Το τέλος της Μεταπολίτευσης και του κοινωνικού κράτους

Δημήτρης Χρήστου

Αλήθεια, είδατε αυξήσεις επιτοκίων στις καταθέσεις σας; Είδατε όμως σούπερ αυξήσεις στα επιτόκια των δανείων, που συνεχώς κοκκινίζουν!

Σας φαίνεται υπερβολικός ο τίτλος; Αξιολογήστε τι σημαίνει η υποδούλωση της Δικαιοσύνης, με τις σημαντικές αποφάσεις να λαμβάνονται στο Μέγαρο Μαξίμου και να εκτελούνται από πρόθυμους δικαστές. Αξιολογήστε το θάψιμο του πρωτοφανούς σκανδάλου των υποκλοπών από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφορίων, όπως και εκείνο της Novartis. Κι αν θεωρείτε πως όλα αυτά δεν σας αφορούν, γιατί εσείς κάθεστε φρόνιμα, δεν τρομάζετε με τη διάλυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, βλέποντας ανθρώπους να πεθαίνουν σε καρότσα ημιφορτηγού ή στον δρόμο επειδή δεν υπάρχουν ασθενοφόρα; Όταν κάποιοι που, τέλος πάντων, φτάνουν στα νοσοκομεία πεθαίνουν από ελλείψεις γιατρών ή διαγνωστικών μηχανημάτων; Η αδιάκοπη ακρίβεια που καταλήγει ως υπερκέρδη στους χορηγούς της κυβέρνησης δεν ενοχλεί; Δεν ζητάει κανείς ευθύνες από μια κυβέρνηση που επιτρέπει τη δράση καρτέλ σε όλους τους τομείς της αγοράς – στα τρόφιμα, στα καύσιμα, στην ενέργεια, στις τηλεπικοινωνίες, στα φάρμακα, στο τραπεζικό σύστημα. Αλήθεια, είδατε αυξήσεις επιτοκίων στις καταθέσεις σας; Είδατε όμως σούπερ αυξήσεις στα επιτόκια των δανείων, που συνεχώς κοκκινίζουν! Και μετά ακολουθούν οι κατασχέσεις. Ποιος ελέγχει τις τράπεζες; Ξένα funds με μετόχους απρόσωπες off shore εταιρείες.

Φοβάστε τη μετανάστευση και τις προσφυγικές ροές; Δεν ήσασταν σίγουροι ως χριστιανοί αν πρέπει να λυπηθείτε για τους εκατοντάδες πνιγμένους στο ναυάγιο της Πύλου ή αν σας έπεισαν ότι δεν πρέπει να αφήνουμε κανέναν να βρίσκει καταφύγιο στη χώρα, έστω για να συνεχίσει το ταξίδι του σε άλλους προορισμούς. Ίσως δεν ξέρετε ότι σημαντικοί κλάδοι της οικονομίας μας στηρίζονται στην εργασία μεταναστών και προσφύγων. Σε ποσοστό 90% στην αλιεία, 80% στον αγροτικό και στον κτηνοτροφικό τομέα. Δεν μάθατε ότι πρόσφατα η κυβέρνηση έδωσε άδεια εργασίας σε 40.000 μετανάστες από την Ασία, κυρίως για να καλύψουν θέσεις στη «βιομηχανία» του τουρισμού, και πάνω από 20.000 για θέσεις εργασίας στις κατασκευές;

Η Ελλάδα είχε και έχει τους περισσότερους ιερείς στην Ευρώπη αναλογικά με τον πληθυσμό της, και μάλιστα με καθεστώς δημόσιου υπαλλήλου. Ο αριθμός των 6.000 αμειβόμενων ιερέων που προβλεπόταν από το σύνταγμα ξεπέρασε επί Μητσοτάκη τις 10.000 όχι για να καλύψουν πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, όσο για να στηρίξουν πολιτικά και ιδεολογικά τον ευεργέτη εργοδότη τους. Η ελευθερία του λόγου ακυρώνεται στην πράξη από τον οργανωμένο έλεγχο της ενημέρωσης, που έχει καταλήξει σε γκεμπελικού χαρακτήρα προπαγάνδα με τη βοήθεια και τη συνεργασία των επιχειρηματικών ελίτ που κυριαρχούν στην τηλεοπτική αγορά. Αυτοί καθορίζουν τι είναι αλήθεια, τι είναι σημαντικό. Αυτοί δημιουργούν τα νέα πολιτιστικά και ψυχαγωγικά πρότυπα και τον ατομισμό ως συμφέρουσα επιλογή. Και γι’ αυτή την προσφορά τους, εκτός από τα υπερκέρδη των επιχειρήσεών τους, ενισχύονται με κρατικό χρήμα. Για παράδειγμα, πρόσφατα 7 ΜΜΕ του Ομίλου Βαρδινογιάννη επιδοτήθηκαν με 2.070.024 ευρώ. Παράλληλα, με 1.802.964 ευρώ επιδοτήθηκε ο Όμιλος Αλαφούζου με 11 μέσα και ο Όμιλος Μαρινάκη με 1.484.816 ευρώ για 10! Η εφημερίδα Docoumento, όμως, είναι αυθαίρετα αποκλεισμένη, όχι μόνο από κάθε επιδότηση, αλλά απειλούνται και όσοι δίνουν διαφημιστικές καταχωρήσεις σ’ αυτήν!

Και καταλήγουμε με τη σταθερότητα που υπόσχονται για τη νέα τετραετία. Η περίοδος στήριξης των ευρωπαϊκών οικονομιών λόγω της πανδημίας έληξε και η Γερμανία μαζί με άλλες δέκα χώρες πιέζουν για επαναφορά στη δημοσιονομική λιτότητα. Η Ελλάδα, με ανησυχητικό έλλειμμα στο ισοζύγιο πληρωμών και υπερχρέωση ρεκόρ, δραματικά εξαρτημένη από τις εισαγωγές, δεν έχει θέσει στόχους αντιμετώπισης των κινδύνων. Έτσι θα βρεθεί σε δύσκολη θέση, με τον τουρισμό να μην μπορεί πλέον να σηκώσει το ίδιο βάρος, καθώς, λόγω τιμών, χάνει σημαντικό μέρος της ανταγωνιστικότητάς του. Τα 60 δισ. που μοιράστηκαν ως «παυσίπονα» την τελευταία τριετία για τη διάσωση της οικονομίας βοήθησαν στην εκλογική νίκη της Ν.Δ., αλλά δεν θεράπευσαν τις δομικές αδυναμίες. Η ομολογία του Θόδωρου Σκυλακάκη, ότι οι 23 γαλάζιες προεκλογικές υποσχέσεις δεν περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα Σταθερότητας που έχει καταθέσει η κυβέρνηση της Ν.Δ. στην Ευρωπαϊκή Ένωση, φαίνεται ότι ανοίγει το «κουτί της Πανδώρας» με τα προεκλογικά ψέματα. Όταν λοιπόν αύριο διαπιστώσουν όλοι τι σημαίνει αυτό, θα είναι αργά.