Τα ψέματα, από την αρχή της θητείας της κυβέρνησης -αν όχι νωρίτερα- έχουν γίνει δεύτερη φύση της. Ο πρωθυπουργός στο πλαίσιο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ έδωσε μια συνέντευξη όπου σε ερώτηση η οποία αφορούσε τα «απίστευτα πολλά για την Ουκρανία που έχει κάνει η Ελλάδα», παραδέχτηκε ότι «πρέπει να εξετάσουμε τα κενά που έχει δημιουργήσει αυτό στις δικές μας αμυντικές ικανότητες».
Οταν κατάλαβαν, στο κυβερνητικό στρατόπεδο, τι σήμαινε αυτό που είπε ο Κ. Μητσοτάκης έσπευσαν να βρουν δικαιολογίες για να το ανασκευάσουν. Και βρήκαν. «Ο πρωθυπουργός, αν δει κανείς όλη του τη δήλωση, αναφερόταν στην Ευρώπη, όχι στην Ελλάδα», είπε χθες στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Μάλιστα. Από αυτό πρέπει να βγάλουμε τα εξής δύο συμπεράσματα.
Συμπέρασμα πρώτο: Σε μια Ευρώπη όπου δεν υπάρχει κοινή πολιτική άμυνας -και κατά συνέπεια γνώση για την αμυντική πολιτική των άλλων χωρών της Ε.Ε. και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σε αυτόν τον τομέα κάθε μία χωριστά-, ο κ. Μητσοτάκης είναι ο μόνος Ευρωπαίος ηγέτης ο οποίος μπορεί να μιλά για λογαριασμό ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ενωσης για έναν τόσο ευαίσθητο τομέα. Αλήθεια, με ποια αρμοδιότητα και στη βάση ποιας κοινοτικής ενημέρωσης και εξουσιοδότησης;
Συμπέρασμα δεύτερο: Την ώρα που η Ελλάδα, κατά την εκτίμηση των Αμερικανών, έχει κάνει «απίστευτα πολλά για την Ουκρανία», είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν αντιμετωπίζει κενά άμυνας τα οποία αντιμετωπίζουν όλοι οι άλλοι Ευρωπαίοι ή κάποιοι από αυτούς τους οποίους ο πρωθυπουργός συμπονά και νοιάζεται. Εδώ γελάνε.
Οσες ανόητες και ταυτόχρονα προκλητικές δικαιολογίες κι αν επιστρατεύσει το Μαξίμου, ο πρωθυπουργός -ηθελημένα ή αθέλητα- παραδέχτηκε πως η στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία έχει δημιουργήσει αμυντικά κενά στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια τρομακτική παραδοχή. Είναι, όμως, η συνέπεια του δόγματος Μητσοτάκη περί μιας Ελλάδας δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου των ΗΠΑ και για την εξυπηρέτηση των γεωπολιτικών τους συμφερόντων.
Το θέμα λαμβάνει ακόμη πιο τραγικές διαστάσεις αν αναλογιστούμε ότι πρόσφατα, η εμπειρότατη Ντόρα Μπακογιάννη παραδέχτηκε για τον πόλεμο στην Ουκρανία ότι «δεν θα έπρεπε ποτέ να είχαμε εμπλακεί εκεί». Που σημαίνει ότι η μόνη σωστή πολιτική είναι η όσο το δυνατόν γρηγορότερη απεμπλοκή. Κάτι που η κυβέρνηση δεν κάνει, αρκούμενη να μετρά τα κενά άμυνας.
www.efsyn.gr
