Δεν ξέρω γιατί, πάντως έχω την αίσθηση ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο για ένα πολιτικό ον από τα μικράτα του σαν τον Τσίπρα να εξαφανιστεί δια παντός από το πολιτικό σκηνικό. Εκτός κι αν βρει κάποια ευρωπαϊκή θέση της αρεσκείας του στο μεταξύ. Κάτι μου λέει ότι απλά καιροφυλακτει για την ευκαιρία που θα του δώσουν οι συνθήκες μελλοντικά.
Είναι ο άνθρωπος που παρέλαβε ένα κόμμα από τη σχεδόν ανυπαρξία και το οδήγησε σε κυβερνητικό θώκο.
Ταυτόχρονα είναι ο άνθρωπος που για λόγους ηθικής αλλά και αριστερού κολλήματος με τη κακή έννοια, δεν τόλμησε να κάνει το ξεκαθάρισμα όταν έπρεπε, δεν τόλμησε να διαβάσει σωστά τη βάση του και τους ψηφοφόρους όπως θα ταίριαζε σε μια ηγετική φυσιογνωμία βυθίζοντας το ξανά, πάντως όχι στην ανυπαρξία. Γιατί η αριστερά δεν διέθετε ποτέ τέτοια ποσοστά. Κάποιοι άλλοι πολλοί τον εμπιστεύτηκαν τότε.
Ευελπιστώ να πήρε το μάθημα του γυρνώντας ίσως σοφότερος σε ενωτικό ρόλο, όχι αυτών που έφυγαν καθότι το χάος που τους χωρίζει είναι δεδομένο, αλλά αυτών που δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε. Κεντροαριστερά ίσως?
Ποιος ξέρει… Πάντως ας καταλάβουν ότι η ΝΔ που ευαγγελίζεται τη κεντροδεξιά όσο κακό πρόσωπο κι αν δείξει, δεν πρόκειται να απειληθεί σοβαρά χωρίς ενωμένη κεντροαριστερά.
Προοπτική για εξουσία δεν είναι μόνο η εμμονή στη καρέκλα, αλλά η διορατικότητα, η γνώση της κοινής λογικής και οι ενέργειες για να τις υλοποιήσεις. Αυτό σημαίνει πολιτική.
❝ ετικέτες ❞ #ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ
