• Η “άγνωστη” λέξη μεταξύ των χιλιάδων του μανιφέστου Τσίπρα.

Το «Μανιφέστο για τη συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας» ή αλλιώς το κείμενο προπομπός του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα δόθηκε στη δημοσιότητα. Αποτελείται από 7626 λέξεις .

Το «μανιφέστο» είναι πλήρες, με πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αναφορές και αναλύσεις για όλα τα τρέχοντα, παρελθόντα και μελλοντικά προβλήματα του κόσμου και της Ελλάδας. Η ανάγνωσή του απαιτεί χρόνο και προσπάθεια και η εποχή (της ταχύτητας) δεν προσφέρεται για ογκώδη κείμενα. Η κριτική, φίλια ή αντίπαλη, άρχισε ήδη. Η αποτίμηση της απόδοσής του θα γίνει το βράδυ των επόμενων εκλογών.

Σήμερα μπορούμε να κάνουμε τις πρώτες πολιτικές παρατηρήσεις. Και η πρώτη δεν μπορεί παρά να γίνει πάνω στις έξι λέξεις του τίτλου του («Η Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής») και στις δέκα λέξεις του υποτίτλου («Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας»).

Όμως, οι κρίσιμες λέξεις είναι δύο: «Κυβερνώσα» (Αριστερά) και «Συμπαράταξη» (των τριών ρευμάτων της). Ας τις δούμε:

Πρώτον, η «κυβερνώσα» Αριστερά δεν είναι άγνωστη έννοια στην Ελλάδα. Το αντίθετο, είναι πραγματικότητα που κράτησε σχεδόν τα μισά χρόνια της Μεταπολίτευσης. Στην πρώτη φάση της ήταν με το σχήμα του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, του Κώστα Σημίτη και του Γιώργου Παπανδρέου: 1981-1989, 1993-2004 και 2009-2011. Και στη δεύτερη φάση της(2015-2019) με το σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα. Εδώ χωράει αρκετή συζήτηση για το τι είδους Αριστερά ήταν αυτή η «κυβερνώσα» στις διάφορες φάσεις της. Όμως, το γεγονός δεν αλλάζει: ήταν κυβερνώσα.

Δεύτερον, ούτε η «συμπαράταξη» συγγενών ρευμάτων και πολιτικών δυνάμεων είναι άγνωστη. Κεντρώες (αλλά αντιδεξιές), κεντροαριστερές, σοσιαλδημοκρατικές και ριζοσπαστικές αριστερές συμπαρατάχθηκαν όσες φορές οι συνθήκες το επέτρεπαν, για να σχηματισθούν κυβερνήσεις εκτός της παραδοσιακής Δεξιάς, που από το 1974 εκφράζει η ΝΔ.

Εδώ και εφτά χρόνια η έννοια «κυβερνώσα» Αριστερά αγνοείται, καθώς την κυβέρνηση έχει καταλάβει η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και οι άλλοτε «κυβερνώσες» δυνάμεις της ευρείας Αριστεράς αδυνατούν να εμφανιστούν ως εναλλακτική δύναμη με προοπτική εξουσίας.

Και αυτό συμβαίνει για έναν βασικό λόγο: οι δυνάμεις αυτής της ευρείας Αριστεράς είναι πολυδιασπασμένες, η συμπαράταξή τους γι’ αυτές τις εκλογές έχει αποκλειστεί και καθεμιά χωριστά (φαίνεται να) θεωρεί ότι θα τα καταφέρει μόνη της.

Το ΠΑΣΟΚ επιμένει εμμονικά στη θεωρία της «αυτόνομης πορείας» και βλέπει τη «συμπαράταξη» των άλλων προοδευτικών δυνάμεων μόνο μέσα στο δικό του σχήμα.

Το ίδιο βλέπει και ο Αλέξης Τσίπρας στο δικό του (υπό ίδρυση) κόμμα. Θεωρεί ότι τα υπάρχοντα κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) αδυνατούν να γίνουν εναλλακτικοί πόλοι στη ΝΔ και γι’ αυτό πρέπει να γίνει η «υπέρβασή» τους, ώστε να επιτευχθεί «η συμπαράταξη των προοδευτικών δυνάμεων».

Τόσο το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη όσο και το επί θύραις κόμμα Τσίπρα ποντάρουν στη φθορά της ΝΔ Μητσοτάκη. Αν είναι μεγάλη και δεν της επιτρέψει να ανανεώσει τη θητεία της για τρίτη φορά, η «μπάλα» θα περάσει στην άλλη πλευρά. Και τότε η «συμπαράταξή» τους θα γίνει υποχρεωτική.

Εν κατακλείδι, η «άγνωστη» λέξη είναι μία: «συμπαράταξη». Χωρίς την οποία ο στόχος- να γίνει ξανά «κυβερνώσα» η ευρεία Αριστερά- σήμερα δεν μπορεί να γίνει πράξη.

Όποιος πιστεύει το αντίθετο, ας προσέξει αυτήν τη ρήση του Αργεντινού ποιητή Αντόνιο Πόρτσια: «Αν δεν σηκώσεις τα μάτια σου, θα νομίζεις ότι είσαι στο ψηλότερο σημείο»…

www.news247.gr

❝ ετικέτες ❞ #ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ