Ας θυμηθούμε μια παλιότερη ιστορία, που θυμίζει για πολλούς λόγους τις δολοφονίες Σαμπάνη και Φραγκούλη
Πρόκειται για μια σχέση αίματος, συγκάλυψης και ατιμωρησίας που κρατάει χρόνια. Ας θυμηθούμε μια παλιότερη ιστορία, που θυμίζει για πολλούς λόγους τις δολοφονίες Σαμπάνη και Φραγκούλη. Ήταν 24 Οκτωβρίου του 2001 όταν ο Μαρίνος Χριστόπουλος, ακόμη ένας νεαρός Τσιγγάνος και πατέρας τριών μικρών παιδιών, καθώς επέστρεφε ξημερώματα από τη λαχαναγορά στο σπίτι του στο Ζεφύρι, δεν υπάκουσε σε σήμα αστυνομικών για έλεγχο του αυτοκινήτου κι αυτό ήταν αρκετό για να δεχτεί μια σφαίρα στο κεφάλι και να πέσει νεκρός.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μέσα στο φορτηγάκι βρισκόταν και ο 3χρονος γιος τού θύματος, που, ευτυχώς, δεν τραυματίστηκε. Συγγενείς του νεκρού δήλωσαν ότι ο 21χρονος οπωροπώλης δεν είχε άδεια οδήγησης, γι’ αυτό και δεν σταμάτησε στο σήμα των αστυνομικών. Από την πλευρά της, η αστυνομία δήλωνε ότι «ο οδηγός, αντί να σταματήσει για έλεγχο, ανέπτυξε ταχύτητα και κινήθηκε κατά των αστυνομικών, με άμεσο κίνδυνο να τους παρασύρει. Στην προσπάθεια αυτή του οδηγού ο αστυφύλακας της Α.Δ. Γεώργιος Τυλιανάκης, αντιδρώντας ενστικτωδώς, πυροβόλησε μία φορά με το υπηρεσιακό του όπλο κατά του αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα να τραυματίσει θανάσιμα τον οδηγό του». Μόνο που η ιατροδικαστική έρευνα έδειξε ότι ο 21 ετών Χριστόπουλος είχε πυροβοληθεί από πίσω και ο δικηγόρος τού αστυφύλακα δήλωνε στους δημοσιογράφους ότι «ο θάνατος του νεαρού Τσιγγάνου ήταν ατύχημα» και ότι «εκπυρσοκρότησε κατά λάθος το όπλο του αστυνομικού».
Και ενώ ο αστυνομικός καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 13 χρόνια κάθειρξης, λίγα χρόνια μετά, το δικαστήριο, με μια προκλητική απόφαση για το περί δικαίου αίσθημα, έδωσε ανασταλτικό χαρακτήρα στην ποινή κάθειρξης 13 χρόνων που επιβλήθηκε στον αστυνομικό, με αποτέλεσμα ο δράστης να αφεθεί για άλλη μια φορά ελεύθερος, χωρίς να περάσει ούτε μία μέρα στη φυλακή.
❝ ετικέτες ❞ #ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ