Όταν ο Ανδρουλάκης έγινε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στα “χαρτιά” – γιατί υπάρχει εκλεγμένος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πλέον και στις δημοσκοποίσεις- έκανε την επιλογή να ορίσει ως υπεύθηνη του πολιτικού σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ την Άννα Διαμαντοπούλου.
Αυτή η επιλογή – ανεξήγητη σε πρώτο χρόνο καθώς η Διαμαντοπούλου από το 2019 με πολλούς τρόπους εξέφρασε το…θαυμασμό της στη Μητσοτάκης Α.Ε – πάτησε πάνω σε ένα πολιτικό σχεδιασμό που στόχο είχε την “επιστροφή” στο ΠΑΣΟΚ ενός 5 ή 6%, πρώην ψηφοφόρων του Ποταμιού και πιο πρώην ψηφοφόρων του Σημίτη, που το 2019 ψήφισαν με τα δύο χέρια τον Κωλάμπια.
Τώρα – με το νέο πολιτικό τόλμημα αυτού του Τσίπρα, που φέρνει ξανά πίσω το θέμα μίας Αριστεράς που δεν είναι μοναστηριακού ή και φοιτητικού τύπου- η γραμμή της Διαμαντοπούλου και της ΠΑΣΠ Ξάνθης είναι πως αυτή η εξέλιξη συσπειρώνει τους ψηφοφόρους του Κωλάμπια, που δεν θέλουν η Ελλάδα να γυρίσει…πίσω.
Πίσω που; Αυτό ακριβώς δεν λέει και ο Κωλάμπια; Που λέει πως θέλει να πάει την Ελλάδα στο 2030, ενώ ο…καταληψίας θέλει να μας πάει πίσω στο 2015;
Και πριν το come back αυτού του Τσίπρα, ο Κωλάμπια δεν έλεγε πως ο Ανδρουλάκης θέλει να μας γυρίσει πίσω στο 1981;
Στο μεταξύ σήμερα, μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης της Μητσοτάκης Α.Ε, όλη η εικόνα της Ελλάδας, της πιο άδικης χώρας για να ζει κάποιος στην Ευρώπη, μοιάζει με μία επιστροφή στη δεκαετία του 70.
Τώρα στο…πίσω, για το 2015 – 2019, πολλά μπορείς να πεις, αλλά όλοι οι κοινωνικοί δείκτες βελτιώθηκαν, είχαμε μία μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, δεν υπήρχαν πολιτικές που στοχευμένα να τιμωρούν τους φτωχούς ανθρώπους για την φτώχεια τους, δεν υπήρχαν σκάνδαλα διαφθοράς και πολιτικής διαπλοκής, κανένας κυβερνητικός παράγωντας δεν αυξήσε την προσωπική του περιουσία, το δίμηνο για ρεύμα πληρώναμε όσο πληρώνουμε τώρα το μήνα, στο σούπερ μάρκετ δίναμε 70 ευρώ ενώ τώρα για τα ίδια πράγματα δίνουμε 100, ο μέσος καθαρός μισθός των 850 ευρώ είχε αγοραστική δύναμη για 850 ευρώ ενώ τώρα ο μέσος καθαρός μισθός των 1000 ευρώ έχει αγοραστική δύναμη για 780 ευρώ.
Προφανώς σε αυτό το…πίσω τα πράγματα δεν ήταν καλά, αλλά σήμερα σε αυτό το…μπροστά τα πράγματα είναι χειρότερα.
Προφανώς αυτό δεν αφορά τους άνετους. Για αυτούς τα πράγματα σήμερα είναι πάρα πολύ καλύτερα. Για αυτούς τα πράγματα είναι σούπερ!
Αλλά πάμε λίγο πίσω σε αυτό το σχήμα συσπείρωση- αποσυσπείρωση.
Πράγματι η επιστροφή αυτού του Τσίπρα μπορεί να συσπειρώνει τους άνετους γύρω από τον Κωλάμπια. Αν είχε βγει οριστικά από τη μέση ίσως να τους χαλάρωνε, να έλεγαν…εντάξει δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας, ας ψηφίσουμε κάτι άλλο. Κάτι που αφορά ένα 5 ή 6%.
Τεχνικά μιλώντας, σε πρώτο χρόνο, μιλάμε για έναν πολιτικό σχεδιασμό από τα…πανέρια. Σε δεύτερο χρόνο όμως έχει πολιτική στόχευση, δηλαδή μία κάποια αλλαγή συσχετισμού με στόχο τη συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, για να.. σώσουν για ακόμα μία φορά αυτή την πολύ βαλκανική γωνιά που ζούμε. Ένα…πίσω δηλαδή στο 2011 και στην κυβέρνηση Παπαδήμου.
Που σε προφίλ και σε ανφάς δεν έχει και καμία διαφορά με την Μητσοτάκης Α.Ε όπου πολύ αρμονικά συνυπάρχουν ο Κυρανάκης με τον Χρυσοχοίδη, ο Πιερρακάκης με τον Χατζηδάκη, ο Βορίδης με την Μενδώνη.
Οπότε; Οπότε οι… ορχήστρες της από εδώ πλευράς, Αριστερά του Κέντρου, ας σταματήσουν να παίζουν σαν την ορχήστρα του Τιτανικού που έπαιζε ενώ το πλοίο στούκαρε στο παγόβουνο.
❝ ετικέτες ❞ #ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ
