Κι επειδή υπήρξαμε ιστορικά πάλι οι πρώτοι διδαξαντες που ως Σπαρτιάτες αρχικά συμμαχησαμε με τους Πέρσες για να αντιμετωπίσουμε με το χρυσάφι τους την κυριαρχία των Αθηναίων με αντάλλαγμα την κυριαρχία τους στην Ιωνία και μετά στραφηκαμε εναντίον τους γιατί τους βρήκαμε μπροστά μας όταν αργότερα πήγαν σε μια έμμεση συμφωνία με το μέρος των Αθηναίων, όταν επίσης ως Σπαρτιάτες δεν πήραμε μέρος στην εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου κατά των Περσών που τους εκρίζωσε από την Ελληνική επικράτεια κι ας ήμασταν η αιτία να βάλουμε τους Πέρσες μέσα στις Ελληνικές πόλεις-κρατη, ας διδαχθούμε από την δική μας τουλάχιστον ιστορία (για όσους την γνωρίζουν), εντελώς συνοπτικά.
Οι Πέρσες με τον χρυσό τους βρίσκονται σχεδόν πάντα πίσω από τις έριδες και τους πολέμους των ελληνικών πόλεων – κρατών χρηματοδοτώντας τες και στρέφοντας τες την μια εναντίον της άλλης για δικούς τους σκοπούς. Απώτερος στόχος να τις αποδυναμώσουν για να τις κατακτήσουν.
Στη συνθήκη Σπαρτιατών – Περσών, μεταξύ των άλλων, επιλύθηκε το βασικό πρόβλημα της μισθοδοσίας, δημιουργίας και συντήρησης του σπαρτιατικού στόλου, με τη χρηματοδότηση από το Μεγάλο Βασιλιά ώστε οι Σπαρτιάτες να αντιμετωπίσουν τον παντοδύναμο Αθηναϊκό στόλο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Πέρσες έδιναν χρήματα στα ελληνικά κράτη με την μορφή της δωροδοκίας ώστε να τα κρατούν σε εμπόλεμη κατάσταση με τους ίδιους ρυθμιστές, αλλά ήταν η πρώτη χρηματοδότηση με τη μορφή δανείου, που έπρεπε να επιστραφεί έντοκα, μετά την τελική νίκη. Στην ουσία αποτελούσε μια σαφέστατη μνημονιακή συμφωνία εξάρτησης του ελληνικού κόσμου στους Πέρσες, με ηγέτιδα δύναμη τη Σπάρτη και ρυθμιστές του Ελληνικού κόσμου τους ίδιους.
Ο ελληνικός κόσμος της αρχαιότητας δεν είναι πολύ διαφορετικός από τον σημερινό κοσμο. Στην πραγματικότητα, αυτό δεν οφείλεται στο ότι οι άνθρωποι και οι συσχετισμοί των κοινωνιών άλλαξαν αλλά στην αδυναμία μας να συνειδητοποιήσουμε την αλήθεια μέσα από το ορθολογισμο.
Λείπει και η ιστορική γνώση βλέπετε.
Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος με τις πολιτικές και στρατηγικές του αποτελεί από μόνος του παγκοσμιο αντικείμενο μελέτης. Οπως και η συνέχεια.
Οι Αθηναίοι, πανίσχυροι από τους περσικούς πολέμους, επιβάλλουν το δίκαιο της πυγμής στους συμμάχους. Οι ηττημένοι Πέρσες όμως δεν ησυχάζουν και συντηρούν επαφές και στην Αθήνα και στη Σπάρτη διερευνώντας για τον ισχυρό το μέρος του οποίου θα πάρουν για δικούς τους σκοπούς. Οι σύμμαχοι των δύο μεγάλων δυνάμεων αναμετρώνται. Ο εμφύλιος μαίνεται, οι δολοπλοκίες πολλαπλασιάζονται, οι εκατέρωθεν προδοσίες αυξάνονται, ο Αλκιβιάδης εξορίζεται και πάει με τους Σπαρτιάτες, οι δημοκρατίες καταλύονται και τα σχέδια της εξωτερικής πολιτικής από κράτος σε κράτος, συνεχώς μεταβάλλονται.
Τι μένει σταθερό και αμετάβλητο; Τρία πράγματα: Οι συνεχόμενες σφαγές των αθώων πληθυσμών (π.χ των Μηλίων), η αδυναμία του ελληνικού κόσμου να ενωθεί και η απόλυτη εξάρτησή του από τον χρυσό των θησαυροφυλακιων των Περσών που με την σειρά τους τον είχαν αρπάξει από αλλού.
Οι Σπαρτιάτες με το περσικό δάνειο, κατατρόπωσαν επτά χρόνια αργότερα τους Αθηναίους στους Αιγός Ποταμούς και κατέλυσαν την Αθηναική ηγεμονία. Άνοιξαν όμως διάπλατα τις πύλες της Ελλαδικής γης στους Πέρσες και απέδειξαν για άλλη μία φορά, πως το χρήμα είναι η κινητήρια δύναμη που κατακτά ανθρώπους και κοινωνίες.
Η Περσία έβγαινε κερδισμένη, αφού με την Ανταλκίδειο ειρήνη κατάφερε να πάρει αυτό που ήθελε και προώθησε μέσω αυτής, την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ των Ελλήνων.
Βέβαια, δεν είχε προνοήσει για τον ανερχόμενο παίκτη στη σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου, το βασίλειο της Μακεδονίας. Η Μακεδονία εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία όλων των υπολοίπων να επιβληθούν κι επιβλήθηκε η ιδια. Τελικά, ως γνωστόν, το βασίλειο της Μακεδονίας θα καταλύσει την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών μέσω του Μ. Αλεξάνδρου απαλλάσσοντας μας από την συνεχή παρουσία τους
Το ζήτημα είναι, απ΄ όλα αυτά να βγουν κάποια συμπεράσματα για το σύγχρονο κόσμο.
Όπως και τότε, έτσι και τώρα, ο πλούτος και η δύναμη διέγραφαν την πορεία της ιστορίας. Ο λαός ήταν πάντα το θύμα.
Γιατί τα συμφέροντα σ’ αυτόν τον σημερινό πόλεμο που διακυβευονται είναι πολλά και συχνά δυσδιάκριτα. Δεν εμπλέκονται μόνο οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Είναι πολλοί άλλοι με την κραυγαλέα σιωπή τους, η αποχή με ψεύτικα κλισέ ενώ είναι εναντίον του Ιράν.
Πχ. η Ρωσία λόγω αύξησης τιμών της ενέργειας και τεράστια κέρδη, εξαντλημένη οικονομικά από το Ουκρανικό, ξαναμπαίνει στο παιχνίδι των μεγάλων δυνάμεων. Η Κίνα που θέλει να μπορεί να προμηθεύεται ενέργεια από τα Στενά του Ορμούζ ανεμπόδιστα επιδιώκοντας παγκόσμια εμπορική κυριαρχία, η Ευρώπη που επιθυμεί να τελειώνει με τις κυρώσεις στο Ιρανικο πετρέλαιο με επακόλουθη πτώση των τιμών, η που με μια δυτικοφιλη κυβέρνηση εκεί μπορεί να έχει επέκταση των εμπορικών της δραστηριοτητων. Τα κράτη του Κόλπου γιατί έχουν φοβηθεί με την κυβέρνηση των μουλαδων και τα παραστρατιωτικα τους πλοκάμια.
Οπότε ας κάνουν λίγο κράτει όσοι ανιστοριτοι και ανίδεοι βιάζονται να υπερθεματισουν. Συμφέροντα που μέχρι πριν λίγο καιρό φαινόταν αντίθετα τώρα πιθανοτατα συγκλίνουν. Όπως ακριβώς στην Αρχαία Ελλάδα.
Τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά και ο ….πορτοκαλης καθόλου ηλίθιος όπως βολικά νομίζουν κάποιοι απλοϊκα σκεπτόμενοι. Τα παιχνίδια των πολέμων είναι τόσο παλιά όσο ο κόσμος μας.
Τα πάντα σταθμίζονται σε μια ζυγαριά κόστους οφέλους χωρίς θυμικο. Αλλά πριν το οριστικό τέλος που κανείς δεν γνωρίζει, δεν προεξοφλείται τίποτε.
Κι όσοι θέλουν να μάθουν κάτι, ας διαβάσουν το κεφάλαιο του δικού μας Πελοποννησιακού πολεμου με την συνέχεια του. Θα διδαχθούν πολλά.
Ο λόγος που δεν ανέχομαι πλέον σχόλια με γνώμονα το θυμικο, λες και ξαφνικά έπεσαν από τα σύννεφα και ηλίθιους επιθετικούς χαρακτηρισμούς, διαγράφοντας πολλούς. Και θα συνεχίσω.
❝ ετικέτες ❞ #ΠΕΡΣΕΣ
