Στην εικόνα παρουσιάζεται η ταξινόμηση των φιδιών, βάσει των δοντιών τους (fangs), που μπορούν να διοχετεύσουν δηλητήριο στο θύμα τους.
Οι αγαπημένες μας οχιές είναι “σωληνόγλυφα” φίδια, δηλαδή διαθέτουν εμπρόσθια δόντια στην άνω γνάθο, που είναι διάτρητα σαν σωλήνες, μέσω των οποίων διοχετεύεται το δηλητήριο στο εκάστοτε θύμα. Τα δόντια αυτά μπορούν να αναδιπλωθούν προς τα μέσα, για να μπορεί να κλείνει το στόμα. Αντίθετα, στα “προτερόγλυφα” φίδια (πχ κόμπρα), τα δόντια αυτά είναι σταθερά (δεν αναδιπλώνονται) και είναι μικρότερα σε μέγεθος, για να μπορεί να κλείνει το στόμα.
Τα ελληνικά “οπισθόγλυφα” φίδια (Σαπίτης και Αγιόφιδο) έχουν στο πίσω μέρος της άνω γνάθου, δόντια με ασθενές δηλητήριο, για να σκοτώνουν έντομα (πχ ακρίδες) ή μικρά ζώα (βατράχια, ποντίκια κ.α.), αλλά πρακτικά είναι εντελώς ακίνδυνα για τον άνθρωπο. Το δάγκωμά τους είναι ασθενέστερο από τσίμπημα σφήκας (είναι ίσως ισοδύναμο με τσίμπημα δυνατού κουνουπιού, που προκαλεί έντονο κνησμό και ελαφρύ πρήξιμο για λίγες ώρες).
Ετυμολογία:
Σωληνόγλυφα: Σωλήνας+γλύφω (δηλαδή, χαράσσω ή τρυπάω το θύμα μου, με δόντια που είναι σαν σωλήνες, τους οποίους διαπερνά δηλητήριο).
Σημείωση: Το ρήμα “γλύφω” (το οποίο δεν πρέπει να συγχέεται με το ρήμα “γλείφω”) στα αρχαία σημαίνει χαράσσω ή λαξεύω κάτι με αιχμηρό αντικείμενο (εξού και γλυπτό, γλύπτης κτλ). Επίσης, τα μεγέθη των δοντιών της φωτογραφίας είναι ενδεικτικά και μπορεί να ποικίλουν, ανά τον κόσμο. Κάποιες οχιές του εξωτερικού έχουν μεγαλύτερα δόντια από τις δικές μας (πχ η Viper Gaboon έχει τα μεγαλύτερα δόντια στον κόσμο)
