• Η Ελλάδα αρέσκεται σε τέτοια ονόματα, γράφει ο Independent Türkçe, για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» των 3-3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, στο πλαίσιο της αντιπυραυλικής συμφωνίας με τον Ισραήλ.

Το ζήτημα της αεράμυνας της Ελλάδας αποκαλύπτει ξεκάθαρα το χάσμα μεταξύ των γεωγραφικών και δομικών πραγματικοτήτων της χώρας και των αξιώσεών της, γράφει σε άρθρο του στον Independent Türkçe, ο Gürsel Tokmakoğlu, πρώην επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών της Πολεμικής Αεροπορίας της Τουρκίας (φωτογραφία, επάνω, από VanderWolf Images [Cees van der Wolf]/indyturk.com).

Η ηπειρωτική χώρα είναι κατακερματισμένη, η νησιωτική περιοχή διασκορπισμένη και οι ναυτικές και αεροπορικές βάσεις αποσυνδεδεμένες.

Ο Αχιλλέας δεν είναι γνωστός ως πολεμιστής που κρατάει ασπίδα, αλλά ως ήρωας που χτυπήθηκε από βέλος στην πτέρνα

Το πακέτο που η Ελλάδα σχεδιάζει να αγοράσει περιλαμβάνει το ισραηλινό σύστημα αεράμυνας David’s Sling, το οποίο αναπτύχθηκε για την αντιμετώπιση απειλών από πυραύλους μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς (φωτογραφία: υπουργείο Αμυνας του Ισραήλ)

Η βάση της Σούδας στην Κρήτη είναι ένα κρίσιμο σημείο άμυνας στη μέση της Μεσογείου. Το λιμάνι και η στρατιωτική ζώνη της Αλεξανδρούπολης στη Θράκη είναι στρατηγικές περιοχές.

Η Ανδραβίδα, όπου θα αναπτυχθούν τα F-35, η περιοχή γύρω από την Αθήνα και η Λάρισα προσφέρουν πλεονεκτήματα υλικοτεχνικής υποστήριξης και αεροπορικής πρόσβασης… Ολα είναι σημαντικά από μόνα τους.

Ωστόσο, είναι συντριπτικό το βάρος της προσπάθειας ενοποίησης αυτής της κατακερματισμένης δομής κάτω από μια ενιαία «ασπίδα αεράμυνας», τόσο τεχνικά όσο και οικονομικά.

Είναι αδύνατο να γεφυρωθεί αυτό το χάσμα με αγορές πακέτων όπλων από το εξωτερικό.

Πρόσφατες εξελίξεις έφεραν στο φως την αντιπυραυλική συμφωνία των 3-3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ με το Ισραήλ και την ονομασία της ως «Ασπίδα του Αχιλλέα». Η ελληνική πλευρά αρέσκεται σε τέτοια ονόματα.

«Τον σκότωσαν»

Ωστόσο, στη μυθολογία, ο Αχιλλέας δεν είναι γνωστός ως πολεμιστής που κρατάει ασπίδα, αλλά ως ήρωας που χτυπήθηκε από βέλος στην πτέρνα. Πού ήταν η ασπίδα; Τον σκότωσαν!

Τουλάχιστον θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μια ακριβή περιγραφή. Ακόμα και η επιλογή του ονόματος δείχνει πόσο ασύμβατο είναι με τις πραγματικές δυνατότητες του έργου.

Το πακέτο περιλαμβάνει τα συστήματα David’s Sling και SPYDER της Rafael, και το σύστημα Barak MX της IAI.

Το ισραηλινής κατασκευής σύστημα SPYDER έχει σχεδιαστεί για να παρέχει αεράμυνα μικρής έως μεσαίας εμβέλειας εναντίον αεροσκαφών, ελικοπτέρων, UAV και πυραύλων κρουζ (φωτογραφία: Rafael Advanced Defense Systems)

Δηλαδή, έναν περιορισμένο αριθμό αντιπυραυλικών και αντι-drone επιπέδων. Αυτό δεν συγκροτεί μια ολοκληρωμένη εθνική ασπίδα.

Αυτή η συμφωνία δεν μπορεί να εξεταστεί ανεξάρτητα από την ευρύτερη εταιρική σχέση μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι δύο χώρες συνεργάζονται σε όλα, από τις αμυντικές δραστηριότητες έως τους ενεργειακούς τομείς, στο πλαίσιο μιας επέκτασης που περιλαμβάνει και τη «Νότια Κύπρο».

Προσέγγιση μάρκετινγκ

Το Ισραήλ, προκειμένου να ενισχύσει την επιρροή του, θέλει να χτίσει μια γέφυρα μέσω της Ελλάδας, η οποία θ’ αποτελεί επέκταση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, λαμβάνοντας υπόψη τη «Νότια Κύπρο» και τους ενεργειακούς τομείς.

Αυτή είναι μια στρατηγική που μπορεί να χαρακτηριστεί ως εμπορική και ενεργειακή γέφυρα.

Ωστόσο, φαίνεται ότι το Ισραήλ ακολουθεί μια προσέγγιση μάρκετινγκ που «διεισδύει στην ψυχή της Ελλάδας», συνδυάζοντας μυθολογικούς καλλωπισμούς και ρητορική με την «αναγκαιότητα νέων τύπων οπλικών συστημάτων».

Φαίνεται να προσπαθεί να συνδέσει την Ελλάδα πιο στενά με τη σφαίρα επιρροής του, προβαίνοντας σε μεγαλεπήβολες δηλώσεις ενώ κάνει μικρά πράγματα.

Οι πολιτικοί μπορεί να λένε, «είναι απαραίτητο, θα είναι πολύ καλό, θα υπερασπιστούμε τη χώρα», αλλά αυτό που επιβάλλεται είναι να διερευνηθεί η πραγματική σύνδεση ανάμεσα στα λόγια και τα έργα.

Η σύγκρουση Ιράν – Ισραήλ – ΗΠΑ και ο πόλεμος Ουκρανίας – Ρωσίας μας έδωσαν σαφή εικόνα: μαζικές πυραυλικές επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένων υπερηχητικών πυραύλων, και ακόμη πιο μαζικά κύματα drones.

Η εξουδετέρωση αυτών των απειλών απαιτεί περισσότερα από απλά κινητικά αντίμετρα. Απαιτεί ηλεκτρονικό πόλεμο, κυβερνοσυνδέσεις και μια ολοκληρωμένη, ενιαία προσέγγιση από δορυφορικά συστήματα έως επίγεια ραντάρ.

Αναπτυγμένο από την Israel Aerospace Industries (IAI), το Barak MX ξεχωρίζει ως στοιχείο μιας πολυεπίπεδης αρχιτεκτονικής αεράμυνας, με την ικανότητά του να αναχαιτίζει πυραύλους σε διαφορετικές αποστάσεις (φωτογραφία: IAI)

Τα αντι-drones και τα αντιπυραυλικά συστήματα είναι συνεχώς εξελισσόμενοι τομείς. Η κατακερματισμένη δομή της Ελλάδας καθιστά σχεδόν αδύνατη την προστασία κάτω από μια ενιαία ομπρέλα έναντι τέτοιων έντονων και πολυεπίπεδων απειλών.

Ποιος απειλεί την Ελλάδα;

Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής, υπήρχε μια θεμιτή ανάγκη για αεράμυνα εντός του ΝΑΤΟ.

Σήμερα, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ, η βασική προστασία μπορεί να παρασχεθεί με συστήματα όπως τα Rafale, Patriot και F-35, τα οποία η Γαλλία και η Αμερική παρέχουν υπό προϋποθέσεις.

Δεν υπάρχει ανάγκη για ένα επιπλέον και δαπανηρό έργο «ασπίδας». Το πραγματικό ζήτημα είναι η εσωτερική δυναμική που απορρέει από τις ίδιες τις αξιώσεις της Ελλάδας.

Λαμβάνονται μέτρα, όπως ο στόχος των 12 μιλίων για τα χωρικά ύδατα, και η Τουρκία παρουσιάζεται ως «απειλή».

Η Τουρκία, από την άλλη πλευρά, λέει «ας κάνουμε το Αιγαίο θάλασσα ειρήνης». Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε τα παιχνίδια που παίζονται για την Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο. Δεν είναι κάτι καινούργιο για τη βιομηχανία όπλων να εκμεταλλεύεται τέτοιες χώρες.

Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι μόνο η αεράμυνα. Η χώρα δεν διαθέτει δυνατότητες ελέγχου σε ξηρά, θάλασσα, αέρα, διάστημα και κυβερνοχώρο.

Η εγχώρια βιομηχανία όπλων της είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Η δημιουργία συστημάτων, η παραγωγή και η ανάπτυξη όπλων, και η ενσωμάτωσή τους σε ένα ενιαίο σύνολο, ξεπερνά τις δυνατότητές της.

Μυθολογία και πραγματικότητα

Τα συστήματα στο ισραηλινό πακέτο μπορεί να προσφέρουν περιορισμένη συμβολή. Μια πραγματικά ολοκληρωμένη ασπίδα θα απαιτούσε επένδυση 80-90 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Η γεωγραφική δομή της Ελλάδας, η οποία εκτείνεται σε όλη την ηπειρωτική χώρα και σε εκατοντάδες νησιά, καθιστά τεχνικά και οικονομικά δύσκολη τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου αεράμυνας σε εθνικό επίπεδο (εικόνα: ΟΗΕ)

Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν είναι προς το παρόν διατεθειμένη να προβεί σε μια δαπάνη αυτής της κλίμακας για τον εαυτό της.

Δεν είναι κάτι καινούργιο για τους έλληνες πολιτικούς να παρουσιάζουν περιστασιακά τέτοιους ισχυρισμούς ως γεγονότα για να αποσπάσουν την προσοχή των πολιτών.

Συμπερασματικά: ένα πακέτο 3-3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ δεν θα καλύψει την κατακερματισμένη γεωγραφία και τις δομικές αδυναμίες.

Το πραγματικό μειονέκτημα της Ελλάδας είναι ότι μεγεθύνει την αντίληψη της δικής της απειλής με ισχυρισμούς πέρα από τις δυνατότητές της, προσπαθώντας στη συνέχεια να καλύψει την απόσταση με αγορές όπλων.

Τα μυθολογικά ονόματα και η ρητορική μάρκετινγκ δεν αλλάζουν την πραγματικότητα: Η αχίλλειος πτέρνα δεν μπορεί να καλυφθεί από ασπίδα!

www.in.gr

❝ ετικέτες ❞ #ΤΟΥΡΚΙΑ