Φαντάζει οπωσούν ανορθόγραφος ο βαρύγδουπος τίτλος του. Ως εκ τούτου τα πολύπειρα και προβεβλημένα στελέχη του φροντίζουν να προκαλούν ενίοτε το κοινό περί δικαίου αίσθημα, λειτουργώντας σε πλήρη αναντιστοιχία με τις επιταγές της λαϊκής ψυχής. Ο λόγος ασφαλώς για τον Αρειο Πάγο, που πήρε το όνομά του από το ομώνυμο δικαστήριο του ευκλεούς άστεως της Αθηνάς. Στο αγνωνάρι (πάγο) που δεσπόζει πέριξ της Πνύκας κάθισαν άλλοτε οι ολύμπιοι αθάνατοι τον αψύθυμο στενό συγγενή και συνάδελφο Αρη να τον δικάσουν για τη δολοφονία ενός απ’ τα μπαστάρδια του Ποσειδώνα, του πρόωρα αποβιώσαντος Αλιρρόθιου.
Αλιρρόθιος σημαίνει θαλασσοδαρμένος· το έτυμον της λέξης υποδηλώνει εκείνον που χτυπιέται ακατάπαυστα από θεόρατα κύματα. Αν και φέρνει κάπως ηχητικά, ουδεμία σχέση έχει με τον αλλήθωρο, όστις παραπέμπει σε έτερο βλαστάρι του πελαγαίου θεού, τον μη εξαιρετέο Πολύφημο που, καίτοι μονόφθαλμος, για να μπανίσει την Πάρνηθα αγνάντευε κατά Κούλουρη μεριά. Με τέτοιο αλάνθαστο προσανατολισμό δυσκολεύτηκε να πάρει πρέφα τον Οδυσσέα και μάλλον μετανόησε πικρά. Ας είναι! Ως άλλος Λιγνάδης και Φιλιππίδης, ο Αλιρρόθιος αποπειράθηκε να ασελγήσει στο κορμί της καλλιπύγου Αλκίππης, κόρης του μοβόρου και πολεμοχαρούς θεού, ο οποίος τον έπιασε στα πράσα και τον έκανε να τον κλαίν’ τα λάχανα.
Ντερβισόπαιδο, νταής, εκτός εαυτού και καθεαυτό φιλέκδικος, ο πληγωμένος πατήρ κυνήγησε απηνώς τον ασεβή, ώσπου τον έκανε τσακωτό σε πηγή πλάι στο παρεκκλήσι του Ασκληπιού στις παρυφές του Ιερού Βράχου, της οποίας τα νερά βάφτηκαν έκτοτε κατακόκκινα, λεκιάζοντας τα γραφικά πλακιώτικα σοκάκια. Ο Ποσειδώνας αξίωσε την παραδειγματική τιμωρία του φονιά, οπότε οι Δώδεκα Μείον Δύο συγκρότησαν επί τόπου το πρώτο κακουργιοδικείο όπου γης, το οποίο αθώωσε πανηγυρικά τον Αρη. Οι ποινικοί κώδικες της εποχής ήταν αμείλικτοι απέναντι στα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, όχι σαν τους τωρινούς βάσει των οποίων καταδικάζονται οι βιαστές για δήθεν απόπειρες και αποφυλακίζονται ώς τον αιώνα τον άπαντα, αν και όποτε οριστεί η εκδίκαση της έφεσης.
Τα επίθετα που αναφέρονται σε θεούς, καταπώς επιτάσσει η γραμματική, δακτυλογραφούνται με «γιώτα»: π.χ. ο απολλώνιος, ο ποσειδώνιος, το Δίον κ.ο.κ. Αρα το «έψιλον» του Αρειος Πάγος θα έπρεπε να διαγραφεί με κόκκινη μελάνη ως λάθος και να αφαιρεθεί μισή μονάδα από το γραπτό. Κι οι πλέον σχολαστικοί θα συγχωρούσαν με χαρά τούτη την αμελητέα παρασπονδία, καθώς φαντάζει εντελώς ασήμαντη μπρος στην προχθεσινή απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου μας, η οποία νομιμοποιεί τα «κοράκια» των απανταχού κερδοσκόπων, τα διαβόητα «φαντ», να πίνουν το αίμα του κοσμάκη ατιμωρητί. Τουτέστιν να εκπλειστηριάζουν ακίνητα, ακόμα και την πρώτη κατοικία ευάλωτων νοικοκυριών, για μη ενήμερα δάνεια, τα οποία τα ανήμερα θηρία των αγορών εξαγοράζουν από τις τράπεζες μπιρ παρά, τα φορτώνουν με πανωτόκια, χρεώνοντας τον κούκο αηδόνι και απαιτούν κατόπιν από τους ταλαίπωρους δανειολήπτες την εξόφλησή τους μέχρι λεπτού, επ’ απειλή του δικαστικού κλητήρα που από τους μνημονιακούς καιρούς και εντεύθεν κυκλοφορεί παρέα με διμοιρίες των ΜΑΤ. Βέβαια, ο όρος Αρειος Πάγος μπορεί να προέρχεται από τις Αρές Ερινύες, χθόνιες θεότητες της κατακραυγής –οργή λαού, άλλως ειπείν–, οι οποίες θα στοιχειώνουν τον ύπνο και τον ξύπνιο ορισμένων ανάλγητων λειτουργών της Θέμιδας.
❝ ετικέτες ❞ #ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ
