«Η Λάρισα κινδυνεύει να χάσει 4 τουλάχιστον σημαντικά τμήματα (της Γεωπονίας και της τεχνολογίας) το έχει αντιληφθεί η πόλη;»
Γράφει ο Γιώργος Σούλτης
Η κατάργηση των ΤΕΙ μέσω της πανεπιστημιοποίησης το 2018, χωρίς καμία μελέτη και κανένα σχέδιο δημιούργησε τεράστια προβλήματα σε ολόκληρο το ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης. Πρώτα απ όλα δημιούργησε τεράστια προβλήματα στην αγορά εργασίας όπου αφ’ ενός μεν διπλασιάστηκαν σε μια νύχτα οι πτυχιούχοι πανεπιστημίων όλων των ειδικοτήτων και αφ΄ετέρου εξαφανίστηκαν οι τεχνολόγοι, τα στελέχη εφαρμογής στην παραγωγική αλυσίδα.
Τελευταία επίσης αρχίζει να παίρνει διαστάσεις το θέμα των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πανεπιστημιακών τμημάτων που προήλθαν από τα ΤΕΙ, ένα θέμα το οποίο αν η ακαδημαϊκή κοινότητα δεν το αντιμετωπίσει άμεσα θα πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Ας σκεφτούμε μόνο ότι δεν μπορεί ένα πολυτεχνικό τμήμα 5ετούς φοίτησης να μη βγάζει μηχανικούς!
Παράλληλα η κατάργηση των ΤΕΙ δημιούργησε πολλά προβλήματα στα πανεπιστήμια, και ειδικά σε εκείνα που συγχωνεύτηκαν με τα ΤΕΙ και απορρόφησαν τα τμήματα τους. Δημιουργήθηκαν έτσι πανεπιστήμια «γίγαντες» τα οποία από τη μία διοικούνται δύσκολα και από την άλλη αφήνουν τους πόρους των παλιών ιδρυμάτων ανεκμετάλλευτους.
Το ΤΕΙ Λάρισας και το ΤΕΙ Λαμίας «απορροφήθηκαν» από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και μάλλον αποτελούν εξαίρεση μαζί με το ΤΕΙ Ιωαννίνων και το ΤΕΙ Χαλκίδας, αφού τα περισσότερα ΤΕΙ ενώθηκαν μεταξύ τους και μετατράπηκαν σε νέα πανεπιστημιακά Ιδρύματα, όπως το ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά, το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, Σερρών και Καβάλας, το ΤΕΙ Πατρών, Καλαμάτας και Μεσολογγίου, το ΤΕΙ Κρήτης, Το ΤΕΙ Κοζάνης.
Επειδή το όλο εγχείρημα δεν έγινε από τη κυβέρνηση βάσει κάποιου σχεδίου αλλά έγινε τυχαία και κατά περίπτωση, ειδικά στις περιπτώσεις που είχαμε συγχωνεύσεις με τα πανεπιστήμια υπήρξαν σκληρές διαπραγματεύσεις. Όπως είναι λογικό οι διαπραγματεύσεις αυτές στις περισσότερες περιπτώσεις απέβησαν εις βάρος των αντίστοιχων ΤΕΙ.
Μετά την συγχώνευση στη Λάρισα τα τμήματα του πρώην ΤΕΙ έγιναν τμήματα του πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Η κατάσταση σήμερα έχει ως εξής: Το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με έδρα το Βόλο έχει 35 τμήματα που κατανέμονται σε 8 σχολές.
Η σχολή Ανθρωπιστικών και κοινωνικών σπουδών (6 τμήματα) και η πολυτεχνική (5 τμήματα) βρίσκονται εξ΄ολοκλήρου στο Βόλο. Ακόμα στο Βόλο βρίσκεται η Γεωπονική Σχολή με δύο τμήματα ενώ δύο τμήματα βρίσκονται στη Λάρισα και ένα στην Καρδίτσα (προερχόμενα από το ΤΕΙ). Στη Λάρισα υπήρχε ήδη η Σχολή Υγείας (με την Ιατρική και την Βιοτεχνολογία) και προστέθηκαν η Νοσηλευτική και 3 ακόμα τμήματα στην Λαμία και Καρδίτσα τα οποία προήλθαν από τα ΤΕΙ.
Από τα ΤΕΙ επίσης προήλθε η σχολή τεχνολογίας με τμήματα σε Λάρισα και Καρδίτσα και η σχολή Οικονομίας με τμήματα σε Λάρισα και Βόλο. Στη Λάρισα δηλαδή από τα 13 τμήματα που είχε το πρώην ΤΕΙ , σήμερα υπάρχουν 10 τμήματα του πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Πράγματι η διαπραγμάτευση όσον αφορά τα τμήματα θα μπορούσε κάποιος να πει ότι έγινε με όρους win-win.
Το πανεπιστήμιο αντιμετώπισε με υπευθυνότητα την κατάσταση και στη Λάρισα δημιουργήθηκε ένα σημαντικό κομμάτι του πανεπιστημίου Θεσσαλίας όπως αρμόζει στην πόλη και βέβαια αξιοποιώντας τις πολύ σημαντικές υποδομές που κληροδότησε το ΤΕΙ στο πανεπιστήμιο.
Για κάποιον όμως που γνωρίζει τα πράγματα η κατάσταση δεν είναι ακριβώς έτσι. Το κομμάτι του πανεπιστημίου στη Λάρισα παραμένει παράρτημα ενός πολύ μεγάλου πανεπιστημιακού Ιδρύματος, το οποίο έχει να φροντίσει τα ιστορικά τμήματα του κεντρικού κορμού του και παραρτήματα σε 4 πόλεις. Πιστεύει άραγε κάποιος ότι αν αυτή η κατάσταση υπήρχε από την αρχή της ίδρυσης του πανεπιστημίου θα είχαν αναπτυχθεί δέκα τμήματα στη Λάρισα και όλες αυτές οι πολύ σημαντικές υποδομές που κληροδότησε το ΤΕΙ στο πανεπιστήμιο; (εδώ και 40 χρόνια στη Λάρισα αναπτύχθηκαν μόνο 2 τμήματα).
Οι αποφάσεις τόσο για τα μεγάλα θέματα εξέλιξης του πανεπιστημίου (νέα τμήματα, μεταπτυχιακά, έρευνα κλπ) όσο και για τα θέματα της καθημερινής λειτουργίας λαμβάνονται στο κέντρο και σίγουρα δεν έχουν σε πρώτο πλάνο τα παραρτήματα.
Πέραν αυτών, θα ήταν άραγε λαϊκισμός αν μιλούσαμε για ένα σημαντικό προϋπολογισμό ο οποίος έφυγε από την αγορά της Λάρισας με την κατάργηση του ΤΕΙ; Θα ήταν λαϊκισμός να πούμε ότι όλες αυτές οι υποδομές που διεκδικούσε και έλαβε το ΤΕΙ όλα αυτά τα χρόνια από Εθνικούς και Ευρωπαϊκούς πόρους , τώρα πια θα διαχειρίζονται από την κεντρική διοίκηση του πανεπιστημίου, και λογικό δεν είναι η Λάρισα να μην αποτελεί πρώτη προτεραιότητα;
Οι όροι που έθεσε το δημοτικό συμβούλιο στην κοινή συνεδρίαση με εκπαιδευτικούς του ΤΕΙ, όταν γινόταν οι διαπραγματεύσεις για την συγχώνευση προς τον τότε υπουργό παιδείας κ. Γαβρόγλου, πέρα από τον αριθμό των τμημάτων που πρέπει να έχει η Λάρισα ήταν και τα εξής: Θέσπιση τοπικού αντιπρύτανη με έδρα την Λάρισα (να βρίσκεται μόνιμα στη Λάρισα) όπως και θέσπιση «αυτόνομου» τμήματος της επιτροπής ερευνών στη Λάρισα. Παρά τις διαβεβαιώσεις πού έδωσε ο τότε υπουργός, αυτό ξεχάστηκε παντελώς. Μήπως πρέπει να το θυμηθεί η πόλη;
Υπάρχουν όμως και σοβαρά θέματα σε σχέση με τα τμήματα της Λάρισας. Πρώτα από όλα τα τμήματα της σχολής Τεχνολογίας η οποία προέρχεται από τα τμήματα της Σχόλης Τεχνολογικών Εφαρμογών του ΤΕΙ (τμήμα Ενέργειας και τμήμα Περιβάλλοντος του σημερινού πανεπιστημίου) κανένας δε γνωρίζει που εντάσσονται στον εργασιακό χάρτη, δηλαδή κανείς δεν ξέρει τι επαγγελματικά δικαιώματα θα έχουν οι πτυχιούχοι.
Η σχολή Τεχνολογίας έχει δημιουργηθεί σε ελάχιστα νέα Ιδρύματα τα οποία προέρχονται από τα ΤΕΙ (μόνο στα ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά που έγιναν πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής) , χωρίς κανένας να γνωρίζει αν πρόκειται για μια νέα μορφή «πανεπιστημιακού ΤΕΙ». Τα περισσότερα τμήματα της ΣΤΕΦ στην Ελλάδα έγιναν 5ετή και αναπόφευκτα εντάσσονται στα πολυτεχνικά τμήματα.
Το σοβαρό θέμα είναι ότι η αβέβαια φυσιογνωμία των τμημάτων αυτών οδηγεί στην έλλειψη σπουδαστών. Τα δύο αυτά τμήματα τα οποία προέρχονται από τα τμήματα Ηλεκτρολογίας – Μηχανολογίας και έργων Υποδομής είναι θνησιγενή. Η Λύση είναι μία να γίνουν και τα δυο αυτά τμήματα με 5ετή διάρκεια, όπως το σύνολο σχεδόν των τμημάτων της ΣΤΕΦ.
Το ίδιο ισχύει και τα για τα δυο τμήματα της Γεωπονίας της Λάρισας. Ενώ τα τμήματα Αγροτεχνολογίας (το παλιό τμήμα Γεωργικών μηχανημάτων) και το τμήμα Ζωικής παραγωγής είναι 5ετή και έχουν ενταχθεί στη σχολή Γεωπονίας δεν έχουν τα πλήρη δικαιώματα των Γεωπόνων. Το γεγονός αυτό και επιπλέον το ότι τα τμήματα αυτά δεν είναι γνωστά και ξεφεύγουν από τα κλασσικά τμήματα, έχει σαν αποτέλεσμα να μην έχουν σπουδαστές (κυρίως το τμήμα ζωικής), με αποτέλεσμα και τα τμήματα αυτά να έχουν άδηλο μέλλον.
Η Λάρισα δεν μπορεί να μείνει χωρίς γεωπονικά τμήματα, άλλωστε αποτελεί και όρο του κληροδοτήματος Αβέρωφ για την παραχώρηση των εκτάσεων. Η ουσία όμως είναι ότι η Λάρισα και ιστορικά και οικονομικά και αναπτυξιακά δικαιούται και απαιτεί να έχει μια μεγάλη Γεωπονική σχολή. Οι υποδομές σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, σε αγροκτήματα, θερμοκήπια σε σύγχρονες εγκαταστάσεις (σύγχρονο χοιροστάσιο, βουστάσιο, πτηνοτροφείο), Αγροτικά μηχανήματα, εργαστήρια μηχανημάτων σε λίγα πανεπιστήμια στην Ελλάδα υπάρχουν.
Η Λάρισα κινδυνεύει να χάσει 4 τουλάχιστον σημαντικά τμήματα (της Γεωπονίας και της τεχνολογίας) το έχει αντιληφθεί η πόλη;
Τον τελευταίο καιρό στο Υπουργείο Παιδείας πυκνώνουν οι συζητήσεις για τα προβλήματα που δημιούργησε η κατάργηση των ΤΕΙ τόσο στην αγορά εργασίας όσο και στον πανεπιστημιακό χώρο. Η γνώμη μου είναι ότι σύντομα θα μπει επί τάπητος η συζήτηση για την επανίδρυση κάποιων αντίστοιχων Ιδρυμάτων. Όποια μορφή και αν πάρουν αυτά τα νέα Ιδρύματα (αυτόνομα Ιδρύματα ή μέσω των πανεπιστημίων) η Λάρισα πρέπει να είναι έτοιμη να διεκδικήσει αυτό που έχασε.
Οι υποδομές (κτίρια και εργαστήρια) και το κάμπους του πρώην ΤΕΙ είναι από τα πλουσιότερα στην Ελλάδα. Καλώ όλους τους Λαρισαίους να περάσουν κάποια στιγμή έτσι για βόλτα την είσοδο της ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ (όπως λέγεται σήμερα το πρώην ΤΕΙ) και να περιηγηθούν το χώρο, να δουν τα κτίρια, την βιβλιοθήκη, τις αθλητικές εγκαταστάσεις , τα θερμοκήπια και τα αγροκτήματα, αλλά και τον πολύ μικρότερο αριθμό φοιτητών σε ένα χώρο που παλιά έσφυζε από ζωή, έτσι για να έχουν μια εικόνα…..
❝ ετικέτες ❞ #ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
