Ελπίδα, θυμός, αναμονή. Τρεις λέξεις που αποτυπώνουν την κατάσταση που επικρατεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε πολλές χώρες του κόσμου μετά τη νίκη του Ζοχράν Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη.
■ Ελπίδα για τους προοδευτικούς πολίτες της μεγαλούπολης αλλά και για πολλούς αριστερούς σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Είναι μια καλή είδηση γι’ αυτούς. Η πρώτη μαζική αμφισβήτηση του Τραμπ, η πρώτη ήττα της αλαζονικής στάσης του, η πρώτη ήττα των πολιτικών εκβιασμού που εφαρμόζει απέναντι σε όποιον του αντιστέκεται, η πρώτη ήττα του κινήματός του που έχει απλώσει τα πλοκάμια του στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες, το πρώτο μήνυμα ότι δεν θα είναι στο απυρόβλητο και δεν θα πορεύεται χωρίς αντίλογο και χωρίς αντίπαλο.
■ Θυμός για τους ακροδεξιούς, τους ξενοφοβικούς, τους φανατικούς του τραμπικού κινήματος, αλλά και για τους γραφειοκράτες και τους ακροκεντρώους των Δημοκρατικών. Τρόμαξαν με την επικράτηση του Μαμντάνι, τον οποίο θεωρούν ξένο σώμα, απειλή για τα συμφέροντά τους και προετοιμάζονται να τον αντιμετωπίσουν με όλα τα μέσα. Είναι μαρξιστής – λενινιστής, λένε, είναι κομμουνιστής, είναι μουσουλμάνος άρα ύποπτος για τρομοκρατική δράση, στηρίζει τους διαφορετικούς, άρα χτυπάει τις παραδοσιακές αξίες του χριστιανισμού και του συντηρητισμού. Προσοχή, λοιπόν. Οι πιο σκληροί δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν μεθόδους κάθε άλλο παρά δημοκρατικές, θα τον συκοφαντήσουν, θα τον πολεμήσουν με τα μέσα ενημέρωσης που έχουν στη διάθεση τους, θα του κάνουν τη ζωή δύσκολη ώστε να τον υποχρεώσουν να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια ανατροπής των δεδομένων. Οι πιο μετριοπαθείς, δηλαδή οι πιο έξυπνοι συνεπώς και οι πιο επικίνδυνοι, θα επιχειρήσουν να τον σύρουν προς συμβιβασμούς που θα ακυρώνουν τον πυρήνα του προγράμματός του.
■ Αναμονή για πολλούς που δηλώνουν συγκρατημένα αισιόδοξοι. Θέλουν να πανηγυρίσουν, αλλά κρατιούνται. Εχουν δει αρκετές φορές στο παρελθόν τις προσδοκίες που είχαν επενδύσει στις χώρες τους σε διάφορους υποψήφιους με ριζοσπαστικό πρόταγμα, να διαψεύδονται. Απογοητεύτηκαν στην πορεία επειδή η απόσταση ανάμεσα στα λόγια και στα έργα ήταν τόσο μεγάλη που τους προσγείωσε ανώμαλα στην πραγματικότητα και τους οδήγησε στην παραίτηση. Κέρδισε έδαφος η άποψη ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, ότι έχουμε το τέλος της Ιστορίας κι ότι ματαιοπονούν όσοι κι όσες προσπαθούν να αλλάξουν τον κόσμο. Θα βγουν από το καθεστώς αδράνειας και αποχής; Θα εξαρτηθεί από το πώς θα κινηθεί ο Μαμντάνι.
Ο νικητής των δημοτικών εκλογών εμφανίζεται αποφασισμένος να πράξει όσα υποσχέθηκε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και απαντά στους επικριτές του με ένταση. «Η κοινή λογική θα έλεγε πως δεν είμαι ο “τέλειος” υποψήφιος», είπε ο Ζοχράν Μαμντάνι στη νικητήρια ομιλία του: «Είμαι νέος, είμαι μουσουλμάνος, είμαι δημοκρατικός σοσιαλιστής —και, το χειρότερο απ’ όλα, αρνούμαι να απολογηθώ γι’ αυτό». Κάποια δείγματα γραφής από τους φανατισμένους εχθρούς του, όπως τα αλίευσα από το ieidiseis.gr: Η υποστήριξή του προς τους μετανάστες και η μουσουλμανική του ταυτότητα έγιναν στόχος ακροδεξιών επιθέσεων στα κοινωνικά δίκτυα, όπου χαρακτηρίστηκε «κομμουνιστής του Τρίτου Κόσμου», «μαρξιστής» και «τζιχαντιστής». Ο δεξιός podcaster Ματ Γουόλς έγραψε: «Ενας κομμουνιστής του Τρίτου Κόσμου κέρδισε στη Νέα Υόρκη, επειδή η Νέα Υόρκη είναι πλέον πόλη του Τρίτου Κόσμου». Ο Στίβεν Μίλερ, πρώην αρχιτέκτονας της μεταναστευτικής πολιτικής του Τραμπ, ανάρτησε στοιχεία που δείχνουν ότι σχεδόν το 50% των νοικοκυριών της Νέας Υόρκης περιλαμβάνουν τουλάχιστον έναν μετανάστη. Ο πρόεδρος της Βουλής, Μάικ Τζόνσον, έγραψε ότι η εκλογή Μαμντάνι «επισφραγίζει τη μετατροπή των Δημοκρατικών σε ριζοσπαστικό σοσιαλιστικό κόμμα». Η συνωμοσιολόγος Λόρα Λούμερ ισχυρίστηκε ότι ο Ζοχράν Μαμντάνι «θα ενθαρρύνει μουσουλμάνους να διαπράξουν πολιτικές δολοφονίες», ενώ ο Στιβ Μπάνον τον παρομοίασε με τον δήμαρχο του Λονδίνου Σαντίκ Καν, λέγοντας ότι θα κάνει τη Νέα Υόρκη «την πιο “woke” πόλη στον κόσμο».
Ο Τράμπ εκβίασε ανοικτά το εκλογικό σώμα λέγοντας ότι αν εκλεγεί ο ακατονόμαστος, θα κόψει τους πόρους και η πόλη της Νέας Υόρκης θα καταρρεύσει. Ο εκβιασμός του –που πέρασε στην Αργεντινή κι έδωσε τη νίκη στον αναρχοκαπιταλιστή με το αλυσοπρίονο Μιλέι– έσπασε τα μούτρα του στη Νέα Υόρκη κι αυτό εξόργισε τον Τραμπ που θα κάνει τα πάντα για να υπονομεύσει τον δήμαρχο και να καθησυχάσει τους οπαδούς του που πίστευαν ότι παίζουν μόνοι τους στο γήπεδο της πολιτικής. Επλήγη το υπερτροφικό και αξιοθρήνητο εγώ του. Η βλακεία του ακούραστη. Η άγνοιά του καμαρωτή. Έχει εκθρονίσει τη λογική. Το καθήκον του; Να μισεί όποιον δεν υποχωρεί και επιμένει να υπερασπίζεται τις απόψεις του.
Προκύπτει το ερώτημα: Θα αλλάξει κάτι; Θα έχουμε αυτό που περιγράφει με μπόλικη αισιοδοξία ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας; «Η εκλογή του Ζοχράν Μαμντάνι είναι νίκη απέναντι στην ολιγαρχία, στην κλεπτοκρατία, στις πολιτικές δυναστείες και στο ακριβοπληρωμένο μιντιακό σύστημα που προπαγανδίζει τα συμφέροντά τους», είπε Ή μήπως θα έχουμε άλλη μία συνθηκολόγηση; Άλλο ένα στομφώδες τίποτα;
Aνάγωγα
Ο ένας πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης τα ρίχνει στον πρώην επικεφαλής του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο άλλος πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης στηρίζει τον συγκεκριμένο πρώην επικεφαλής του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ολα αυτά τα ωραία γίνονται μεταξύ στελεχών της γαλάζιας παράταξης. Μια ωραία ατμόσφαιρα. Ε, ρε τι θα δούνε τα ματάκια μας και τι θ’ ακούσουν τα αυτάκια μας όταν το ξεκατίνιασμα πάρει διαστάσεις.
www.efsyn.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΜΑΜΝΤΑΝΙ
