Κάθε καλοκαίρι, σε κάθε προορισμό είναι ένα άγουρο εφηβάκι που πασχίζει να σηκώσει τον δίσκο και το τελάρο με τα ποτήρια αντί να απολαμβάνει τις βουτιές και το φλερτ, που θα του τουμπάρει ο δίσκος, που θα του παραπονεθούν οι πελάτες για την καθυστερημένη άφιξη της παραγγελίας.

Ένα εφηβάκι που μάλλον εργάζεται για «μαύρα» για να βγάλει το χαρτζιλίκι ή τον χειμώνα.

Το επάγγελμα του/της σερβιτόρου/σερβιτόρας απαιτεί και ικανότητες και γνώση και εξειδίκευση. Δυστυχώς τα εφηβάκια, είναι η εύκολη και «φθηνή» λύση για τους εργοδότες. Αν είχαμε ένα ΣΕΠΕ που λειτουργεί, τουλάχιστον τα εφηβάκια που χάνουν τα καλοκαίρια τους θα είχαν τα ίδια δικαιώματα και δεν θα θεωρούνταν εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας.

Επειδή όμως δεν έχουμε ένα ΣΕΠΕ που λειτουργεί κ επειδή πολύ αμφιβάλω πως γνωρίζουν πως υπάρχει συνδικαλιστικός φορέας που μπορεί να τα προστατεύσει, ας τους φερόμαστε με ανθρωπιά. Κανόνας απαράβατος για τους ανθρώπους που μας «φροντίζουν» όταν ξεκουραζόμαστε.