Σπύρος Γκουτζάνης

Χωρίς αφήγημα, ο Μητσοτάκης γίνεται ΕΡΕ – Το 20% της ΝΔ στις δημοσκοπήσεις, η αλλαγή του εκλογικού νόμου και η τύχη των στελεχών που στηρίζουν τον πρωθυπουργό

Αν και παραδοσιακά η αντιπολίτευση ανεβάζει το πολιτικό θερμόμετρο και επιδιώκει την έντονη αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, με την έναρξη της πολιτικής σεζόν και όσο πλησιάζει η ΔΕΘ το Μέγαρο Μαξίμου οξύνει τα πράγματα και επιδιώκει την πόλωση σε μία απέλπιδα προσπάθεια να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους της Ν.Δ. Αφού εξάντλησε την ανοίκεια επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ για το κυβερνητικό παρελθόν του κόμματος, με ρητορική που ταιριάζει στα ανώνυμα τρολ της Ομάδας Αλήθειας στο Διαδίκτυο, το Μαξίμου στράφηκε και κατά του Νίκου Ανδρουλάκη με παρόμοια τοξική ρητορική. Από κοντά ο Θάνος Πλεύρης με τις αήθεις δηλώσεις του για τους μετανάστες και ο συνήθης Άδωνης που, προσβάλλοντας έναν ολόκληρο πολιτικό και κοινωνικό χώρο, προσπάθησε να ταυτίσει τον κομμουνισμό με τον ναζισμό.

Η τακτική είναι απλή έως απλοϊκή. Μέσω των επιθέσεων και επισείοντας το φάντασμα του Αλ. Τσίπρα το κυβερνητικό επιτελείο επιδιώκει να προκαλέσει ρήγματα στην Αριστερά και στην Κεντροαριστερά και να ανασύρει μνήμες του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου. Επιπλέον, προβάλλοντας ότι η Ν.Δ. είναι μόνη, δίχως συμμάχους και πολιτικούς συνομιλητές, αφήνει ανοιχτά όλα τα πολιτικά σενάρια, από την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες και τις διπλές εκλογές μέχρι την αλλαγή του εκλογικού νόμου που θα ενισχύει το πρώτο κόμμα έστω και με χαμηλότερα ποσοστά. Η πολιτική απομόνωση της Ν.Δ., βέβαια, είναι πραγματικότητα, φάνηκε στην πρώτη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής για το πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων όπου δέχθηκε τα πυρά τόσο από το αριστερό (Φάμελλος, Κουτσούμπας, Χαρίτσης) όσο και από το δεξιό φάσμα (Βελόπουλος, Νατσιός) του πολιτικού συστήματος. Δίχως κοινή αφετηρία, οι μεν και οι δε συνέπεσαν στο ότι η Ν.Δ. χρησιμοποιεί το κράτος σαν λάφυρο και γενικότερα ότι είναι μία επικίνδυνη για τη χώρα κυβέρνηση που θα πρέπει να αποχωρήσει όσο το δυνατόν νωρίτερα.

Ελεύθερη πτώση

Η πρώτη δημοσκόπηση της νέας πολιτικής σεζόν επιβεβαίωσε ό,τι λέγεται στα παρασκήνια όλο το καλοκαίρι: ότι η κυβέρνηση είναι σε ελεύθερη πτώση, με τα ποσοστά της να κινούνται στη ζώνη του 20%. Μπορεί το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΠΕ να έκανε την κυβέρνηση και τα γαλάζια παιδιά ανέκδοτο στα καφενεία της επικράτειας, γενικεύοντας τον ευτελισμό και την απαξίωσή της, ωστόσο στον πυρήνα της κοινωνικής δυσαρέσκειας βρίσκονται η παγιωμένη ακρίβεια σε συνδυασμό με την υψηλή, άμεση και κυρίως έμμεση φορολόγηση, και συνολικά η πτώση του επιπέδου διαβίωσης των πολιτών την τελευταία εξαετία.

Η κυβέρνηση δείχνει να μην αντιλαμβάνεται την κοινωνία, δεν θέλει και δεν μπορεί πλέον να αλλάξει στρατηγική προκειμένου να επαναπροσεγγίσει ακόμη και τους δικούς της ψηφοφόρους. Το πακέτο της ΔΕΘ, που κατά γενική ομολογία είναι το τελευταίο χαρτί του Κυριάκου Μητσοτάκη, από τις μέχρι στιγμής πληροφορίες θα κινηθεί στη μείωση κάποιων φορολογικών συντελεστών για εισοδήματα από 20.000 μέχρι 40.000 ευρώ και στην πεπατημένη της επιδοματικής πολιτικής. Μείζονες αλλαγές, όπως η τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, η μείωση του ΦΠΑ και η επιστροφή του 13ου και του 14ου μισθού, που θα έδειχναν αλλαγή κατεύθυνσης, έχουν αποκλειστεί. Παράλληλα, η κυβέρνηση δείχνει την εμμονή της σε νεοφιλελεύθερες συνταγές που στρέφονται κατά του κόσμου της εργασίας, είτε με το 13ωρο στο νέο εργασιακό είτε με το νέο πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων.

Αδιέξοδο

Το πακέτο της ΔΕΘ δεν θα μειώσει τη δυσαρέσκεια από το κόστος ζωής, την ενέργεια, το στεγαστικό που μετατρέπεται πλέον σε εφιάλτη. Η κυβέρνηση έχει, επίσης, να αντιμετωπίσει τις αρνητικές εξελίξεις στην εξωτερική πολιτική: από τις επιθετικές κινήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο μέχρι το τουρκολιβυκό και την Αίγυπτο, αλλά και τις συνέπειες της ταύτισης με τον Ζελένσκι στο ουκρανικό ζήτημα και την εμπόλεμη κατάσταση με τη Ρωσία.

Το δεξιό κοινό που φεύγει από τη Ν.Δ. μέχρι στιγμής είτε προτιμά την αποχή είτε κατευθύνεται στα δεξιότερα της Ν.Δ. κόμματα, στην Ελληνική Λύση, στη Νίκη και στη Φωνή Λογικής. Ωστόσο 1.000.000 ψηφοφόροι της Ν.Δ. δεν πήγαν στην κάλπη μεταξύ των εκλογών του 2019 και των ευρωεκλογών του 2024. Διέξοδο στους αποστασιοποιημένους ψηφοφόρους θα δώσει το κόμμα Σαμαρά με την ενδεχόμενη στήριξη Καραμανλή. Ωστόσο τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Ένα κόμμα Σαμαρά φιλοδοξεί πρώτα να αποδομήσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη από τα δεξιά και ακολούθως να είναι βασικός παράγοντας για τον σχηματισμό κυβέρνησης: μίας συμμαχικής κυβέρνησης που εκ των πραγμάτων θα περιλαμβάνει τη Ν.Δ. χωρίς τον Μητσοτάκη. Το ερώτημα, όμως, είναι τι θα γίνει με τα πρόσωπα που έχουν ταυτιστεί με τον Κ. Μητσοτάκη, από τον Κωστή Χατζηδάκη, τον Κυριάκο Πιερρακάκη και τον Τάκη Θεοδωρικάκο μέχρι τη Νίκη Κεραμέως και τον Άδωνη Γεωργιάδη ή και βουλευτές όπως ο Νότης Μηταράκης. Γύρω στα 30 κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές έχουν συνδέσει την οικονομική, πολιτική και ιδεολογική πορεία τους με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Εφόσον, όπως όλα δείχνουν, θα γίνουν διπλές εκλογές, οι ψηφοφόροι της ευρύτερης Δεξιάς θα κληθούν, αφενός, να ψηφίσουν ένα νέο κόμμα που θα εκφράσει τις παραδόσεις του χώρου και, αφετέρου, στο εσωτερικό της Ν.Δ. να αποδοκιμάσουν τους μητσοτακικούς νεοφιλελεύθερους και τους «πασοκοποταμίσιους». Θα πρόκειται για ανασύσταση του δεξιού χώρου που, εάν συνδυαστεί με αντίστοιχες εξελίξεις στην Κεντροαριστερά, θα σημάνει τη συνολική ανασύνθεση του πολιτικού συστήματος. Αν και οι εξελίξεις αυτές μοιάζουν μακρινές, η δυσκολία του Κ. Μητσοτάκη να ελέγξει την Κοινοβουλευτική Ομάδα του δείχνει ότι κάποιοι βουλευτές ήδη σκέπτονται την πολιτική επιβίωσή τους και αναζητούν εναλλακτικές. Βέβαια, τον τελευταίο λόγο έχει ο Κ. Μητσοτάκης που φτιάχνει τις λίστες των υποψηφίων.

www.avgi.gr

❝ ετικέτες ❞ #ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ