Ο Μητσοτάκης μπήκε στο κάδρο των προεκλογικών εκβιασμών στο όνομα της διαχείρισης των κοινοτικών κονδυλίων, παραμένει και στο κάδρο της μεγάλης ήττας
Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και την κακή του μέρα. Η αλαζονεία, τα fake news υποψήφιων, υπουργών και απλών τρολ της Ν.Δ., οι ωμοί εκβιασμοί από το σύστημα Μαξίμου εισέπραξαν ένα πρώτο ηχηρό χαστούκι στην Αθήνα, στη Θεσσαλία, στο Χαλάνδρι, στη Θεσσαλονίκη, σε δήμους και περιφέρειες που διεκδικούσε το κυβερνών κόμμα.
Η πρώτη μεγάλη πολιτική ήττα Μητσοτάκη είναι γεγονός. Η χθεσινοβραδινή του προσπάθεια να εμφανιστεί ως εγγυητής της αυτονόητης συνεργασίας με τους νεοεκλεγέντες αιρετούς όχι μόνο δεν μπορεί να κρύψει τις μεθοδεύσεις στα όρια της εκτροπής που οργάνωσε μέσω των στενότερων συνεργατών του και των επιφανέστερων υπουργών του, αλλά τις φωτίζει ακόμα περισσότερο. Ο Μητσοτάκης μπήκε στο κάδρο των προεκλογικών εκβιασμών στο όνομα της διαχείρισης των κοινοτικών κονδυλίων, παραμένει και στο κάδρο της μεγάλης ήττας. Μιας ήττας που ανοίγει τον δρόμο για ανατροπές σε όλα τα μέτωπα, ξεκινώντας από τις εισαγγελικές έρευνες για τις αυτοδιοικητικές και κυβερνητικές ευθύνες στις πλημμύρες. Και ακολουθούν οι επόμενες…
Ενα μήνυμα πήρε και ο Περισσός. Ο λαϊκός κόσμος του δεν συμμορφώθηκε στην ανιστόρητη γραμμή της ηγεσίας του και συνέβαλε στην αυθόρμητη δημοκρατική προοδευτική πανστρατιά, που, εκτός των άλλων, αποκάλυψε πόσους δήμους έχει υφαρπάξει η κυβέρνηση με το 43% του πρώτου γύρου. Οι μεγάλες ανατροπές έγιναν σε βάρος υποψηφίων του Μητσοτάκη που την πρώτη Κυριακή είχαν μείνει στο 41%-42%, δηλαδή που με ακόμα λίγες ψήφους θα μπορούσαν να είχαν εκλεγεί αποκλειστικά και μόνο χάρη στον εκλογικό νόμο της Ν.Δ. Πήγαν στον δεύτερο γύρο και έχασαν πανηγυρικά, υποχρεώνοντας τον Μητσοτάκη να θυμηθεί το 41% για να ομολογήσει τη λαθροχειρία λέγοντας ότι είναι μεγάλη η απόσταση από αυτό ως το 51%…
Μετά τη χθεσινή ηχηρή δημοκρατική απάντηση, όσοι -και δυστυχώς ήταν και πάλι πολλοί- έμειναν κολλημένοι στην απογοήτευση και κρατήθηκαν ξανά μακριά από τις κάλπες πρέπει να κατάλαβαν ότι το καθεστώς κάθε άλλο παρά ανίκητο είναι. Συμμετοχή χρειάζεται. Όχι μόνο στις εκλογές, αλλά καθημερινά, σε όλους τους μικρούς και μεγάλους κοινωνικούς αγώνες, αυτούς που διαμορφώνουν τις κοινωνικές συνθήκες που φουσκώνουν το ποτάμι της ανατροπής. Από κει και πέρα, όπως λέγαμε παλιά, οι ιδέες και οι αγώνες, για να ζήσουν, θέλουν οργάνωση.
❝ ετικέτες ❞ #ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
