Ενα σωρό ανορθογραφίες έφεραν τον Παναθηναϊκό εκτός φάιναλ φορ
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η φετινή ευρωπαϊκή πορεία του Παναθηναϊκού ολοκληρώθηκε με παταγώδη αποτυχία. Από τη στιγμή που ο ίδιος ο οργανισμός είχε δώσει μάχη για να φέρει το φάιναλ φορ στο ΟΑΚΑ και είχε ορίσει ως πρώτο στόχο την κατάκτησή του, το γεγονός ότι δεν κατάφερε καν να προκριθεί στη διοργάνωση που θα φιλοξενήσει επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Το μέγεθός της αποτυχίας αυτής γίνεται ακόμη μεγαλύτερο αν αναλογιστούμε τις παραμέτρους που οδήγησαν σε αυτή. Παράμετροι που δεν αγγίζουν μόνο το αγωνιστικό σκέλος, άλλα τη συνολική πολιτική που ακολούθησε το κλαμπ σε μια διαδρομή γεμάτη ανορθογραφίες σε θέματα νοοτροπίας και επικοινωνιακής πολιτικής.
֟ Πρόκειται για μια ομάδα η οποία είχε το μεγαλύτερο μπάτζετ στη διοργάνωση (πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ) και που μεσούσης της σεζόν τίναξε την μπάνκα στον αέρα με την απόκτηση του περσινού MVP, Χέις-Ντέιβις, πληρώνοντας έξτρα 4 εκατομμύρια (συν άλλα 3 φόρο πολυτελείας).
֟ Πρόκειται για μια ομάδα που ολόκληρη τη σεζόν δεν έπεισε κανέναν με την αγωνιστική της εικόνα, η οποία καθρεφτίστηκε στις 16 ήττες που υπέστη στην κανονική περίοδο και την έστειλε -όχι άδικα- στην έβδομη θέση. Χρειάστηκε πλέι ιν για να συνεχίσει στα πλέι οφ.
֟ Πρόκειται για μια ομάδα που κατάφερε να αποκλειστεί (δίκαια), καθώς αν και είχε νικήσει στα δύο πρώτα ματς εκτός έδρας, δεν κατάφερε να κλείσει τη σειρά στην έδρα της. Στον συνολικό φετινό απολογισμό με αντίπαλο τη Βαλένθια κατέγραψε πέντε ήττες σε επτά συναντήσεις με 0/3 στο ΟΑΚΑ.
֟ Πρόκειται για μια ομάδα που έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να χάσει την προσήλωσή της στην αγωνιστική της προσπάθεια και να παρασυρθεί σε εξωαγωνιστικές κορόνες. Κύριος εκφραστής τους ο ιδιοκτήτης της Δημήτρης Γιαννακόπουλος, ο οποίος ξόδεψε μεν ένα σωρό χρήματα, αλλά συστηματικά απαιτούσε να είναι στο επίκεντρο με παρορμητικές αναρτήσεις και κινήσεις που έκαναν όλη την Ευρώπη να ασχολείται μαζί του. Η εμμονική στοχοποίηση της διαιτησίας, που τελικά έδινε άλλοθι σε παίκτες και προπονητή, η επιδεικτική υποστολή του λαβάρου της κατάκτησης του τροπαίου του 2000 που είχε κεντρικό πρόσωπο τον νυν πρόεδρο της Ευρωλίγκας και παλαίμαχο παίκτη της ομάδας, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, και η συμπεριφορά του στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς ήταν αφορμές αποπροσανατολισμού.
Οι μεγαλύτερες ευθύνες
Σε κάθε περίπτωση πρωτίστως το βασικό πρόβλημα ήταν αγωνιστικό και η μεγαλύτερη ευθύνη βαραίνει τον προπονητή Εργκίν Αταμάν. Οχι μόνο για τον σχεδιασμό του ρόστερ, αλλά κυρίως για τη διαχείρισή του. Ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να βρει ξεκάθαρη ταυτότητα. Δεν παρουσίασε την παραμικρή βελτίωση με την πάροδο του χρόνου και σε πολλές περιπτώσεις έδειξε ανέτοιμος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις. Ειδικά στην περιφερειακή άμυνα υπέφερε κόντρα σε οργανωμένους αντιπάλους που τον χτυπούσαν στις αδυναμίες του. Και στην επίθεση ουσιαστικά πόνταρε στην κλάση των παικτών του.
Συν τοις άλλοις ήταν ξεκάθαρο το έλλειμμα στις δύο κομβικές θέσεις στο μπάσκετ, δηλαδή του πλέι μέικερ και του σέντερ. Για την πρώτη απέκτησε (βιαστικά) τον εντυπωσιακό με την περσινή Παρί, Τι Τζέι Σορτς, έναν παίκτη που βασίζεται στην ταχύτητα και την έκρηξη, τον οποίο όμως δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει. Από τη στιγμή που δεν προλάβαιναν να τρέξουν οι άλλοι μαζί του, αναγκάστηκε εκείνος να φρενάρει και να προσπαθεί να κάνει κοντρόλ παιχνίδι στο οποίο αναδείχτηκαν τα μειονεκτήματά του: η αμυντική αδυναμία λόγω ύψους και η έλλειψη στο μακρινό σουτ.
Επίσης δεν καλύφθηκε επαρκώς η θέση του σέντερ. Οι παίκτες που αποκτήθηκαν (Χολμς, Γιουρτσεβέν) έμοιαζαν με υπηρεσιακές λύσεις μέχρι να επιστρέψει ο Λεσόρ. Και οι δυο απομακρύνθηκαν ως ανεπαρκείς, όμως ο Γάλλος, που επανήλθε από σοβαρό τραυματισμό, δεν έχει ξαναπιάσει ακόμη τα υψηλά στάνταρ του.
Ο Αταμάν, που οδεύει προς την έξοδο παρότι έχει συμβόλαιο για ακόμη έναν χρόνο, σταδιακά άρχισε να γκρεμίζει κάθε σχέση εμπιστοσύνης που θα έπρεπε να διατηρεί με τους παίκτες. Διεκδικώντας με αλαζονεία το αλάθητο, δεν δίσταζε να βγάζει στη… σέντρα τους παίκτες με άκομψο τρόπο. Τελευταίο θύμα, στο ημίχρονο του προχθεσινού ματς, ο Σορτς για τον οποίο δήλωσε δημόσια πως «όταν βρίσκεται στο παρκέ, στην επίθεση παίζουμε με τέσσερις».
Οταν πια ο αποκλεισμός έγινε γεγονός, ο Λεσόρ δεν άντεξε και ζήτησε αυθόρμητα να μιλήσει στις κάμερες και να ρίξει τη σπόντα του: «Ημασταν απροετοίμαστοι για ένα τέτοιο παιχνίδι».
Είναι άλλωστε γνωστό ότι ο τρόπος που ο κόουτς συνηθίζει να προσεγγίζει κάθε ματς βασίζεται περισσότερο στο ένστικτό του και λιγότερο στην προετοιμασία. Ενδεικτικό είναι ότι σε τρία παιχνίδια δεν βρήκε αντίδοτο στις αλλαγές που έκανε ο Πέδρο Μαρτίνεθ μετά το 0-2. Πρώτα άρχισε να εγκλωβίζει τον Ναν με παγίδες. Ταυτόχρονα έδινε σουτ στον Σορτς, προτιμώντας να περιορίσει τις διεισδύσεις του.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον υπήρξαν παίκτες που ουσιαστικά ευνουχίστηκαν λόγω διαχείρισης (Τολιόπουλος, Ρογκαβόπουλος, Καλαϊτζάκης, Φαρίντ) και άλλοι που έχασαν τον δρόμο τους. Ο Ναν ήθελε διαρκώς να επιβεβαιώνει τον ρόλο ενός MVP με αποτέλεσμα να αποκτήσει αυξανόμενα νεύρα, ο Χουάντσο μπλέχτηκε με την απόκτηση του Ντέιβις, ο οποίος με τη σειρά του μετατράπηκε σε χαμάλη (αλλά και… ταξιδιώτη) πολυτελείας χωρίς ξεκάθαρες αρμοδιότητες. Ο Σλούκας έκανε μετρημένα καλά παιχνίδια μέχρι να τραυματιστεί και να λείψει από τα πλέι οφ. Ο Οσμάν «πνίγηκε» σε πολλές περιπτώσεις και ο σοβαρός Γκραντ πλήρωσε το αλαλούμ στα γκαρντ. Κι όλοι μαζί θύμιζαν ξεκούρδιστη μπάντα…
www.efsyn.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ
