- Στη σημερινή κατάσταση δεν φαίνεται να ταιριάζει ούτε το «ο νέος είναι ωραίος», αλλά ούτε «ο παλιός είναι αλλιώς». Διότι νέος δεν υπάρχει. Και ο παλιός έχει ξεμείνει από εφεδρείες.
Στο μισό και πλέον αιώνα της Μεταπολίτευσης η ΔΕΘ έχει συνδεθεί αρκετές φορές με πολιτικές εξελίξεις. Βασικό συμπέρασμα είναι ότι οι παροχές που έκαναν όσοι πρωθυπουργοί είχαν συμπληρώσει δύο θητείες δεν είχαν καμιά απόδοση, έχασαν τις εκλογές και αποχώρησαν.
Αντίθετα, η ΔΕΘ ευνόησε νέους αρχηγούς και κόμματα, που δεν είχαν στην πλάτη τους κυβερνητική φθορά.
Ας τα δούμε με μερικά παραδείγματα.
- Η ΔΕΘ του 1981 έγινε μέσα σε φορτισμένο πολιτικό περιβάλλον. Τα εγκαίνια έγιναν στις 13 Σεπτεμβρίου και δύο ημέρες μετά παραιτήθηκε η κυβέρνηση της ΝΔ (πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης) και προκηρύχτηκαν εκλογές. Στην προεκλογική περίοδο ο Ράλλης «τα έδωσε όλα». Έχουν μείνει ως χαρακτηριστικές κινήσεις του οι περιοδείες κατά τις οποίες μοίραζε στους αγρότες «επιταγές της (τότε) ΕΟΚ». Αλλά το κύμα του επερχόμενου ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν θεόρατο και δεν σταματιόταν με τίποτα. Το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρέας δεν είχαν κυβερνήσει ξανά.
- Το 1988 πλησίαζε στο τέλος της η δεύτερη κυβερνητική θητεία του ΠΑΣΟΚ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν άρρωστος και δεν πήγε στη ΔΕΘ. Διαφαινόταν η εκλογική νίκη της ΝΔ. Έτσι, η ΔΕΘ της επόμενης χρονιάς (1989) ήταν ο προθάλαμος για τον εν αναμονή πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο οποίος κατέλαβε το αξίωμα λίγους μήνες αργότερα(1990). Ο Μητσοτάκης δεν είχε κυβερνήσει ξανά.
- Στη ΔΕΘ του 1996 ο Κώστας Σημίτης ήταν ήδη πρωθυπουργός και είχε ήδη προκηρύξει εκλογές, τις οποίες κέρδισε λίγες μέρες αργότερα. Ήταν νέο πρόσωπο.
- Το 2003 ο Σημίτης εξήγγειλε στη ΔΕΘ ένα πολύ γενναιόδωρο «πακέτο». Όμως, το κλίμα δεν άλλαξε και το επόμενο έτος στις εκλογές νίκησε η ΝΔ του Κώστα Καραμανλή. Έχασε ο «παλιός» Σημίτης (δύο θητείες) και κέρδισε ο «νέος» Καραμανλής (είχε δύο θητείες στην αντιπολίτευση).
- Στη ΔΕΘ του 2009 (είχε αρχίσει να διαφαίνεται η έκρηξη της οικονομικής κρίσης) ουσιαστικά προαναγγέλθηκε η ήττα της ΝΔ και η επιστροφή του ΠΑΣΟΚ. Ο Καραμανλής ήταν «παλιός» (δύο θητείες) και ο Γιώργος Παπανδρέου «νέος»(είχε δύο θητείες στην αντιπολίτευση).
- Τέλος, στη ΔΕΘ του 2014, μεσούσης της περιόδου της χρεοκοπίας, «πιστοποιήθηκε» η έλευση του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα. Ως νέος (είχε μια θητεία στην αντιπολίτευση) υπερείχε του παλιού Αντώνη Σαμαρά, που επίσης έκανε μια θητεία (πρωθυπουργική).
Μετά τη φετινή ΔΕΘ, η κατάσταση σήμερα έχει μια ιδιαιτερότητα με δύο δύο διαστάσεις.
Η πρώτη: η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμπληρώνει δυο θητείες. Η φθορά της είναι δεδομένη και παλεύει να κατοχυρώσει το 28% των ευρωεκλογών του 2024. Ο φόβος του «ακόμα παρακάτω» δεν λείπει. Η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων λέει στις δημοσκοπήσεις ότι θέλει «άλλη κυβέρνηση». Ο φόβος, τον οποίο (τους) προκαλεί αυτό το εύρημα, είναι μεγαλύτερος, διότι δεν γνωρίζουν πώς θα αποτυπωθεί στις κάλπες. Ήδη διαφαίνεται ότι οι παροχές που έκανε ο πρωθυπουργός δεν φέρνουν καμιά «άνθιση» στα ποσοστά της ΝΔ.
Η δεύτερη: παρά την καταφανή υποχώρηση της ΝΔ, εξακολουθεί να παραμένει πρώτη. Και αν αυτό διατηρηθεί και στις εκλογές, θα έχει τον πρώτο λόγο για το σχηματισμό κυβέρνησης, αυτή τη φορά με συνεταίρους.
Σε σύγκριση, λοιπόν, με προηγούμενες ΔΕΘ, ο «παλιός» πλέον Μητσοτάκης είναι φθαρμένος και βρίσκεται φάση αποδρομής. Για να φύγει, όμως, πρέπει να βρεθεί ο «νέος» που το εκλογικό σώμα θα εμπιστευθεί και θα τον κάνει πρώτο. Τέτοιος δεν υπάρχει ακόμη. Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα είναι νέο, αλλά ο ίδιος «παλιός». Τα ίδια ισχύουν και για το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη.
Εν κατακλείδι, στη σημερινή κατάσταση δεν φαίνεται να ταιριάζει ούτε το «ο νέος είναι ωραίος», αλλά «ο παλιός είναι αλλιώς». Διότι νέος δεν υπάρχει. Και ο παλιός έχει ξεμείνει από εφεδρείες. Πόσο μάλλον αν η έλευση ενός άλλου(πολύ) παλιού, του Αντώνη Σαμαρά, αποδεκατίσει το ποσοστό της ΝΔ.
Οπότε ίσως έχουμε εκπλήξεις και απρόβλεπτες, εξελίξεις.Και τότε οι λογογράφοι του κ. Μητσοτάκη, εκτός από το «ωραία που τα λες, μα έλα που σε ξέρω», ίσως χρειαστεί να ανακαλύψουν το… «να δεις τι σου ‘χω για μετά»!
❝ ετικέτες ❞ #ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ