«Το κόστος ζωής ακρίβυνε υπερβολικά, ενώ θησαυρίζουν οι κολοσσοί της ενέργειας, των καυσίμων, των τροφίμων και των χρηματοδοτικών εργαλείων. Κι όλα αυτά σε ένα περιβάλλον χωρίς κανόνες, ελέγχους και με την κυβέρνηση σε ρόλο παρατηρητή»
«Χρυσές» δουλειές έκαναν μέσα στην ενεργειακή κρίση οι τράπεζες, οι πάροχοι ενέργειας, οι εμπλεκόμενοι στα καύσιμα αλλά και στη διατροφική αλυσίδα. Η αγορά στην πράξη λειτούργησε χωρίς κανόνες και έλεγχο με αποτέλεσμα το χρήμα να γίνει πανάκριβο, οι τιμές να «τσιμπήσουν» στο ρεύμα, στα καύσιμα, αλλά και στα βασικά είδη διατροφής. Κι όλα αυτά μέσα σε μια πρωτόγνωρη κρίση που γονάτισε τα ελληνικά νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
Τα στοιχεία των κερδοφοριών που παρουσιάζονται από τις τράπεζες «ζαλίζουν». Δεν ξεχνάμε πως το τραπεζικό σύστημα ώθησε τη χώρα στο χείλος της άτακτης χρεωκοπίας και για να σωθούν οι συστημικές τράπεζες οι κυβερνήσεις προχώρησαν σε ανακεφαλαιοποίηση τέσσερις φορές, το 2009, το 2013, το 2014 και το 2015! Πολιτικές επιλογές που πλήρωσε πανάκριβα ο Έλληνας φορολογούμενος. Οι τράπεζες σώθηκαν, αλλά όχι και οι περιουσίες των δανειοληπτών. Χιλιάδες σπίτια και επιχειρήσεις έσβησαν από την τοξικότητα των τραπεζών και τις πολιτικές επιλογές τα προηγούμενα χρόνια. Οι τράπεζες, όπως γνωρίζουν όλοι, μόλις εξυγιάνθηκαν πούλησαν κοψοχρονιάς τα δάνεια σε ξένα funds (αλλά και ελληνικά τύπου Πάτση!), τα οποία θησαύρισαν και εξακολουθούν να αισχροκερδούν σε βάρος των φορολογουμένων! Σήμερα οι τράπεζες εξακολουθούν να κάνουν πάρτι με τα υψηλά επιτόκια. Τίποτα δεν μας δίδαξε η κρίση;
Στην ενέργεια, η σημερινή κυβέρνηση που υποσχόταν μείωση των τιμών με τη ΔΕΗ να περνά στους ιδιώτες και απολιγνιτοποίηση στην πράξη αποδείχθηκε πως με τα νέα δεδομένα και πριν και κατά τη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης «χρυσοπληρώνουμε» το ρεύμα, ενώ το στίγμα της «πράσινης» πολιτικής αποδείχθηκε φιάσκο. Ειδικά, οι πάροχοι της ενέργειας παρουσίασαν «χρυσά» κέρδη, τα οποία η κυβέρνηση υποσχέθηκε πως θα φορολογήσει! Και πάλι νοικοκυριά και επιχειρήσεις πλήρωσαν το μάρμαρο και σε πολλές περιπτώσεις κυριάρχησαν η ενεργειακή φτώχεια και τα «λουκέτα». Κι εδώ αποδείχθηκε πως ούτε η ελεύθερη αγορά λειτούργησε ως ρυθμιστής για καλύτερες τιμές, ούτε η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της «φρέναραν» την αισχροκέρδεια.
Στα καύσιμα, η κατάσταση επίσης ξέφυγε με «θύματα» πολίτες, ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρήσεις. Επί μία τριετία χρυσοπληρώνουμε πετρέλαιο κίνησης και βενζίνη με αποτέλεσμα αφενός την αφαίμαξη των οικονομικά ασθενέστερων και αφετέρου τη μετακύλιση των βαρών σε όλη την αλυσίδα της αγοράς. Αναμενόμενο ήταν να πάρουν «φωτιά» οι τιμές και στα βασικά είδη διατροφής.
Τέλος, στα βασικά είδη διατροφής οι τιμές ακρίβυναν με «τεχνάσματα». Άλλοι πέρασαν σημαντικές αυξήσεις εξαιτίας του ενεργειακού κόστους, των ελλείψεων προϊόντων κι άλλοι με μικρότερες συσκευασίες κι άλλα τερτίπια.
Σε κάθε περίπτωση το κόστος ζωής ακρίβυνε υπερβολικά, ενώ θησαυρίζουν οι κολοσσοί της ενέργειας, των καυσίμων, των τροφίμων και των χρηματοδοτικών εργαλείων. Κι όλα αυτά σε ένα περιβάλλον χωρίς κανόνες, ελέγχους και με την κυβέρνηση σε ρόλο παρατηρητή. Νισάφι πια…
