχη του Κινάλ του προσάπτουν ότι μετά από  17 χρόνια  επιδιώκει να γίνει αρχηγός ενός κόμματος που φθίνει-διπλά εξ αιτίας του. Ενώ μέχρι τώρα ήταν απών.  

Έμεινε έξω από τη Βουλή όταν διέσπασε το ΠΑΣΟΚ και επέστρεψε στο Κοινοβούλιο όταν τον διόρισε βουλευτή η Φώφη Γεννηματά, αλλά δεν έδειχνε κανένα ενδιαφέρον για την πορεία του κόμματος.

Οι ίδιοι θέτουν στις συζητήσεις μεταξύ τους  ερωτήματα. Γιατί δεν δήλωσε υποψηφιότητα, πριν αποσυρθεί η Φώφη; Δεν  ίσχυαν όσα  κομίζει τώρα ; Που ήταν δυόμισι χρόνια ως βουλευτή; Σε πόσες ψηφοφορίες πήρε μέρος στη Βουλή; Με ποιος πολιτικές θέσεις θέλει την ηγεσία; «Πάντως όχι με του ΠΑΣΟΚ», λένε με νόημα.

Σύμφωνα με έμπειρους  αναλυτές, ο Γ. Παπανδρέου δεν επιχειρεί να  προτάξει  πολιτική πρόταση γιατί δεν έχει. Απλώς προσπαθεί να κάνει πολιτική πρόταση τον εαυτό, με βάση το… όνομα του και κάποιες νεφελώδεις θεωρίες. 

Ωστόσο, υπενθυμίζουν, έχει δοκιμαστεί ως επικεφαλής. Αλλά κατέληξε ο μόνος πρωθυπουργός στην Ιστορία του κοινοβουλευτισμού που έχασε την Πρωθυπουργία χωρίς το κόμμα του να χάσει την πλειοψηφία στη Βουλή. Τον απέπεμψε το κόμμα του… αφού την προηγουμένη του έδωσε στη Βουλή    ψήφο εμπιστοσύνης.

Ποιον εξυπηρετεί η επιστροφή

Παλαιό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ εξηγεί ότι σε κάθε περίπτωση  ο  Παπανδρέου επιχειρεί να μπει σφήνα στο πολιτικό σύστημα της  χώρας, σε καθόλου ουδέτερο χρόνο. 

Ήδη διαμορφώνεται πλαίσιο  επιστροφής στον παγκόσμιο διαμοιρασμό. Οι αγγλόφωνες ηγεσίες προσπαθούν να χωρίσουν ξανά τον πλανήτη, δημιουργώντας για λογαριασμό τους νέο συσχετισμό  δυνάμεων εναντίον της Κίνας και της Ρωσίας.

Η παρέμβαση τους στην Ελλάδα- με όσα της πρόσφερε στα τυφλά  η κυβέρνηση  Μητσοτάκη,  με την ΄πρόφαση ελληνοαμερικανική συμφωνία-  αφορά την  Ρωσία.   

Ο Παπανδρέου  είναι σε θέση να διακρίνει ότι σ’ αυτό το πλαίσιο αυτοί που επιδιώκουν να  ορίσουν  γεωπολιτικά την περιοχή, θα χρειαστούν τις υπηρεσίες κάποιων πολιτικών δυνάμεων  και σπεύδει να δηλώσει  διαθέσιμος.  

Το είχε κάνει και το 2009 με την αγωγό που είχε συμφωνήσει ο Καραμανλης με τον Πούτιν, κόντρα στην βούληση των Αμερικάνων . Το  πρώτο που έκανε   όταν έγινε Πρωθυπουργός ήταν να τον ακυρώσει

Δεν είναι βέβαιο ότι  από τις δυνάμεις που ξαναμοιράζουν τον κόσμο. Θα του αναγνωριστεί ο ρόλος που θέλει να διαδραματίσει,  σύμφωνα με αυτή την ανάλυση.

 Αλλά  στο εσωτερικό της χώρας  η παρέμβαση του -στο βαθμό που  θα επηρεάσει τα πράγματα  – θα αποβεί  … υπέρ του Μητσοτάκη . 

Πρακτικά θα ενισχύει   την προοπτική της επικράτησής  του. Οπότε αντίο προοδευτική κυβέρνηση. Το σύστημα Μητσοτάκη  θα διαιωνιστεί. Να το δούμε αναλυτικά. 

 Αν ο Παπανδρέου γίνει αρχηγός κόμματος, όσο θα ενισχύεται ο Παπανδρέου τόσο θα αποδυναμώνεται ο βασικός αντίπαλος του σημερινού Πρωθυπουργού Αλέξης Τσίπρας. 

Είναι εύλογη η επιδίωξή του, αλλά συγκρούεται με την ανώτερη προτεραιότητα της πολιτικής αλλαγής, υπέρ των προοδευτικών δυνάμεων, που μόνο με  τον Τσίπρα μπορεί  να βγει ενισχυμένο.

Ακριβώς τη στιγμή που το  ζητούμενο ήταν  να αποσυγκολληθεί ο Τσίπρας από τον παλιό ΣΥΡΖΑ και η Δημοκρατική Παράταξη να πυκνώσει τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ -ΠΣ με στόχο τη πρώτη θέση, ο Παπανδρέου επιχειρεί να παρεμποδίσει αυτή την εξέλιξη.    

Μια επανεμφάνιση υπέρ του Μητσοτάκη

Η θεωρία ότι ο Παπανδρέου αν πάρει το Κινάλ-ΠΑΣΟΚ και αν μπει στη Βουλή θα στηρίξει  συγκυβέρνηση με τον Τσίπρα είναι ανυπόστατη και  παραπλανητική-παρότι την καταπίνουν και κάποιοι Συριζαίοι. 

Όσοι τον ξέρουν λένε ότι ο  Παπανδρέου μόνο υπουργός του Τσίπρα δεν τα πήγαινε ποτέ  και όσοι το προωθούν το κάνουν εκ του πονηρού. 

Εκ των πραγμάτων, εμποδίζοντας ο Παπανδρέου, αν μπορεί, τον Τσίπρα να πάρει τη πρώτη θέση τη δίνει αυτομάτως στον Μητσοτάκη. 

Άρα ο μόνος με τον οποίο μπορεί να συγκυβερνήσει είναι ο Μητσοτάκης. 

Δεν είναι κοινοβουλευτικά ανεκτό να προκύψει πρωθυπουργός, όχι από το πρώτο κόμμα, αλλά από τη συνεργασία του δευτέρου και το τρίτο ή το τέταρτο. Ακόμη και αν βγαίνουν οι αριθμοί.

Κάποιοι εικάζουν ότι ο Γιώργος επιθυμεί τα δυο πρώτα κόμματα να του δώσουν την πρωθυπουργία σ’ αυτή την περίπτωση. 

Περισσότερο σαν επιστημονική φαντασία μοιάζει, αν γίνει δεκτό. Αλλά ορισμένοι ζητούν ήδη να αποσυρθεί τώρα… ο Τσίπρας.

Όπως υπήρξε απαίτηση να αποσυρθούν οι άλλοι υποψήφιοι και να χρίσουν… δια βοής οι βουλευτές του Κινάλ τον Παπανδρέου αρχηγό τους.   Στελέχη του χώρου λένε ότι είναι  θέμα νοοτροπίας.  

Αξιόπιστο  πρόσωπο από το περιβάλλον της Φώφης Γεννηματά  παρατηρεί ότι  εμφανίστηκε ενώπιόν της στο νοσοκομείο χωρίς καμία αναφορά στις προθέσεις του. Αλλά ούτε και με την αίσθηση ευγνωμοσύνης απέναντί της. Τον κράτησε στην πολιτική και ενώ ίδια προσπαθούσε να  ζωντανέψει το κόμμα που ο ίδιος διέλυσε, ήταν αδιάφορος.

Η ουσία είναι ότι επί των πραγματικών εξελίξεων με τις παραλλαγές τους, η  επανεμφάνιση Παπανδρέου αποβαίνει υπέρ του Μητσοτάκη. Είναι οιονεί διασπαστική δραστηριότητα,  αυτή τη φορά σε παραταξιακό επίπεδο.   

Η  υποθεση της προοδευτικής κυβέρνησης,  ήταν που ήταν αδύναμη -λόγω των δισταγμών του Τσίπρα να υπερβεί τον «σκληρό πυρήνα» του ΣΥΡΙΖΑ και να κινηθεί ως παραταξιάρχης όπως τον έχρισαν οι πολίτες το 2015 και το 2019- σχεδόν χάνεται ολοκληρωτικά με τους σχεδιασμούς Παπανδρέου, που έτσι κι αλλιώς δεν είναι για  καλό.

Γιατί χαίρεται ο Μητσοτάκης και χαμογελά πατέρα;

ΠΗΓΗ: anoixtoparathyro.gr

❝ ετικέτες ❞ #ΚΙΝΑΛ #ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ