Δικαίωμα των νεοφιλελεύθερων πατριωτών των ΜΜΕ να χρησιμοποιούν το περίσσευμα λάσπης του «Ντάνιελ» για να χτίσουν το νέο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Ομως κακά τα ψέματα: όλους αυτούς τελικά τους ενώνει και πάλι ο φόβος! Ευτυχώς, μια και «ο φόβος φυλάει τα έρμα», αυτό είναι σε πρώτη φάση ελπιδοφόρο για τους πολίτες της κατεστραμμένης μπλε και μαύρης χώρας.
Χλευάζουν οι νεοφιλελεύθεροι πατριώτες των ΜΜΕ και των κοινωνικών δικτύων τις εσωκομματικές διαδικασίες στον ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύοντας τις γνωστές λάσπες (όχι της Θεσσαλίας ή της Καρδίτσας) και τα θλιβερά τους σχόλια, προκειμένου να πείσουν ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πνέει τα λοίσθια και πως τελικά αυτός είναι ο εχθρός και τώρα είναι η ευκαιρία να τον εξουδετερώσουμε.
Και μη φανταστεί κανείς ότι όλοι αυτοί οι καλοθελητές αναφέρονται έστω και ελάχιστα στις πολιτικές διαφωνίες που συνθέτουν τους προβληματισμούς για την επόμενη ημέρα και την επιδιωκόμενη νέα πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Οχι βέβαια!
Το τι φορούσε ο κ. Κασσελάκης ή τι χρώμα ήταν η νιτσεράδα του «βαρκάρη» κ. Αποστολάκη στη «συμβολική» επίσκεψή τους στη Μακρόνησο, αν ρώτησαν το ΚΑΣ κ.λπ. Προβάλλοντας τις «επιδόσεις» του συγκεκριμένου υποψήφιου έσπευσαν να αναδείξουν τις δικαιολογημένες αντιδράσεις που διατύπωσαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ειδικά για τη βιντεοσκόπηση του υποψήφιου στον τόπο εξορίας των αγωνιστών.
Εκαναν θέμα το γιατί έσπευσαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπιστούν τον Γιάννη Δραγασάκη, θέμα το γιατί τσακώθηκε ο Μάκης Μπαλαούρας με τον στιχουργό κ. Μωραΐτη. Αυτά τα σπουδαία τούς απασχολούν την ώρα που ο Κ. Μητσοτάκης κάνει μπαλάκι τις ευθύνες του. Δεν κάνουν βέβαια θέμα τη συνεχή παρουσία όλων των υποψηφίων, των στελεχών και των μελών του ΣΥΡΙΖΑ που σπεύδουν καθημερινά κοντά στους πυρόπληκτους και στους πλημμυροπαθείς ακούγοντας την απελπισία τους αλλά και τις απαιτήσεις τους για ουσιαστική βοήθεια και την αναζήτηση ευθυνών από το επιτελικό κράτος-μπάχαλο.
Ισως νομίζουν όλοι αυτοί οι «αγωνιούντες» για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι πολυτέλεια να υπάρχουν κομματικές διαδικασίες, έντονες διαφωνίες αλλά και συλλογικά όργανα αποφάσεων, συνηθισμένοι από την προσωπική «πασαρέλα» καρατομήσεων του πρωθυπουργού που ξεπετάει τους υπουργούς και τους συνεργάτες του προκειμένου να σωθεί ο ίδιος.
Ισως ακόμα να προτιμούν τις «επιτελικές» προσωπικές κινήσεις του κ. Ανδρουλάκη, που φρόντισε να ξεπετάξει εξ αρχής από τη Βουλή τον επίμονο «δικαιωματιστή» Χ. Καστανίδη που ήταν τροχοπέδη στη βελούδινη συνεργασία ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Πρόσφατα μάλιστα στη διάρκεια του πολιτικού συμβουλίου ο κ. Καστανίδης φέρεται να έθεσε έντονα θέμα για τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που είναι υποψήφια με συνδυασμούς που στηρίζει η Νέα Δημοκρατία, κατηγορώντας τον κ. Ανδρουλάκη «για πολιτική απραξία και φληναφήματα που μετατρέπουν το ΠΑΣΟΚ στην αυτοδιοίκηση σε παράρτημα της δεξιάς» (ieidiseis.gr).
Εκτός όμως από τους γνωστούς αναμεταδότες λάσπης για τον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν και οι άλλοι «κατήγοροι», οι «πούροι» αριστεροί που κατηγορούν το κόμμα για θολούρα και συνονθύλευμα ανθρώπων και απόψεων. Προφανώς για πολλούς από αυτούς το ουσιαστικό τους πρόβλημα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να θέλει ξανά να διαμορφώσει μια ρεαλιστική, εναλλακτική μορφή κυβερνητικής δύναμης.
Ισως θεωρούν λάθος τις ανοιχτές και δημόσιες διαφωνίες και τη δύσκολη αναζήτηση μιας νέας πορείας του κόμματος μέσα από τα λάθη και τα σωστά του. Ισως πάλι να προτιμούν τις συνοπτικές διαδικασίες ενός παραδοσιακού κομμουνιστικού κόμματος όπως π.χ. το ΚΚΕ που δεν χάνει ευκαιρία να επιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ.
Δικαίωμα τους αλλά και δικαίωμα του ΣΥΡΙΖΑ να ασπάζεται αυτό που είπε πρόσφατα στο συνέδριο ο Ευκλείδης Τσακαλώτος: «Χωρίς ιδεολογικές μάχες δεν γίνεσαι κυρίαρχη δύναμη. Αλλιώς όλα θα ενσωματώνονται στον κυρίαρχο λόγο! Τα ιδεολογικά ρεύματα έχουν συμμετοχή στη συζήτηση, στις αποφάσεις, στις πρωτοβουλίες που πρέπει να ληφθούν. Αλλά όταν είναι για δουλειά και ποιος θα μας εκπροσωπήσει οπουδήποτε, τα ρεύματα δεν έχουν καμία θέση. Εκεί αποφασίζουμε ποιοι είναι οι καλύτεροι και οι καλύτερες να μας αντιπροσωπεύσουν».
Δικαίωμα του ΣΥΡΙΖΑ να ασπάζεται τα λόγια της Εφης Αχτσιόγλου: «Πάνω απ’ όλα υπήρξε η σταθερή ευθυγράμμισή μας με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας: με τους πολλούς και για τους πολλούς. Με ρωτούν: Δεν είμαστε με όλους; Τους απαντώ: Θέλουμε να εκφράσουμε τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, τους εργαζόμενους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους ανέργους, τους νέους, την αγροτική τάξη, τους επαγγελματίες και τους μικρούς επιχειρηματίες. Να εκφράζουμε τις πραγματικές τους ανάγκες, τις προσδοκίες τους, τις αγωνίες τους. Δεν θέλουμε να εκφράζουμε την οικονομική ολιγαρχία, την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, τους λίγους των πολιτικών τζακιών και των ελίτ. Οχι, δεν είμαστε με όλους!».
Ψιλά γράμματα θα πουν οι «κανακάρηδες» των ΜΜΕ που προτιμούν τις αναφορές στις στιλιστικές λεπτομέρειες του ντυσίματος Κασσελάκη ή στις αντιπαραθέσεις. Δικαίωμά τους να χρησιμοποιούν το περίσσευμα λάσπης του «Ντάνιελ» για να χτίσουν το νέο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Ομως κακά τα ψέματα: όλους αυτούς τελικά τους ενώνει και πάλι ο φόβος για τον ΣΥΡΙΖΑ! Ευτυχώς, μια και «ο φόβος φυλάει τα έρμα», αυτό είναι σε πρώτη φάση ελπιδοφόρο για τους πολίτες της κατεστραμμένης μπλε και μαύρης χώρας.
❝ ετικέτες ❞ #ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
