Αυτή είναι πάνω κάτω η κατάσταση. Ας οργανωθούμε.
Το διαδίκτυο έχει γεμίσει αναλύσεις και προβλέψεις για την χρονιά που μόλις ξεκίνησε.
Ας δούμε χοντρικά πώς ομαδοποιούνται.
Χωρίς φυσικά να ξεχνάμε ότι τα μεγάλα γεγονότα κάθε χρονιάς σπανίως έχουν προβλεφθεί στην αρχή.
Πρώτον υπάρχουν οι πόλεμοι.
Υπάρχουν τρεις μεγάλες στρατιωτικές συγκρούσεις που η Διεθνής Κοινότητα αδυνατεί να θέσει υπό έλεγχο.
Πρώτον η σύγκρουση στην Ουκρανία, που δείχνει να έχει πάρει μορφή παγκοσμίου πολέμου δι αντιπροσώπων.
Και έχει τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομία και στην πολιτική σταθερότητα της Ευρώπης.
Και τα ενεργειακά και όλα.
Κυρίως όμως έχει ανοίξει τις ορέξεις των δυτικών για υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες και πολεμική προετοιμασία.
Υπάρχει η σύγκρουση στην Παλαιστίνη, όπου η Διεθνής Κοινότητα κατά τεράστια πλειοψηφία προσπαθεί να επιλύσει.
Αλλά το Ισραήλ έχει την στήριξη των ΗΠΑ και ενός πυρήνα ισχυρών κρατών της Δύσης.
Ενώ στην περιοχή υπάρχουν και άλλα μέτωπα που μπορεί να οδηγήσουν σε στρατιωτικές κρίσης, όπως μεταξύ Ισραήλ – Ιράν ή στο εσωτερικό της Συρίας.
Και υπάρχει, τέλος, η σύγκρουση στο Σουδάν, με τεράστιες απώλειες, και με την οποία δεν ασχολείται κανείς.
Όχι ακριβώς. Ασχολούνται αυτοί που τους πουλάνε όπλα.
Δεύτερον υπάρχει η πρόκληση της παγκόσμιας φτώχειας.
Η οποία μπορεί να μην μας αφορά όταν μένει εκεί που είναι, αλλά όταν απελπίζεται και μεταναστεύει στις χώρες μας, μας δημιουργεί γκρίνια.
Και αυτό στρέφει επικίνδυνα την ευρωπαϊκή πολιτική προς τα ακροδεξιά.
Ο κίνδυνος της Ακροδεξιάς είναι τεράστιος. Στην Γερμανία χτυπάει την δεύτερη θέση και στην Γαλλία ράβεται.
Στην Αργεντινή έχει δημιουργήσει οικονομικό θαύμα σπρώχνοντας το 50% του κόσμου στην φτώχεια.
Και ο Ελον Μασκ έχει αναλάβει να την στηρίξει σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες.
Θα μπορούσαμε να εξαλείψουμε την παγκόσμια φτώχεια αν φορολογούσαμε τον Έλιον Μασκ με 100% σε εισοδήματα και περιουσία. Δεν ξέρουμε, μια ιδέα ρίχνουμε.
Να ξέρετε πάντως ότι και η Γαλλική Επανάσταση σε κάτι τέτοιες ιδέες βασίστηκε.
Και μάλιστα στις προβλέψεις εκείνης της χρονιάς, κανένας δεν είχε φανταστεί ότι θα γινόταν.
Τρίτον υπάρχει η πρόκληση της κλιματικής αλλαγής. Επίσης δεν φαίνεται να απασχολεί κανέναν.
Αλλά όταν ανοίγουν οι ουρανοί και ρίχνει βροχή δέκα χρόνων σε 10 λεπτά, καταλαβαίνουμε ότι δεν πάει καλά.
Ειδικά όταν σε 10 μέρες ξαναρίχνει.
Το κόστος από την κλιματική κρίση είναι πλεόν είναι πολύ μεγαλύτερο από το κόστος που χρειάζεται για να την αναστρέψουμε, αλλά ο καπιταλισμός δεν μπορεί να χαλάει λεφτά για τέτοια πράγματα.
Και έτσι συμβιβαζόμαστε και αντί για αναστροφή της κλιματικής κρίσης μιλάμε πλέον για ανθεκτικότητα.
Ο καπιταλισμός έχει αναλάβει να αντιμετωπίσει την κλιματική κρίση πουλώντας μας ακριβά ηλεκτρικά αυτοκίνητα ακριβό ρεύμα από ανανεώσιμες πηγές.
Κερδίζει αλλά η κλιματική αλλαγή δεν αναστρέφεται έτσι.
Το πρώτο που πρέπει να αναστραφεί είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός.
Τα υπόλοιπα είναι νάχαμε να λέγαμε. Τα κρυπτονομίσματα, η τεχνητή νοημοσύνη και όλα αυτά.
Πράγματα που μερικά χρόνια πριν υπήρχαν μόνο ως επιστημονική φαντασία.
Να θυμόμαστε όμως. Ότι η παγκόσμια οικονομία είναι πολύ αβέβαιο και ασταθές πράγμα.
Αλλά και να σταθεροποιηθεί, λειτουργεί πλέον για πολύ λίγους.
Οι υπόλοιποι είναι αναγκασμένοι να ζουν χωρίς ορατό μέλλον, σε όλο και μεγαλύτερο ποσοστό.
Και χωρίς βασική στήριξη που υπήρχε τις προηγούμενες δεκαετίες. Όπως δημόσια συστήματα Υγείας και Παιδείας.
Και κυρίως το τεράστιο πρόβλημα είναι οι νέες γενιές.
Αυτή είναι πάνω κάτω η κατάσταση. Ας οργανωθούμε.
