Κείμενο στο οποίο καταθέτουν τους προβληματισμούς τους για το εάν θα ψηφίσουν για πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία από πέντε μέλη του κόμματος, τον Δημήτριο Γελαλή, Οικονομολόγος, πρ. βουλευτής και πρ. Γενικός Γραμματέας ΥΠΑΑΤ, τον Χρήστο Γελαλή, Οικονομολόγος, Περιφερειακός Σύμβουλος, πρ. μέλος ΝΕ Λάρισας, τον Βασίλη Κολυβάκη, συντ. Υπουργείου Δικαιοσύνης, πρ. μέλος ΝΕ Λάρισας, τον Αθανάσιο Κουτσοκέρα, Οικονομολόγος, πρ. μέλος ΝΕ Λάρισας, και τον Χρίστο Τσαντήλα, Γεωπόνος, πρ. Συντονιστής Τμ. Ανάπτυξης ΝΕ Λάρισας.
Οι πρόσφατες τεκτονικές εκλογικές εξελίξεις, συνέπεια της εγκατάλειψης των βασικών αρχών λειτουργίας ενός αριστερού/δημοκρατικού κόμματος, έχουν φέρει πολλούς που ανιδιοτελώς υποστήριξαν και προτίθενται να συνεχίσουν να υποστηρίζουν το ΣΥΡ σε ένα οριακό σημείο, που οδηγεί στο κρίσιμο ερώτημα: να συμμετάσχουν ή όχι στη διαδικασία εκλογής του νέου Προέδρου. Έχει από όλους διακηρυχθεί ότι ο ΣΥΡ πρέπει να είναι «Κόμμα των Μελών». Είναι όμως ή υπάρχουν έστω κάποιες ενδείξεις ότι θα γίνει τέτοιο κόμμα ο ΣΥΡ;
Ας δούμε μερικά μόνο από τα πιο σημαντικά ζητήματα που μας έχουν φέρει μαζί με χιλιάδες, όπως πιστεύουμε μέλη και φίλους του ΣΥΡ ως μια αληθινή «αυτοκριτική» που δεν έγινε ποτέ:
Λειτουργία του κόμματος: Αν και το Καταστατικό ορίζει ότι οι Οργανώσεις Μελών (ΟΜ) είναι το κυρίαρχο όργανο του κόμματος, αυτές με ευθύνη των συντονιστών των Νομαρχιακών Επιτροπών δεν λειτούργησαν ΠΟΤΕ με την έννοια αυτή, αλλά κυρίως ως μηχανισμοί υποστήριξης διαφόρων αποστολών, όπως προβολής στελεχών του κόμματος. Καμία σοβαρή επιστημονική ανάλυση της κοινωνικής πραγματικότητας, ρηχές επικοινωνιακές προσεγγίσεις αφαίρεσαν από το ΣΥΡ το σεβασμό και την εκτίμηση της κοινωνίας ως μία σοβαρή πολιτική δύναμη την οποία θα μπορούσε να εμπιστευθεί. Η κατάσταση αυτή οδήγησε στην πλήρη αποκοπή του κόμματος από την κοινωνία.
Διεύρυνση του ΣΥΡ-ΠΣ: Η «διεύρυνση» έγινε με τρόπο που δεν βασίσθηκε σε διάλογο στη βάση, αφού οι ΟΜ δεν λειτουργούν, με αποτέλεσμα αντί της δημιουργίας συνεναιτικού, συνθετικού κλίματος να επέλθει σταδιακά η ώσμωση των νέων μελών πάνω σε καθαρές αρχές που έπρεπε να ορισθούν από την αρχή με σαφήνεια, αναπτύχθηκε κλίμα δυσπιστίας που σταδιακά έγινε πολεμικό (τουλάχιστο στην περιοχή μας) με απειλές περί εξαφάνισης των «κομητών» από τους ακραιφνείς «αριστερούς». Η κοινωνία όμως έβλεπε, άκουγε και απάντησε στις τελευταίες εκλογές.
Αξιοπιστία: Όποιος παρακολουθούσε προσεκτικά τις δημοσκοπήσεις θα έβλεπε εύκολα ότι το μόνο χαρακτηριστικό, στο οποίο η κοινωνία σταθερά αμφισβητούσε στο ΣΥΡ ήταν η αξιοπιστία. Τόσες εύκολες μαξιμαλιστικές διακηρύξεις που σύντομα διαψεύδονταν στη ζωή (κατάργηση μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο, διαχείριση αποτελέσματος δημοψηφίσματος, διαχείριση του δημόσιου τομέα, κ.λπ) τραυμάτισαν θανάσιμα την αξιοπιστία.
Ηθικό πλεονέκτημα: Ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της Αριστεράς που την έκανε ένα σεβαστό πολιτικό χώρο, το Ηθικό Πλεονέκτημα, δυστυχώς από την ανάληψη της εξουσίας άρχισε να ροκανίζεται σταδιακά μέχρι εξαφάνισής του. Η διαχείριση του δημόσιου τομέα, όπως εκφράσθηκε με την επιλογή μετακλητών, τους διορισμούς διοικήσεων οργανισμών, γενικών γραμματέων υπουργείων, διευθυντών γραφείων υπουργών κ.λπ μέχρι την καθημερινή συμπεριφορά στους εργασιακούς χώρους, την εμφάνιση φαινομένων παραγοντισμού, την οικονομική και κοινωνική ιδιοτέλεια, το μικροσυμφέρον, την έλλειψη συντροφικότητας κ.ο.κ. σταδιακά εξαέρωσαν το βαρύ αυτό στοιχείο της Αριστεράς.
Αυτοκριτική: Η οποιαδήποτε διαφορετική γνώμη αντιμετωπίζονταν με το …αμάχητο επιχείρημα ότι αποτελεί εσωστρέφεια. Αποτέλεσμα η πλήρης εξαφάνιση αντίθετων απόψεων.
Επικοινωνία: Με τον τρόπο λειτουργίας που προαναφέρθηκε, ο ΣΥΡ δεν παρήγαγε πολιτική μέσω επιστημονικών αναλύσεων και τεκμηριώσεων με αποτέλεσμα ο λόγος του να είναι συνθηματολογικός, ρηχός και ανιαρός. Οι εμφανίσεις στελεχών δεν απέπνεαν σοβαρότητα και αυτοπεποίθηση που να βασίζεται σε ουσιαστική γνώση της πραγματικότητας, αλλά έδειχναν μια έντονη προσπάθεια προβολής. Αυτό όμως η κοινωνία το αντιλαμβάνονταν χτίζοντας σταδιακά την γνώμη της για την αριστερά και το ΣΥΡ.
Διαχείριση του καταστροφικού εκλογικού αποτελέσματος: Όλα αυτά και πολλά άλλα έφεραν στο πρόσφατο σοκαριστικό εκλογικό αποτέλεσμα. Αντί όμως αυτό το σοκ να οδηγήσει σε μια βίαιη επαναφορά στην πραγματικότητα είδαμε την ηγεσία να αντιδρά συναισθηματικά εγκαταλείποντας το κόμμα, και όχι ψύχραιμα ως μια έμπειρη ηγεσία.
Αντί μιας σοβαρής ανάλυσης των αιτίων της ήττας, είδαμε …βαθυστόχαστες απόψεις (τουλάχιστο σε τοπικό επίπεδο) ότι η ήττα οφείλεται στην αδράνεια των μελών σε αντίθεση με τις ηγεσίες που έκαναν ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν. Αντί μιας συνολικής ανάληψης της ευθύνης της ήττας και ανάληψης από κοινού της διαχείρισης του πανωλεθριακού αποτελέσματος από ένα συλλογικό μεταβατικό σχήμα, στο οποίο θα συνέβαλε και ο απερχόμενος Πρόεδρος, καταλήξαμε σε αυτή την ιδιότυπη πολιτική πασαρέλα, ανάδειξης νέου «Προέδρου» με μια διαδικασία, για την οποία δεν ρωτήθηκε κανένας.
Και δυο λόγια για τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές: Αυτές τις μέρες ζούμε τη φυσική κατάληξη της θεσμικής αταξίας που έχει κυριαρχήσει παντού στο ΣΥΡ κάτω από τον πανικό που ακολούθησε την εκλογική ήττα. Χωρίς και πάλι να έχει ερωτηθεί κανένας, μας ζητιέται να αρνηθούμε και το τελευταίο ίχνος αξιοπιστίας και σοβαρότητάς μας, προτείνοντάς μας να υποστηρίξουμε υποψήφιους τους οποίους στο παρελθόν είχαμε απορρίψει κατηγορηματικά.
Μετά από όλα αυτά Γιατί λοιπόν να συμμετάσχει κάποιος σε μια διαδικασία για την οποία δεν ρωτήθηκε σε τίποτα και χωρίς να εξασφαλίζεται ότι μετά την εκλογή το κόμμα θα λειτουργήσει δημοκρατικά με αρχές ενός σύγχρονου αριστερού, δημοκρατικού κόμματος, που θα αποφασισθούν από ένα καταστατικό συνέδριο, με τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή των μελών;
Δηλώνουμε καθαρά ότι είμαστε πρόθυμοι να συνεχίσουμε να στηρίξουμε ένα ΣΥΡ-ΠΣ που:
- • Δεν θα είναι αρχηγικό, αλλά «κόμμα των μελών»
- • Θα λειτουργεί με βάση το καταστατικό, δημοκρατικά, με διαφάνεια, ανιδιοτέλεια, αξιοκρατία, ρεαλισμό και σεβασμό στη σύγχρονη επιστημονική, κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα.
- • Θα αντιμετωπίσει τις έκτακτες συνθήκες με μεταβατικά σχήματα και διαδικασίες, που θα πάρουν την οριστική και σταθερή μορφή μέσα από καθαρές καταστατικές διαδικασίες, ύστερα από παραίτηση όλων των σημερινών «αξιωματούχων» όλων των οργάνων, που έχουν και την ευθύνη του καταστροφικού εκλογικού αποτελέσματος και εκλογή νέων με διαφανείς, δημοκρατικές διαδικασίες. Δυνατότητες και χρόνος για όλα αυτά υπάρχουν, το μόνο που χρειάζεται είναι ειλικρινής θέληση.
