Όλο και πλησιάζουν οι άγιες ημέρες των Χριστουγέννων.
Ο κόσμος κάνει σιγά σιγά τα ψώνια για τις γιορτές και οι γονείς κοιτάζουν να βρουν τα δώρα για τα παιδιά που θα τους φέρει ο Άγιος Βασίλης. Ή μήπως θα έρθει ξανά μόνος του;
Πολλά μπορεί να συμβούν, πολλά μπορεί να μην γίνουν όπως τα θέλουμε μα ένα μόνο δεν μπορεί. Δεν μπορεί να μην έρθει ο Άγιος Βασίλης για τους μικρούς μας φίλους, που τον περιμένουν πως και πως για να τους φέρει το πολυπόθητο δώρο. Το δώρο που περιμένουν να βρουν κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, το «όνειρο» που θα ανοιχθεί με γρήγορες κινήσεις για να διαπιστώσουν ανυπόμονα αν είναι το ποθούμενο!
Όλη αυτή την εβδομάδα λοιπόν οι μικροί μας φίλοι με την συνοδεία των γονιών πηγαίνουν στο ταχυδρομείο για να στείλουν το γράμμα στον Άγιο Βασίλη.
Καθόμουν και έβλεπα με πόση χαρά και λαχτάρα έριχναν το γράμμα στο κουτί και μου ήρθαν στο μυαλό εκείνες οι ημέρες, τότε που ήμουν και εγώ στην ηλικία τους και έγραφα το δικό μου γράμμα στον αγαπημένο Άγιο των παιδιών όλου του κόσμου.
Πόση αγωνία θεέ μου μέχρι να έρθει η στιγμή που θα έβρισκα το δώρο!
Δεν ήταν η αξία του δώρου ή το αν θα πετύχαινε και θα έφερνε αυτό που ζητούσες, ήταν η προσμονή, η ανυπομονησία εκείνης της στιγμής να δεις αν σε θυμήθηκε. Ήταν εκείνο το τρομερό του να μην σε πιάνει ο ύπνος μπας και μπορέσεις να Τον δεις έστω και στα κρυφά να σου αφήνει το δώρο σου κάτω από το δέντρο και να πίνει από το γάλα που έπινες και εσύ και να τρώει από τα υπέροχα μελομακάρονα της μαμάς.
Αξία ανεκτίμητη των παιδικών μας χρόνων!!!!!
Καλές γιορτές να έχουμε και να χαμογελούμε πάντα ακόμη και στα άσχημα που μπορεί να μας συμβούν.
Κείμενο – Φωτογραφία : Δημήτρης Καστανάρας // larissapress
