Του Ζήση Αργυρόπουλου
Πολλά πράγματα για την πρόβλεψη κάποιων φαινομένων, όπως η ξηρασία, τα διδάχτηκα από σοφούς ανθρώπους της υπαίθρου. Από τις παρατηρήσεις και τις καθημερινές ματιές στη φύση, ακόμα και στη ζωή και τις κινήσεις των μικρών πλασμάτων της, αυτοί οι άνθρωποι μπορούσαν να προβλέπουν, χωρίς μοντέλα και προσομοιώσεις!
Προφανώς και δεν υποτιμώ την Επιστήμη που επιμένω να ακολουθώ. Αλλά αυτοί οι άνθρωποι μου έμαθαν να παρατηρώ και να ψάχνω! Σήμερα, βέβαια, όλοι διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για την ξηρασία που παραδέρνει τη χώρα μας. Αυτό κάνουν κάθε φορά, γιατί η ρημάδα η ξηρασία δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, έρχεται και ξανάρχεται, αποτελεί φυσικό κύκλο!
Εμείς, όμως, ως κοινωνία αλλά και ως θεσμοί, μάλλον αρνιόμαστε να την συμπεριλάβουμε στους προβληματισμούς και πιο πολύ στην προετοιμασία μας να την αντιμετωπίσουμε! Απεχθανόμαστε τις δυσάρεστες προβλέψεις, μη και μας πουν… γρουσούζηδες!
Από του χρόνου πάλι! Γιατί ο,τι είχαμε να κάνουμε, το κάναμε, μάλλον δεν το κάναμε και «απολαμβάνουμε» τα επίχειρα της απρονοησίας μας! Εγώ, πάντως αλλά και ορισμένοι ακόμη θα ‘μαστε εδώ και του χρόνου να ξαναπούμε ξανά μανά τα ίδια κι ας μας πουν δυσάρεστους και γρουσούζηδες! Το δυσάρεστο, όμως, θα ‘ναι να ‘χουμε και του χρόνου ξηρασία…
❝ ετικέτες ❞ #ΞΗΡΑΣΙΑ
