Οποτε κάποιο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ κάνει μια δήλωση για τον Αλέξη Τσίπρα του τύπου «είναι δυνάμει συνομιλητής μας», παρεμβαίνουν παράγοντες της κυβέρνησης, καλούν την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να τοποθετηθεί και γίνεται ο κακός χαμός στη Χαριλάου Τρικούπη. Δυσφορία των ανθρώπων που πλαισιώνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη, παρατηρήσεις στον δράστη, δηλώσεις εναντίον του πρώην πρωθυπουργού και διμέτωπος. Το έπραξε η βουλεύτρια του ΠΑΣΟΚ Ράνια Θρασκιά, ωστόσο το συγκεκριμένο ζήτημα έχει τεθεί εδώ και καιρό από τον δήμαρχο Αθήνας και εσωκομματικό αντίπαλο του προέδρου του κόμματος, Χάρη Δούκα. Και οι δύο πάντως επισήμαναν για να μη δημιουργηθούν παρεξηγήσεις ότι τον πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτήν την υπόθεση (αν ποτέ ανοίξει) θα έχει το ΠΑΣΟΚ και ο αρχηγός του.
Φυσικά η κυβέρνηση δεν αφήνει την ευκαιρία να προκαλέσει εσωστρέφεια στο ΠΑΣΟΚ, να πάει χαμένη. Φοβάται μήπως συμβεί αυτό που την ενοχλεί αφόρητα και προβοκάρει το ΠΑΣΟΚ γνωρίζοντας ότι στο εσωτερικό του το αντι-Τσίπρα μέτωπο μπορεί να μην είναι θαλερό, όπως τα προηγούμενα χρόνια, είναι όμως υπολογίσιμο και έχει εκπροσώπους στο ηγετικό επίπεδο. Το είπε με το γνωστό βιτριολικό ύφος του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης (σε ελεύθερη απόδοση), «μα, θα συζητήσετε μ’ αυτόν τον τύπο που παραλίγο να βγάλει τη χώρα από το ευρώ και τη σώσαμε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ;». Αναγκαστικά το ΠΑΣΟΚ αμύνθηκε υιοθετώντας στάση διμέτωπου: «Οι πολίτες έπαθαν και έμαθαν και από τον Τσίπρα και από τον Μητσοτάκη». Συνεπώς ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον.
Ιδού ξανά το περίφημο «αποκλείεται». Πόσες φορές έχει κατατεθεί στη δημόσια συζήτηση; Πολλές. Πόσες φορές έχουν διαψευστεί αυτοί που το ξεστόμισαν; Πολλές επίσης. Φανταζόταν κανείς ότι θα μπορούσαν οι νικητές και οι ηττημένοι του Εμφυλίου να φτιάξουν κυβέρνηση; Το έκαναν με την κυβέρνηση Τζαννετάκη. Φανταζόταν κανείς ότι οι διώκτες και οι διωκόμενοι την περίοδο του 1989 θα συμμετείχαν σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας; Το είδαμε στην οικουμενική Ζολώτα. Φανταζόταν κανείς ότι η Δεξιά θα έβγαινε από το χρονοντούλαπο της Ιστορίας και θα συμμαχούσε με το κόμμα που την είχε βάλει εκεί; Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου είναι η αποστομωτική απάντηση. Φανταζόταν κανείς ότι ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς θα συμμαχούσε με ένα εθνικιστικό σχήμα και θα διοικούσαν αντάμα, για κάμποσο διάστημα αρμονικά, τη χώρα; Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. προσγείωσε ανωμάλως όσους(ες) θεωρούσαν απίθανη μια τέτοια συμπόρευση.
Σήμερα πόσα «αποκλείεται» κυκλοφορούν; Εχουμε και λέμε: Το «αποκλείεται» του ΚΚΕ να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας με κόμματα της λεγόμενης δημοκρατικής αντιπολίτευσης. Το «αποκλείεται» του Νίκου Ανδρουλάκη να εμπλακεί το κόμμα του σε κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία όσο αυτός είναι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Το «αποκλείεται» του Κυριάκου Μητσοτάκη να δεχτεί ως κυβερνητικό εταίρο κόμμα που είναι δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας. Τα «αποκλείεται» των κομμάτων που προέκυψαν από διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ να συνομιλήσουν με την Κουμουνδούρου. Από τα παραπάνω «αποκλείεται» το πιο ισχυρό είναι αυτό του ΚΚΕ. Για τα άλλα μη βάζετε το χέρι σας στη φωτιά. Μπορεί να δούμε θεαματικές αναδιπλώσεις. Δηλαδή μετακινήσεις από το «αποκλείεται» στο «τραβάτε με κι ας κλαίω». Τα άλλοθι υπάρχουν. Η πολιτική σταθερότητα, η κρίσιμη συγκυρία (αχ, αυτή η συγκυρία, είναι μονίμως κρίσιμη από το 1974), ο κίνδυνος ακυβερνησίας, η απειλή της Τουρκίας (πόσες φορές έχει χρησιμοποιηθεί αυτό το πρόσχημα;). Θα μπορούσε το «αποκλείεται» των κομμάτων της Αριστεράς για μεταξύ τους συνεννόηση να υποχωρήσει στο όνομα της ενότητας για να αντιμετωπιστεί το καθεστώς Μητσοτάκη; Αυτό θέλουν πολλοί ψηφοφόροι τους, αλλά οι ηγεσίες τον χαβά τους.
Ανάγωγα
Είχαμε προεδρικές εκλογές στη Χιλή. Πρώτη τερμάτισε μια Χάρα που είναι κομμουνίστρια. Τα ύστερα του κόσμου. Ο δεύτερος γύρος τον Δεκέμβρη. Απορώ πάντως που δεν έχει παρέμβει μέχρι τώρα ο Τραμπ με μια συνετή δήλωση του τύπου «αν βγάλετε αυτήν πρόεδρο, θα καταστρέψω τη χώρα σας». Δεν πιστεύω να έχει γίνει μαρξιστής-λενινιστής;
www.efsyn.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΝΔ
