ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ..

Ο Νίκος Ανδρουλάκης εκτός από παιδί του κομματικού σωλήνα, από έργο δεν έχει να επιδείξει ως τώρα τίποτε. Νίκησε γιατί οι άλλοι βαραίνονταν με τους δικές τους γνωστές αμαρτίες και όχι γιατί ο ίδιος είχε κάποιο αξιοσημείωτο έργο να δείξει. Εξ ορισμού είχε ένα ισχυρό συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των δύο παλαίμαχων συνυποψηφίων του. Απεναντίας, δεν έδωσε καν κάποιο σημείο αναφοράς της πολιτικής που πρόκειται να ακολουθήσει. Η “Ανανέωση” είναι ακαθόριστη και ομιχλώδης και δίνει απλά μια ηλικιακή εντύπωση χωρίς τίποτε περισσότερο.Το “νέος & άφθαρτος” βρήκε γόνιμο έδαφος στο πολυταλαιπωρημένο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, μόνο που από την επόμενη μέρα πρέπει να αποδείξει και την αξία του, αλλά και τις όποιες λεπτές ισορροπιστικές του ικανότητες καθότι πρόκειται για πολυτασικό κόμμα.Η διαφορά που πέτυχε του επιτρέπει αν θέλει κινηθεί έξυπνα, να διαγράψει μονοκονδυλιά παλιές Σημιτικές-Βενιζελικές τάσεις, γενικώς όλες τις τάσεις, συσπειρώνοντας το κόμμα εξουδετερώνοντας γηρασμένους αόρατους δελφίνους. Να αρνηθεί ως πρώτο βήμα Λοβερδικές επαφές και δωράκια ψήφων -σε περίπτωση που ο Λοβέρδος δώσει τέτοια γραμμή αύριο-, μιλώντας για ελεύθερη βούληση ψηφοφόρων. Δεν τον έχει ανάγκη. Μπορεί να ξεκινήσει χωρίς γραμμάτια & υποθήκες.Οι συγκυρίες που είναι μοναδικά θετικές γι αυτόν χωρίς να κουνήσει ως τώρα το δαχτυλάκι του, του επιτρέπουν να πάρει όσους ορφανούς ψηφοφόρους θέλει χωρίς να χρειάζεται δώρα γραμμών.Τα υπόλοιπα πρέπει να τα αποδείξει μόνος του. Στο χέρι του είναι να αναστήσει το κόμμα του, να το αφήσει στάσιμο, η να το αποτελειώσει, αναλόγως επιλογών. Να αποδειχθεί ικανός η λίγος.Τα εύκολα τελειώνουν. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.Ευχομαι να μην απογοητεύσει τους ψηφοφόρους του.

ΤΟ ΚΕΝΤΡΙ