Μακριά από σενάρια συνωμοσιολογίας μία… ψυχρή ματιά στην «βυσσινί καταβύθιση» κατά τη διάρκεια των play off
Του Νίκου Ι. Ασπρούδη
Το ημερολόγιο έδειχνε 11 Μαρτίου 2024 όταν η ΑΕΛ περνούσε εύκολα από το Πολύκαστρο επικρατώντας με 3-1 του ήδη υποβιβασμένου Απόλλωνα Καλαμαριάς και έκλεινε την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος στη δεύτερη θέση του βαθμολογικού πίνακα, έξι βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο Λεβαδειακό τον οποίο είχε αντιμετωπίσει πριν από περίπου δέκα ημέρες σ’ ένα κατάμεστο AEL FC ARENA, χωρίς όμως να καταφέρει να τον νικήσει.
ADVERTISING
Η διαφορά των έξι βαθμών με την έναρξη της διαδικασίας των play off «έπεσε» στους τρεις όπως όριζε η προκήρυξη του πρωταθλήματος και στη Λάρισα σήμανε συναγερμός… Ή τώρα, ή ποτέ ήταν το βασικό σύνθημα από τα υψηλά κλιμάκια της ΠΑΕ ως και τον τελευταίο φίλαθλο, που έβλεπε μία ομάδα που τον έπειθε, μία ομάδα που πάλευε τα ματς ως και το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή (αποκορύφωμα το προτελευταίο παιχνίδι στο Πανθεσσαλικό κόντρα στη Νίκη Βόλου, όταν ο Μάρκος Νίνο είχε χαρίσει το «τρίποντο» σχεδόν στην εκπνοή) και που βρισκόταν σε καλό momentum, τρέχοντας ένα απίθανο αήττητο σερί από τη δεύτερη αγωνιστική…
Τα σχέδια επί χάρτου καταστρωνόταν και όλα έμοιαζαν ιδανικά για να συνδυαστούν τα 60χρονα της «Βασίλισσας» με μία επιστροφή στα μεγάλα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου…
Το πρώτο χτύπημα
Αλλά όπως φαίνεται άπαντες λογαριάζαμε χωρίς τον ξενοδόχο… Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της διαδικασίας των play off και χωρίς να προμηνύει τίποτα τη διασάλευση της ηρεμίας έρχεται η ΕΙΠ στις 13 Μαρτίου να ανακαλέσει τα δελτία των πέντε χειμερινών μεταγραφικών αποκτημάτων της ΑΕΛ λόγω οφειλής των «βυσσινί», την ώρα που έδινε παράταση σε Νίκη Βόλου και Αναγέννηση Καρδίτσας ως «πλημμυροπαθείς» ομάδες, λες και ο Daniel δεν «χτύπησε» τη Λάρισα.
Ήταν οι ημέρες εκείνες που η διοίκηση της ΠΑΕ ΑΕΛ είχε ξεσηκώσει «σκόνη» για τη συμμετοχή της ΑΕΚ Β’ στα play off… Η ιστορία κατέγραψε ότι δυστυχώς η λαρισινή ομάδα ζημιώθηκε από αυτή την εξέλιξη των πραγμάτων μιας και στα δύο πρώτα παιχνίδια της δεν είχε χειμερινή ενίσχυση κι αυτό σίγουρα της στοίχισε.
Τα… κομμάτια της αλυσίδας
Για να είμαστε όμως ακριβοδίκαιοι όταν μιλάμε για χειμερινή ενίσχυση της ΑΕΛ αναφερόμαστε ουσιαστικά σε δύο μόλις από τους πέντε παίκτες που αποκτήθηκαν. Στίνα και Φατάι είναι οι ποδοσφαιριστές που σώζουν την… κατάσταση, αφού ο Μορέιρα επέστρεψε στην πατρίδα του, ο Τσουμάνης αντιμετώπιζε πρόβλημα τραυματισμού και το τελευταίο διάστημα επέστρεψε στις «διαταγές» Δερμιτζάκη, ενώ ο Κόστιτς – ο πέμπτος της παρέας – δεν έχει δείξει να κερδίζει την εμπιστοσύνη της τεχνικής ηγεσίας.
ADVERTISING
Φυσικά κάτι ανάλογο θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε και για τις μεταγραφές του περσινού καλοκαιριού, οι οποίες αποδείχθηκε ότι δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν την ομάδα. Είναι ενδεικτικό ότι κόντρα στον Μακεδονικό που ήταν ένα ιδιαίτερα κρίσιμο ματς δεν είχε ξεκινήσει κανείς από τους παίκτες που αποκτήθηκαν το καλοκαίρι, κόντρα στον Λεβαδειακό είχε ξεκινήσει μόνο ο Γιανναράκης, ενώ και κόντρα στη Νίκη Βόλου οι Γιανναράκης και Βενετικίδης «έσωσαν» το… όνομα των καλοκαιρινών μεταγραφικών κινήσεων.
Η αδυναμία λοιπόν της ΑΕΛ να βρει τους παίκτες εκείνους που θα μπορούσαν να βοηθήσουν το υπάρχον έμψυχο υλικό να κάνει το βήμα παραπάνω, έστω και αν ο Παύλος Δερμιτζάκης δήλωνε ότι «θα πάρουμε παίκτες καλύτερους από αυτούς που έχουμε» και να δώσουν μία άλλη φρεσκάδα έφεραν έναν… αγωνιστικό κορεσμό στους «βυσσινί» και μία ολοφάνερη αδυναμία να βρουν τις λύσεις την ώρα που η κατάσταση γινόταν όλο και πιο δύσκολη.
Παίκτες που χάνοντας το momentum των θετικών αποτελεσμάτων έδειξαν να πετούν «λευκή πετσέτα» μαζί με την τεχνική τους ηγεσία και να… μπλοκάρουν σε ματς τα οποία τα είχαν στα χέρια τους.
Συγκεκριμένος αριθμός παικτών «τράβηξε κουπί» και φέτος, όπως και πέρυσι, μιας και οι παίκτες που ήρθαν να κάνουν τη διαφορά δεν τα κατάφεραν (βγάζουμε εκτός του Φατάι, που δείχνει να έχει μία ιδιαίτερα καλή επαφή με τα αντίπαλα δίχτυα, σκοράροντας σε κάθε ματς που έχει αγωνιστεί).
Και η μεγάλη έκπληξη
Αν μη τι άλλο η μεγάλη έκπληξη σε αυτά τα πρώτα πέντε ματς των play off είναι η αδυναμία της ΑΕΛ να «κρατήσει» το υπέρ της σκορ, το οποίο διαμορφώνει κατά τη διάρκεια των αγώνων, αλλά κυρίως η ευκολία με την οποία δέχεται τα τέρματα.
Είναι ενδεικτικό ότι καθ’ όλη την διάρκεια του πρωταθλήματος οι «βυσσινί» είχαν τη δεύτερη καλύτερη άμυνα του ομίλου έχοντας δεχτεί 12 γκολ, ενώ ίσο αριθμό γκολ με αυτόν του πρωταθλήματος έχουν δεχτεί σε μόλις πέντε αγώνες play off, διαμορφώνοντας μία εικόνα «ξένη» με αυτή του πρωταθλήματος. Γκολ που μάλιστα ήρθαν όταν… φαινομενικά αυτοί είχαν το πάνω χέρι στον αγωνιστικό χώρο.
Μην ξεχνάμε στο Πανθεσσαλικό ο Πεντρόσο είχε ανοίξει το σκορ στο 17ο λεπτό και ο Γαβριηλίδης ισοφάρισε δέκα λεπτά αργότερα, στο «Σεραφείδιο» αν και προηγήθηκε δύο φορές και μάλιστα στο 85ο λεπτό δέχτηκε την ισοφάριση. Η κατάσταση έγινε ακόμη πιο… εξωφρενική στα ματς με τον Λεβαδειακό και Μακεδονικό, όταν οι «βυσσινί» αν και είχαν προηγηθεί με δύο γκολ δεν κατάφερε να κρατήσει τη νίκη…
Ουσιαστικά αν θέλουμε να καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα που να δικαιολογεί εν μέρει αυτή την εικόνα που παρουσιάζει η ΑΕΛ, πρέπει να σταθούμε στην κάκιστη ψυχολογία των «βυσσινί» μετά την πρώτη ισοπαλία που την απομάκρυνε από τον στόχο, στον «κορεσμό» και στην έλλειψη εναλλακτικών λύσεων από τον πάγκο και φυσικά στις μεταγραφικές κινήσεις που δεν αποτελούν και… παράδειγμα προς μίμηση.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
❝ ετικέτες ❞ #ΑΕΛ
