- Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προχωρούν σε μια κυνική πολιτική εκμετάλλευση των γεγονότων της Θεσσαλονίκης
Το σύνολο των δημοκρατικών κομμάτων τοποθετήθηκαν για την τραγική απώλεια της Βάγιας Νέστορα, καταδικάζοντας την τυφλή βία όσων πιστεύουν ότι πολιτική γίνεται με γκαζάκια και υπογραμμίζοντας την ανάγκη να βρεθούν αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη όσοι υιοθετούν τέτοιες πρακτικές που καμιά σχέση δεν έχουν με οποιαδήποτε λογική πολιτικής διαμαρτυρίας και κοινωνικού κινήματος.
Υπό κανονικές συνθήκες αυτό θα ήταν η αφετηρία για μια πολιτική συνεννόηση γύρω από το πώς θα μπορέσουν να απομονωθούν τέτοιες πρακτικές και να γίνει σαφές ότι τα κόμματα του «συνταγματικού τόξου» έχουν κοινή γραμμή σε αυτό.
Όμως, αυτό δεν ισχύει για τη Νέα Δημοκρατία που επέλεξε να προχωρήσει σε μια πρωτοφανή πολιτική εκμετάλλευση του συγκεκριμένου περιστατικού και να το κάνει τμήμα της προεκλογικής τακτικής.
Και αυτό γιατί η Νέα Δημοκρατία ούτε σε συστράτευση κάλεσε απέναντι στους «γκαζάκιδες», ούτε καν σε κοινό μέτωπο απέναντι στην τρομοκρατία.
Η Νέα Δημοκρατία, δια στόματος του ίδιου του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη κατηγόρησε τους πολιτικούς αντιπάλους ότι διαμόρφωσαν το κλίμα για τις επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη.
Γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην κυριακάτικη ανάρτησή του δεν τα έβαλε με την τρομοκρατία, ούτε με την τυφλή πολιτική βία. Στο δημοψήφισμα του 2015 αναφέρθηκε και στις πολιτικές δυνάμεις που τότε στήριξαν το «όχι». Δηλαδή, την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και συνολικά την Αριστερά.
Μόνο που γράφοντας αυτά ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην πραγματικότητα παραβιάζει μια «κόκκινη γραμμή» την οποία δεν είχαν παραβιάσει, σε γενικές γραμμές, οι προκάτοχοί του ακόμη και σε στιγμές μεγάλης πολιτικής πόλωσης: δηλαδή να κατηγορήσει κοινοβουλευτικούς πολιτικούς αντιπάλους του για υποκίνηση της τρομοκρατίας.
Ακόμη χειρότερα: ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε διχασμό.
Το σημειώνω αυτό γιατί στη χώρα μας ορισμένες λέξεις οφείλουμε να τις χρησιμοποιούμε με ιδιαίτερη προσοχή και επίγνωση της βαρύτητάς τους.
Και αυτό ακριβώς γιατί η χώρα μας έχει περάσει από την οδυνηρή εμπειρία του εθνικού διχασμού. Ήταν τότε που είχαμε το μεγάλο ρήγμα ανάμεσα στη βενιζελική και την αντιβενιζελική παράταξη, που αποτυπώθηκε όχι απλώς σε διαφορετικές τοποθετήσεις για τις αναγκαίες συμμαχίες της χώρας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και στην ύπαρξη για κάποια χρόνια δύο κυβερνήσεων, μίας στην Αθήνα και μίας στη Θεσσαλονίκη, περίοδος που σημαδεύτηκε και από πολιτική βία, δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων και ένα πολωμένο πολιτικό κλίμα για δεκαετίες.
Αντίστοιχα, η χώρα μας έχει περάσει από Εμφύλιο πόλεμο, που όχι μόνο ήταν η πιο αιματηρή πολεμική σύγκρουση της νεότερης Ελλάδας, αλλά και είχε πολλαπλές επιπτώσεις, από τις εκτελέσεις και εξορίες μέχρι την ποινικοποίηση ολόκληρων πολιτικών παρατάξεων.
Στην πραγματικότητα η χώρα μας ξεμπερδεύει με τον Εμφύλιο μόλις το 1982 με την πλήρη άρση όλων των επιπτώσεών του και την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης. Λίγο νωρίτερα, το 1974 με την πλήρη αποκατάσταση της λειτουργίας μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και κυρίως με το Δημοψήφισμα για το Πολιτειακό είχε τελειώσει και ο Διχασμός,
Όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην απέλπιδα προσπάθειά του να αποτρέψει την εκλογική συντριβή της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει κανένα πρόβλημα να μιλάει για διχασμό και να χρησιμοποιεί εμφυλιοπολεμική ρητορική.
Κοντολογίς να ανεβάζει την πραγματική τοξικότητα της πολιτικής αντιπαράθεσης σε δυσθεώρητα ύψη. Δείχνοντας πόσο μικρός είναι ο πραγματικός σεβασμός του στους πολιτικούς θεσμούς.
Όλα αυτά προκύπτουν από μια εξαιρετικά επικίνδυνη ρητορική που έχουν υιοθετήσει στη Νέα Δημοκρατία και που αφετηρία έχει την πρωτοφανή θέση ότι σήμερα μόνο η Νέα Δημοκρατία, ακόμη και εάν πάρει 30% έχει το δικαίωμα να κυβερνήσει και ότι οτιδήποτε άλλο θα είναι το χάος. Δηλαδή, στον πυρήνα της τοποθέτησής της η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη αρνείται τη βασική παραδοχή της Μεταπολίτευσης, που ήταν ότι οι κυβερνήσεις βγαίνουν μέσα από εκλογές και ουσιαστικά επιστρέφει στην εμφυλιακή λογική ότι τη διακυβέρνηση μπορούν να αναλάβουν μόνο «εθνικές» πολιτικές παρατάξεις.
Μόνο που, ευτυχώς, οι εκλογές δεν κρίνονται στη ρητορική, αλλά στην πολιτική ουσία. Και όσα επικίνδυνα τεχνάσματα και εάν σκεφτούν στο Μέγαρο Μαξίμου, στο τέλος του δρόμου θα διαπιστώσουν ότι εκπροσωπούν μια μειοψηφία. Και στις δημοκρατίες είθισται να κυβερνούν οι πλειοψηφίες…
www.in.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΝΔ
