Ένα από τα φαινόμενα που πληγώνει όλο και πιο βαθιά τον δημόσιο βίο έχει να κάνει με την υπερίσχυση της επικοινωνίας έναντι της ουσίας… Συνθήματα, φανφάρες, τσιτάτα κυριαρχούν, εξοβελίζοντας τα κρίσιμα ζητήματα. Δυστυχώς αυτός ο γενικός κανόνας βρίσκει απόλυτη εφαρμογή και στο έγκλημα των Τεμπών. Ένα έγκλημα που θα μπορούσε να αποσοβηθεί αν ίσχυαν όλες εκείνες οι δικλείδες ασφαλείας που θα καθιστούσαν αδύνατον δύο τρένα να κινούνται στην ίδια γραμμή με κατεύθυνση μετωπική το ένα προς το άλλο.

Το γεγονός ότι δεν υπήρχε αυτή ακριβώς η απαραίτητη ασφάλεια στη μετακίνηση των επιβατών – και των εργαζομένων – στον σιδηρόδρομο αποτελεί την κύρια ευθύνη που βαραίνει ως επί το πλείστον την Κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά και προηγούμενες. Βέβαια, η ευθύνη εντοπίζεται στο δεδομένο ότι η κατάσταση στον σιδηρόδρομο ήταν γνωστή και καταγγέλλονταν επί χρόνια από όσους εργάζονταν σε αυτόν, δυστυχώς εις (κυβερνητικά) ώτα μη ακουόντων.

Αποτελεί τεράστια πρόκληση η Κυβέρνηση – που βαρύνεται με την παραπάνω κατάσταση η οποία οδήγησε στην τραγωδία με τους 57 νεκρούς – να επιχαίρει για το γεγονός ότι πορίσματα καταρρίπτουν το ενδεχόμενο της μεταφοράς παράνομου εύφλεκτου υλικού από την εμπορική αμαξοστοιχία. Προφανώς τα πορίσματα και όσα έχουν ακουστεί στον δημόσιο διάλογο πρόκειται να κριθούν από τη Δικαιοσύνη.

Ένα είναι το μείζον ερώτημα και μετά προκύπτουν χιλιάδες άλλα… πως ήταν δυνατόν να επιτρέπεται η λειτουργία του σιδηροδρόμου με όλα τα χαρακτηριστικά που είχε ως το βράδυ 28ης Φεβρουαρίου 2023;

Αφού κοπάσουν οι όψιμοι πανηγυρισμοί, θα μπορέσει η Κυβέρνηση να το απαντήσει;

Γ.Α.

Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

❝ ετικέτες ❞ #ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΕΜΠΩΝ