Το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης αρχίζει

• Αυτή τη φορά, ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα κριθεί από αυτά που θα υποσχεθεί, αλλά από όσα οικονομικά θαύματα δεν θα τάξει. Γιατί κανείς δεν θέλει να πληρώσει ξανά η χώρα, όσα πλήρωσε ο ίδιος.

Η ΔΕΘ έχει ταυτιστεί διαχρονικά με τον γενέθλιο τόπο των πολιτικών υποσχέσεων, των παροχών και των μεγάλων «θα», ένα σημείο όπου πρωθυπουργοί ή επίδοξοι διεκδικητές της θέσης, ξεδιπλώνουν τα σχέδια τους.

Για τον Αλέξη Τσίπρα, όμως, η Θεσσαλονίκη παραμένει άρρηκτα δεμένη με μια από τις πιο αμφιλεγόμενες στιγμές της πολιτικής του διαδρομής, γιατί κάθε επιστροφή του ξυπνά ξανά τη μνήμη του 2014 και του «Προγράμματος Θεσσαλονίκης». Εκείνου του πακέτου εξαγγελιών που τον οδήγησε στο Μέγαρο Μαξίμου, γέννησε τεράστιες προσδοκίες και άφησε για τον ίδιο έναν πολιτικό λογαριασμό που, δώδεκα χρόνια μετά, εξακολουθεί μοιραία να ανεβαίνει μαζί του στη ΔΕΘ.

Το περίφημο «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» υποσχόταν σχεδόν τα πάντα: ανατροπή της λιτότητας, ενίσχυση των εισοδημάτων, κοινωνικές παροχές, ρύθμιση χρεών, επαναφορά δικαιωμάτων και μια διαφορετική σχέση με τους δανειστές. Ήταν ένα πολιτικό πακέτο κομμένο και ραμμένο πάνω στις προσδοκίες μιας κοινωνίας που η πολυετής κρίση είχε ποτίσει με ανασφάλεια, ένα αφήγημα υπερβολής σε μια περίοδο λιτότητας και υπερφιλόδοξων εξαγγελιών και με υποσχέσεις που ξεπερνούσαν κατά πολύ τις πραγματικές αντοχές της ελληνικής οικονομίας.

Πάνω σε αυτή την υπόσχεση «γαντζώθηκαν» οι πολίτες. Η προσδοκία έγινε ψήφος, ο Τσίπρας πρωθυπουργός και ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση. Ύστερα ήρθε η ώρα του λογαριασμού και μαζί της η σύγκρουση με την πραγματικότητα, οι αυταπάτες, η διαπραγμάτευση του 2015, το τρίτο μνημόνιο, κεφάλαια που εξακολουθούν, χρόνια μετά, να συνοδεύουν τον ίδιο και το «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης».

Γι’ αυτό και η σημερινή παρουσία του στη Θεσσαλονίκη λειτουργεί μοιραία ως μέτρο σύγκρισης. Ο Τσίπρας επιστρέφει με νέο οικονομικό πρόγραμμα που, σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής, περιλαμβάνει «πραγματική σύγκλιση» με την Ευρώπη, χαμηλότερο κόστος ζωής και στέγασης, δικαιότερη φορολογία, ενίσχυση της υγείας και της παιδείας, επενδύσεις, τεχνολογία και μια νέα παραγωγική βάση, προτάσσοντας αυτή τη φορά και τη δημοσιονομική αξιοπιστία.

Το πρόγραμμα (της φετινής) Θεσσαλονίκης αρχίζει. Αυτή τη φορά, ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα κριθεί από αυτά που θα υποσχεθεί, αλλά από όσα οικονομικά θαύματα δεν θα τάξει. Γιατί κανείς δεν θέλει να πληρώσει ξανά η χώρα, όσα πλήρωσε ο ίδιος.