Μπορεί όλοι να βγουν νικητές την Κυριακή;

Τάσος Παππάς

Υπάρχει περίπτωση όλα τα κόμματα ή σχεδόν όλα να πουν μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των ευρωεκλογών ότι νίκησαν; Δεν γίνεται. Μπορεί όμως να το δούμε. Τα επιτελεία έχουν ετοιμάσει τα σχέδιά τους για να δικαιολογήσουν τις επιδόσεις τους. Αν είναι σε σύγκρουση η αλήθεια της κάλπης με τη δική τους αλήθεια, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια της κάλπης.

Υπάρχει προηγούμενο. Δράστης, ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Παπανδρέου. Το κόμμα του στις δημοτικές εκλογές του 1986 έχασε και τους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας, την Αθήνα, τον Πειραιά, τη Θεσσαλονίκη. Την πρωτεύουσα την πήρε ο Μιλτιάδης Εβερτ, τον Πειραιά ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, τη Θεσσαλονίκη ο Σωτήρης Κούβελας. Και οι τρεις από τις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας. Εκπληξη πρώτου μεγέθους σε μια περίοδο που το ΠΑΣΟΚ ήταν παντοδύναμο και τίποτα απειλητικό για την ισχύ του δεν φαινόταν στον ορίζοντα. Η Αριστερά στη γωνία, η Δεξιά ένα βήμα πριν από την είσοδό της στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Κι όμως η κάλπη άλλα έβγαλε. Πώς συνέβη αυτό; Το ΚΚΕ δεν έδωσε γραμμή στους ψηφοφόρους του να ψηφίσουν στον δεύτερο γύρο τους υποψηφίους της δημοκρατικής παράταξης, δηλαδή τους υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ. Κατά την ανάλυση των αξιωματούχων της τότε κυβέρνησης, δεν έχασε το ΠΑΣΟΚ, κέρδισε η Τοπική Αυτοδιοίκηση! Ηταν το πρώτο σαφές μήνυμα που έστειλε η Αριστερά στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Το αλαζονικό αφήγημα «ΠΑΣΟΚ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις» δέχτηκε ένα σοβαρό πλήγμα. Η Αριστερά έπαψε να είναι αυτό που ήθελε το ΠΑΣΟΚ να είναι και αυτό που μέχρι τότε ήταν, δηλαδή ένας προβλέψιμος και δεδομένος σύμμαχος ή, για να το πούμε με άλλα λόγια, μια συνιστώσα της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης χωρίς απαιτήσεις για συμμετοχή στην κυβερνητική διαχείριση.

Ας έρθουμε στο σήμερα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έβαλε για το κόμμα του τον πήχη στο 33%, το ποσοστό που πήρε στις προηγούμενες ευρωεκλογές. Αν περάσει το όριο, θα μπορεί να μιλάει για επιτυχία κι ας υπολείπεται επτά μονάδες από τις τελευταίες εθνικές εκλογές. Πάνω από το 30%, αλλά κάτω από το 33% δεν θα θεωρηθεί ήττα και θα μπορέσει να το εξηγήσει. Κάτω όμως από το 30% τα πράγματα θα ζορίσουν και για το κόμμα του και για τον ίδιο προσωπικά.

Τι θα είναι νίκη για τον ΣΥΡΙΖΑ του Στέφανου Κασσελάκη; Να πιάσει ή να πλησιάσει σε απόσταση αναπνοής το ποσοστό των εθνικών εκλογών. Θα απέχει αρκετά από τη Νέα Δημοκρατία, όμως έχει μπόλικα ελαφρυντικά. Θα πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε πολλές δοκιμασίες: διπλή εκλογική ήττα, παραίτηση Τσίπρα, διπλή διάσπαση και εκκίνηση από πολύ χαμηλά ποσοστά, κοντά στο 8% στις πρώτες δημοσκοπήσεις μετά το συνέδριο και στην τρίτη θέση να τρώει τη σκόνη του ΠΑΣΟΚ. Αν καταφέρει να τερματίσει δεύτερος και με διαφορά από το κόμμα του κ. Ανδρουλάκη, δικαιούται να υποστηρίξει ο πρόεδρος του κόμματος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εδώ και βάζει πλώρη για την ανατροπή του συστήματος Μητσοτάκη στις εθνικές κάλπες.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται πως θα έχει πιο εύκολο έργο. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι το ΠΑΣΟΚ θα πάρει μεγαλύτερο ποσοστό και από αυτό των εθνικών εκλογών και βεβαίως απ’ αυτό των προηγούμενων ευρωεκλογών. Με βάση την απλή αριθμητική μπορεί ο αρχηγός του να δηλώσει νικητής. Αν μάλιστα έρθει δεύτερος, δεν πρόκειται να αμφισβητηθεί από κανέναν. Ωστόσο, τρίτος και μακριά από τον δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και με ενισχυμένη τη δύναμή του, θα βρεθεί πιθανότατα απέναντι σ’ ένα κύμα αντιδράσεων που θα βάλουν το κόμμα του σε κλίμα εσωστρέφειας και τον ίδιο στο στόχαστρο στελεχών που καραδοκούν για να διεκδικήσουν την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Για επιτυχία θα μιλήσουν οι ηγεσίες της Νέας Αριστεράς, του ΜέΡΑ-25-ΛΑ.Ε., της Πλεύσης Ελευθερίας αν βγάλουν ευρωβουλευτή και της Ελληνικής Λύσης αν διπλασιάσει το ποσοστό του κόμματος. Το ΚΚΕ; Την περίοδο που μαινόταν ο εμφύλιος στον ΣΥΡΙΖΑ, οι δημοσκοπήσεις έδιναν στο ΚΚΕ διψήφιο νούμερο και κάποιοι ερευνητές έλεγαν ότι μπορεί να χτυπήσει και τη δεύτερη θέση. Ο γραμματέας του κόμματος δεν έκρυβε την αισιοδοξία του. Τα πράγματα όμως άλλαξαν και το ΚΚΕ, αντί να διεκδικεί τη δεύτερη θέση, παλεύει με την Ελληνική Λύση για την τέταρτη. Αν έρθει αυτό το δυσάρεστο αποτέλεσμα, θα έχουμε εντάσεις στο εσωτερικό του κόμματος; Ποιος ξέρει. Αυτό θα το μάθουμε πολύ αργότερα αφού, ως γνωστόν, η εσωκομματική ζωή του ΚΚΕ δεν είναι ανοικτή στα βέβηλα μάτια των ταξικών αντιπάλων του και των λογής λογής ρεφορμιστών και αριστεριστών που πλευροκοπούν το ακροατήριό του.

Συμπερασματικά: Το μόνο κόμμα που δεν αγωνιά για το αποτέλεσμα είναι το κόμμα της αποχής. Εχει στο τσεπάκι του την πρώτη θέση.