Παρακολουθώ ξανά εκείνη την δίωρη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στον ΣΚΑΪ, με απέναντί του τη Σία Κοσιώνη και τον Αλέξη Παπαχελά, χωρίς χαρτιά, χωρίς σημειώσεις, χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Σκληρές, αμείλικτες, καμιά φορά και αγενείς ερωτήσεις. Για το Μάτι, για τις διακοπές, για το εμπάργκο, για τα πάντα. Live, χωρίς φίλτρα, χωρίς να γλιτώνει τίποτα. Και ο Τσίπρας; Απαντάει ευθέως, παραδέχεται λάθη όπου υπάρχουν, υπερασπίζεται τις επιλογές του, δεν κρύβεται πίσω από δικαιολογίες. Φαίνεται ξεκάθαρα, όταν είσαι καθαρός, δεν φοβάσαι. Δεν χρειάζεσαι μαξιλάρια, δεν χρειάζεσαι ντολμαδάκια για να αλλάξεις θέμα. Και μετά βλέπω τις συνεντεύξεις του Κυριάκου Μητσοτάκη στους ίδιους ή παρόμοιους, δημοσιογράφους.
Το κλίμα; Χαλαρό, φιλικό, ερωτήσεις που γλιστράνε σε lifestyle, προσωπικά, αδιάφορα θέματα. Σκάνδαλα Novartis, Τέμπη, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ; Είτε αποφεύγονται, είτε περνιούνται με μαλακά γάντια, είτε ξεχνιούνται γρήγορα. Το double standard είναι κραυγαλέο, Στον έναν χωρίς έλεος ερωτήσεις που καίνε, πίεση, ένταση. Στον άλλον με χάδια ντολμαδάκια, καλοκαιρινές διακοπές, ελαφριά κουβεντούλα. Αυτό δείχνει ποιος φοβάται την αλήθεια και ποιος όχι. Τέτοιοι πολιτικοί μας αξίζουν, που στέκονται όρθιοι απέναντι στην κριτική, που λένε τα πράγματα με το όνομά τους, που δεν κρύβονται. Όχι αυτοί που κρύβονται πίσω από φιλικά πλατό και ερωτήσεις, βιτρίνα. Η διαφορά είναι ξεκάθαρη. Και η αλήθεια; Πάντα βγαίνει.
