Σε όσους φάνηκε τζούφιο προεκλογικό πυροτέχνημα και παροχή μη αποδεκτή κοινωνικά, η επιμήκυνση του ωραρίου παιδικών, νηπιαγωγείων και δημοτικών.
Νομίζω πλανάσθε πλάνην οικτράν!
Θα μείνουμε έκπληκτοι από το πόσοι πολλοί γονείς θα αφήσουν τα παιδιά τους από το πρωί μέχρι το βράδυ στο σχολείο (εξάλλου τι 8 , τι 10, τι 12 ώρες!) εάν εφαρμοστεί. Και οι περισσότεροι, όχι γιατί δουλεύουν 10ωρα και δεν έχουν τι να τα κάνουν.. Αυτό, με τόση φανερή και κρυφή ανεργία και ημιαπασχόληση, είναι σχεδόν ανέκδοτο.
Θα τα αφήσουν γιατί δεν τα αντέχουν πολλές ώρες στο σπίτι κοντά τους, γιατί δεν έχουν την υπομονή και την ψυχική ηρεμία ν ασχοληθούν μαζί τους, γιατί δεν αντέχουν να παίξουν μαζί τους ούτε να τα διαβάσουν. Γιατί δεν έχουν κουράγιο για διαπαιδαγώγηση, όρια, κανόνες κι άλλα τέτοια δύσκολα που δίνουν ασφάλεια στα παιδιά.. Πάρα πολλοί γονείς πια είναι εξαιρετικά πιεσμένοι και μη διαθέσιμοι συναισθηματικά. Το αποτέλεσμα των πολιτικών των τελευταίων ετών, της απαξίωσης και της φτωχοποίησης, είναι πλέον ορατό και μετρήσιμο. Αν και νέοι και ενεργοί, έχουν προβλήματα και μεγάλη αδυναμία να βγουν απ΄ αυτά και να αφιερώσουν ποιοτικό χρόνο στα παιδιά τους.
Δε μπορούν να διαθέσουν ούτε μισή ώρα τη μέρα για μια συζήτηση τετ α τετ με το παιδί τους. Ούτε μία ώρα τη βδομάδα για μια κοινή δραστηριότητα. Ούτε καν 5 λεπτά για να του μάθουν το τετράστιχο για τη σχολική γιορτή…
Οι τύψεις και οι ελλείψεις συνήθως κουκουλώνονται προσφέροντάς τους κάτι απ’ το πολύπτυχο παροχών στυλ Παιδότοποι- Ρούχα-Ποδήλατα-Κινητά όλα ουάου, Εξωσχολικές Δραστηριότητες.
Δυστυχώς τα περισσότερα παιδιά μεγαλώνουν στον αυτόματο , χωρίς πυξίδα και πολλές φορές , τολμώ να πω, χωρίς αγάπη. Οι λίγες εξαιρέσεις λάμπουν μέσα στις κοινωνικές συναναστροφές τους και μέσα στις τάξεις.
Κατά τα άλλα όλοι/ες μένουμε ενεοί με την έξαρση του bullying, με τις κρίσεις πανικού στους έφηβους και μετέφηβους, με την αύξηση των ψυχοφαρμάκων και τη διάχυτη μιζέρια, ηττοπάθεια και έλλειψη αγωνιστικότητας και συλλογική συνείδησης στους νέους.
Για να καταλήξω , πιθανώς για πολλά μικρά παιδιά, το σχολείο (χώρος γεμάτος αγάπη και χαρά όσο κι αν προσπαθούν να το υποβαθμίσουν) να είναι ο πιο υγιής και ασφαλής χώρος για να ζουν μέχρι να βασιλέψει ο ήλιος. Αυτό όμως είναι κατάντια και απόδειξη ότι η ελληνική κοινωνία και η ελληνική οικογένεια νοσούν και χρειάζονται μέτρα ελάφρυνσης, υποστήριξης και εξυγίανσης
και όχι το κουκούλωμα της παθογένειας που επιχειρούν ο κούλης και η καντηλανάφτισα προτείνοντας τέτοια απαράδεκτα μέτρα για λίγες ψήφους.
Sofia Nikolakaki
❝ ετικέτες ❞ #ΣΧΟΛΕΙΑ
