Τάσος Παππάς

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται από την προκήρυξη του δημοψηφίσματος από τον τότε πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Το αποτέλεσμα αιφνιδίασε τους πάντες. Τα κόμματα του ΝΑΙ πίστευαν ότι θα επικρατήσουν άνετα. Είχαν μαζί τους το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες, σχεδόν όλες τις κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης και τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης εντός και εκτός Ελλάδας. Ηττήθηκαν κατά κράτος. Το ΟΧΙ θριάμβευσε παρά τις προβλέψεις. Το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ όπως υποστηρίζουν η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και οι συνιστώσες της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που θεωρούν ότι η στροφή Τσίπρα στοίχισε όχι μόνο στην ελληνική Αριστερά αλλά και στην ευρωπαϊκή.

Τα συστημικά κόμματα μιλούν για κωλοτούμπα Τσίπρα, την οποία ήθελαν για να μην μπλέξει η χώρα σε περιπέτειες όπως φώναζαν, ωστόσο επιτέθηκαν στον τότε πρωθυπουργό λέγοντας ότι εξαπάτησε τον ελληνικό λαό. Πετύχαμε καλύτερη συμφωνία με το τρίτο Μνημόνιο απ’ αυτήν που μας είχαν προτείνει οι δανειστές απαντούν οι υπερασπιστές της αναδίπλωσης, σημειώνοντας ότι η εναλλακτική λύση ήταν μια πορεία σε αχαρτογράφητα νερά που ενδεχομένως να οδηγούσε την Ελλάδα εκτός ευρώ, όπως προέβλεπε το σχέδιο του Σόιμπλε. Μετά τη συμφωνία του 2015 ο Τσίπρας πήγε σε εκλογές τον Σεπτέμβριο, τις κέρδισε, εφάρμοσε το τρίτο Μνημόνιο, έχασε τις εκλογές το 2019, ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε υψηλό ποσοστό, αλλά σήμερα είναι βυθισμένος σε κρίση που απειλεί την ύπαρξή του και ο πρώην αρχηγός του φλερτάρει με την ιδέα νέου κόμματος.

Ο Τσίπρας άκουσε εκ των υστέρων επαινετικά λόγια για τη στάση του εκείνη την εποχή από τη Μέρκελ, τον Μοσκοβισί, τον Γιούνκερ και εσχάτως από τον Σουλτς, ο οποίος την περίοδο των διαπραγματεύσεων τού είχε πει «είμαστε μαζί σου με την καρδιά μας, αλλά με το μυαλό μας είμαστε απέναντι». Οπότε είναι ευκαιρία να αναμετρηθούμε με τις προσδοκίες που καλλιέργησε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας τον Ιανουάριο του 2015 και με τις αυταπάτες που είχε για μπόλικο διάστημα πριν καταλήξει στον συμβιβασμό:

● «Το δίκαιο είναι με το μέρος μας και γι’ αυτό θα κερδίσουμε τη μάχη με τους ανάλγητους δανειστές». Αφέλεια βροντώδης. Το δίκαιο δεν είναι μια ουδέτερη έννοια και στη διεθνή σκηνή έχει μικρή, για να μην πούμε καθόλου σημασία. Ο Θουκυδίδης το έχει περιγράψει: «Οι ισχυροί πράττουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμη τους και οι αδύναμοι υποχωρούν και το αποδέχονται». Ο Σόιμπλε προσγείωνε τους αιθεροβάμονες δηλώνοντας ότι «λυπάμαι τους Ελληνες για την κυβέρνηση που εξέλεξαν» και ο Γιούνκερ έλεγε ότι «οι συμφωνίες δεν μπορούν να ανατραπούν από ένα εκλογικό αποτέλεσμα».

● Στον ΣΥΡΙΖΑ πίστευαν ότι οι δανειστές δεν θα είχαν πρόβλημα αν η κυβέρνηση επιχειρούσε να υλοποιήσει το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Ηταν ένα πρόγραμμα με αριστερή σοσιαλδημοκρατική λογική, η οποία όμως εκείνη την εποχή ήταν παράνομη ιδεολογικά και απαράδεκτη πολιτικά γιατί αμφισβητούσε το ιερό ευαγγέλιο του νεοφιλελευθερισμού. Αν οι θεσμοί επέτρεπαν στον ΣΥΡΙΖΑ να το εφαρμόσει, θα άνοιγε ο δρόμος για επίδοξους μιμητές. Στη φάση εκείνη στην ίδια λογική με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν οι Podemos στην Ισπανία.

● Τα στελέχη του κόμματος πίστευαν ότι θα μπορούσε να βάλει φρένο στα σχέδια του Σόιμπλε η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας, Ολάντ, επιχείρησε να βοηθήσει, χωρίς όμως διάθεση σύγκρουσης με τη Γερμανία. Δεν υπήρξε υποστήριξη από πουθενά αλλού. Ο επικεφαλής του SPD και αντικαγκελάριος, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ (κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού), ήταν σαφής στο μήνυμα που έστειλε στην ελληνική κυβέρνηση: «Δεν θα αφήσουμε τους Γερμανούς εργάτες να πληρώσουν για τις υπερβολικές υποσχέσεις μιας εν μέρει κομμουνιστικής κυβέρνησης»!

● Η κυβέρνηση Τσίπρα ήλπιζε ότι τρίτες χώρες, όπως η Ρωσία και η Κίνα, θα προσφέρονταν να βοηθήσουν οικονομικά στην περίπτωση που οι δανειστές πίεζαν φορτικά για το τρίτο Μνημόνιο. Επαφές έκανε, δάνεια ζήτησε. Τι εισέπραξε; Καλά λόγια, θετικές κρίσεις για την αντοχή της κυβέρνησης σε μια αναμέτρηση με υπέρτερους αντιπάλους, συμβουλές για σύνεση. Ούτε ένα δολάριο, ούτε ένα ρούβλι, ούτε ένα γουάν.

● Στον ΣΥΡΙΖΑ ανέμεναν ότι με αφορμή τους εκβιασμούς της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, του Βερολίνου και των πρόθυμων συμμάχων τους εντός και εκτός Ελλάδας θα αναπτυσσόταν ένα κίνημα συμπαράστασης σε όλη την Ευρώπη με πρωτοβουλία των κομμάτων της Αριστεράς που αγωνίζονταν για μια άλλη Ευρώπη. Οι αντιδράσεις ήταν αναιμικές, χωρίς βάθος και γρήγορα εκφυλίστηκαν. Η κυβέρνηση έμεινε με τις δηλώσεις υποστήριξης ορισμένων εμβληματικών προσωπικοτήτων που μίλησαν για πραξικόπημα εναντίον της Ελλάδας (Τσόμσκι, Μπαλιμπάρ, Χάμπερμας, Κρούγκμαν, Πικετί).

● Το γιατί συμμορφώθηκε προς τας υποδείξεις των δανειστών η τότε κυβέρνηση το είπε ο Αλέξης Τσίπρας σε μια ιδιωτική σύναξη: «Αν δεν υπέγραφα, θα ήμουν ήρωας για τρεις μέρες και μετά θα με κυνηγούσαν οι πάντες». Ούτε για το δικό του «αν» ούτε για των άλλων τα «αν» μπορούμε να έχουμε εικόνα για το τι θα είχε γίνει.

Ανάγωγα

Ισραηλινοί αξιωματικοί και στρατιώτες ανέφεραν ότι είχαν λάβει εντολές να ανοίξουν πυρ εναντίον άοπλων Παλαιστινίων στις καθορισμένες ζώνες διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα, παρά το γεγονός ότι τα συγκεντρωμένα πλήθη δεν αποτελούσαν απειλή. Αυτό αποκαλύπτει η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz. Στην κατηγορία των «σκουπιδιών» και των «αποβρασμάτων», όπως λέει για αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ο Τραμπ, και η συγκεκριμένη εφημερίδα;

www.efsyn.gr

❝ ετικέτες ❞ #ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ