Οταν δεν υπολογίζεις τον αντίπαλο, τον υποτιμάς, τον αντιμετωπίζεις με περιφρόνηση, δεν έχεις παρακολουθήσει την προετοιμασία του γιατί δεν τον έχεις ικανό να υπερβεί τα όρια και να επιτεθεί μετωπικά, είναι φυσικό να αιφνιδιάζεσαι όταν βρίσκεσαι απέναντι σε μια κατάσταση πρωτόγνωρη για σένα. Διατρέχεις τον κίνδυνο να υποστείς πανωλεθρία. Σ’ αυτήν την περίπτωση και Μέγας Αλέξανδρος να είσαι και Ναπολέων να είσαι υποχρεώνεσαι να υποχωρήσεις όχι ατάκτως αλλά οργανωμένα, να μαζέψεις τις δυνάμεις σου που είναι στραπατσαρισμένες από το καίρια χτυπήματα που έχουν δεχτεί και να αρχίσεις να επεξεργάζεσαι το σχέδιο ανακατάληψης των χαμένων εδαφών, επιχειρώντας ταυτοχρόνως να τονώσεις το ηθικό του στρατεύματός σου που είναι στα πατώματα, να εντοπίσεις τα αδύναμα σημεία του εχθρού, ελπίζοντας ότι η αναπάντεχη νίκη του θα τον έχει κάνει να χάσει την ψυχραιμία του, και περιμένεις τον κατάλληλο χρόνο για να δράσεις με όλους τους τρόπους.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι ούτε Μέγας Αλέξανδρος, ούτε Ναπολέων, μέχρι τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Τσόρτσιλ είχε φτάσει με την παθιασμένη βοήθεια των προπαγανδιστικών μηχανισμών και την αχαλίνωτη φαντασία των δημοσιολόγων που συμπεριφέρονταν σαν αυλοκόλακες – άλλοι δωρεάν, άλλοι με αμοιβή. Και γι’ αυτό την έπαθε με τους αγρότες. Πίστευαν και αυτός και οι συνεργάτες του ότι όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή έτσι και σήμερα θα είχαμε μια περιορισμένης έκτασης κινητοποίηση των αγροτών που θα κρατούσε μερικές μέρες. Θα κατέβαιναν στους δρόμους, θα έκλειναν συμβολικά για λίγες ώρες τις κεντρικές οδικές αρτηρίες, θα φώναζαν, θα κατηγορούσαν γενικώς και αορίστως το κράτος ότι τους κοροϊδεύει συστηματικά και μετά θα γύριζαν στα σπίτια τους, στα χωράφια τους και στις στάνες τους ικανοποιημένοι που έπραξαν το καθιερωμένο ετήσιο καθήκον τους. Αν παρ’ ελπίδα το πράγμα πήγαινε να ξεφύγει υπάρχουν τρόποι για να ελεγχθεί: ο κοινωνικός αυτοματισμός και η τρομοκράτηση με την επιστράτευση της… ανεξάρτητης δικαστικής εξουσίας, η οποία, όπως έχει αποδείξει τα τελευταία χρόνια, όποτε τη χρειάστηκε το καθεστώς δήλωσε παρούσα και αντέδρασε αστραπιαία.

Ενα στοιχείο που καθησύχαζε τους άκαπνους στρατηλάτες του επιτελικού κράτους (και παρακράτους) ήταν η εκλογική επιρροή της συντηρητικής παράταξης στις αγροτικές ζώνες. Κοίταζαν τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας στις εθνικές εκλογές και έπεφταν πάνω σε σαραντάρια και σαρανταπεντάρια. Είναι δυνατόν, έλεγαν, να πληγεί το κύρος της κυβέρνησης και του αρχηγού σε τέτοιες περιοχές; Αδύνατον. Εντάξει, το ΚΚΕ έχει πλούσια παράδοση κινητοποιήσεων, διαθέτει συμπαγές ακροατήριο, ξέρει την οργανωμένη δράση, κόμμα παντός καιρού είναι και κόμμα έτοιμο για όλα όπως λένε και τα επίσημα κείμενά του, αλλά δεν μπορεί να συντηρήσει ένα κίνημα για πολύ καιρό. Το ΚΚΕ επίσης ξέρει πολύ καλά πότε πρέπει να αποσυρθεί για να αποφύγει την ήττα και ξέρει πώς να μετατρέψει στη χειρότερη γι’ αυτό περίπτωση μια εκτός έδρας ισοπαλία σε θριαμβευτική νίκη της φτωχής και μεσαίας αγροτιάς.

Τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν ούτε τα κότσια ούτε τον κόσμο για να ενοχλήσουν την κυβέρνηση και να δημιουργήσουν συνθήκες εξέγερσης. Βράζουν στο ζουμί τους. Το ΠΑΣΟΚ πορεύεται με τη βελόνα κολλημένη στα γκάλοπ, στη Χαριλάου Τρικούπη αναρωτιούνται γιατί συμβαίνει αυτό, κάποιοι εσωκομματικοί αντίπαλοι του Νίκου Ανδρουλάκη έχουν αρχίσει να βάζουν, δειλά δειλά προς το παρόν, θέμα ηγεσίας, στον ΣΥΡΙΖΑ ασχολούνται περισσότερο με τον Τσίπρα παρά με το κόμμα τους, μαδάνε μαργαρίτες για να βρουν πότε θα χτυπήσει ο πρώην πρωθυπουργός και πόση ζημιά θα τους προκαλέσει, η Νέα Αριστερά κινείται σε πολύ ρηχά νερά, δεν συνιστά απειλή, η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά δεν έχει δυνάμεις στην επαρχία, οπότε, είπαν στο μέγαρο Μαξίμου, «πάμε σαν άλλοτε», δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Και τους ήρθε ταμπλάς.

Για πρώτη φορά από το 1996 έχουμε τόσο μεγάλη συμμετοχή, για πρώτη φορά τέτοια αποφασιστικότητα από την πλευρά των μπλόκων, για πρώτη φορά τόσος θυμός, για πρώτη φορά συμμετέχουν τόσο μαζικά οι αγρότες που έχουν ψηφίσει Νέα Δημοκρατία. Εχουν κατεβεί στους δρόμους, στις πλατείες, έχουν παρατάξει τα τρακτέρ τους στις εθνικές οδούς και οι εκπρόσωποί τους μέχρι τώρα δεν έχουν δώσει δείγματα ηττοπαθούς συμβιβασμού, αντιθέτως είναι οι πιο φωνακλάδες. Η απογοήτευση μεγάλωσε όταν είδαν στο μέγαρο Μαξίμου ότι η κοινωνία είναι με το μέρος των αγροτών, ότι συμφωνεί με τις μορφές πάλης που έχουν επιλέξει, συνεπώς ο κοινωνικός αυτοματισμός δεν μπορεί να λειτουργήσει, και διαπίστωσαν ότι η επιχείρηση εκφοβισμού με τις παρεμβάσεις εισαγγελέων δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα. Το σίγουρο είναι, όποια εξέλιξη κι αν έχουμε, πως το ακροατήριο της παραδοσιακής Δεξιάς έχει αραιώσει. Κι αυτό οφείλουν να το λάβουν υπόψη τους οι ταμπουρωμένοι στους γυάλινους πύργους τους αγιάτρευτα επηρμένοι σύμβουλοι του αρχιερέα του συστήματος. Και ο μεγαλύτερος κίνδυνος; Το παράδειγμα των αγροτών να μεταδοθεί και σε άλλες κοινωνικές ομάδες.

Ανάγωγα

Πίστεψαν στο μέγαρο Μαξίμου ότι θα διασπάσουν το μέτωπο των μπλόκων, πιέζοντας και εκβιάζοντας τους δικούς τους συνδικαλιστές. Μέχρι τώρα έχουν αποτύχει. Πίστεψαν ότι θα φοβίσουν κάποιους με την επιστράτευση εισαγγελέων. Μέχρι τώρα δεν τα έχουν καταφέρει. Πίστεψαν ότι θα στρέψουν την κοινωνία εναντίον των μπλόκων. Μέχρι τώρα τζίφος. Μέχρι τώρα το επιτελικό κράτος μετράει ήττες.

www.efsyn.gr

❝ ετικέτες ❞ #ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ