Οι υποκλοπές αρκούν για να καταλάβουμε ποιοι μας κυβερνούν. Το ήθος, τη δημοκρατική αφοσίωση, ακόμα και τον σεβασμό στους νόμους που καθορίζει τη στάση τους.
Πάμε πάλι, γιατί υπάρχουν και θέματα που δεν χωνεύονται με τίποτε. Είσαι επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Κορυφή της ασφάλειας και της εθνικής κυριαρχίας. Αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας ότι παρακολουθούν κάποιοι το τηλέφωνό σου. Κάποιοι… Κι εσύ σωπαίνεις, δεν καταφεύγεις στη Δικαιοσύνη, δεν ζητάς να μάθεις ποιοι και με ποιο σκοπό έκαναν τις συνομιλίες σου σουρωτήρι. Να μάθουν και οι πολίτες, που πληρώνουν τα πανάκριβα εξοπλιστικά και τους μισθούς σου, πόσο ασφαλής είναι η ασφάλειά τους. Πόσο είναι σε θέση οι ένοπλες δυνάμεις υπό την ηγεσία σου να υπερασπιστούν αποτελεσματικά την πατρίδα και τους ίδιους. Γιατί, αν για παράδειγμα ξένες δυνάμεις είναι σε θέση να υποκλέπτουν μέρα μεσημέρι τις συνομιλίες του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, χαιρέτα μου τον πλάτανο.
Το ίδιο ισχύει και αν είσαι υπουργός Εξωτερικών. Ή ανώτατος αξιωματικός, υπεύθυνος για τα εξοπλιστικά. Ή υπουργός σε κρίσιμο υπουργείο. Αποδείχτηκε ότι ήταν όλοι τους υπό παρακολούθηση, και ούτε ένας για δείγμα δεν είχε την αξιοπρέπεια, το θάρρος, ή την αυτονόητη δημοκρατική και προσωπική ευαισθησία να θυμώσει, να μιλήσει, να κινήσει τον εισαγγελέα για να αποδειχτεί ποιος είναι ο δράστης. Δεν χρειάζεται να είσαι Σέρλοκ Χολμς για να συμπεράνεις ότι αυτή η ομοφωνία της αφωνίας είναι αποτέλεσμα εντολής από τα πάνω. Αν μιλήσεις, θα σε φάει το μαύρο φίδι. Αν σωπάσεις, θα έχεις, ή θα συνεχίσεις, το ωραίο ταξίδι. Στην εξουσία, στο υπουργείο, σε προσοδοφόρο οργανισμό. Γιατί όχι και στην ΕΥΠ, που είναι υπεύθυνη για την προστασία των δεδομένων σου;
Υπάρχουν δύο συμπεράσματα εδώ, που δύσκολα σηκώνουν αμφισβήτηση. Το πρώτο είναι ότι μας κυβερνούν με όρους όχι στοιχειώδους έστω εθνικού συμφέροντος, αλλά ιδιοτέλειας, καριέρας, σιωπής, συνενοχής και εντέλει μαφίας. Το δεύτερο, ακόμα πιο ενδιαφέρον, είναι ότι όλοι οι μυημένοι ξέρουν καλά ποιος και γιατί τους παρακολουθούσε. Ποιος έστησε το δίκτυο και τους υποβίβασε από ταγούς του κράτους σε λαγούς του παρακράτους. Όχι ο Λαβράνος προφανώς, ούτε ο Ντίλιαν, αλλά εκείνος που έδωσε την εντολή της ομερτά. Εκείνος που έχει την εξουσία να επιβάλλει σιωπή ακόμα και για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα. Να ευτελίζει θεσμούς, αξιώματα και ανθρώπους για να διασώσει τον εαυτό του. Τα προσχήματα τουλάχιστον για μια επιχείρηση σκότους.
Κι ακριβώς λόγω ενοχής και συνενοχής, η μπάλα τούς παίρνει όλους. Κι αυτούς που σιτίζονται στην αυλή του δράστη, κι αυτούς που διορίστηκαν στη θέση των «στόχων», κι αυτούς που προβιβάζονται σε αρίστους και τους παραδίνεται η τύχη ταμείων και ανθρώπων. Ούτε ένας δεν βρέθηκε να τολμήσει και να βάλει το κράτος δικαίου πάνω από το δίκαιο της κραταιάς καριέρας του. Ούτε ένας. Κι έτσι μπορούμε με μεγάλη μετριοπάθεια να πούμε: Οι υποκλοπές αρκούν για να καταλάβουμε ποιοι μας κυβερνούν. Το ήθος, τη δημοκρατική αφοσίωση, ακόμα και τον σεβασμό στους νόμους που καθορίζει τη στάση τους. Κι αλίμονό μας αν αυτό δεν λάβει τέλος στις ερχόμενες εκλογές…
www.efsyn.gr
❝ ετικέτες ❞ #ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ
