Ελέφαντες στα πρόθυρα της αυτοκτονίας – Από τη μία φυλακή στην άλλη
Οι ιστορίες τις Μπέτι και της Αν ξεκινούν πριν από πολλά χρόνια κάπου στη Νοτιοανατολική Ασία, όπου κυνηγοί τις αιχμαλωτίζουν, τις απαγάγουν από τις οικογένειές τους και τις πουλούν για να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους σε κάποιο τσίρκο της Δύσης. Η Μπέτι ύστερα από ένα μεγάλο ταξίδι καταλήγει στα χέρια της οικογένειας Κάρντεν, που έχει και το ομώνυμο τσίρκο στις Ηνωμένες Πολιτείες, και η Αν αγοράζεται από τον Μπόμπι Ρόμπερτς, ιδιοκτήτη τσίρκου στη Βρετανία. Και οι δύο θηλυκοί ελέφαντες είχαν την ατυχία να βιώσουν την άγρια εκμετάλλευση σε συνθήκες σκλαβιάς και απομόνωσης από το είδος τους.
Ο αγώνας για την απελευθέρωση της Μπέτι
Η Μπέτι αιχμαλωτίστηκε το 1986 σε ηλικία μόλις 3 ετών και όταν μετά από λίγα χρόνια βρέθηκαν αγοραστές, άρχισε να παίρνει αρχικά μέρος σε παραστάσεις στο τσίρκο του Τζορτζ Κάρντεν και στη συνέχεια, όταν η φυσική της κατάσταση έπαψε να της επιτρέπει κάποια σκληρά και επίπονα κόλπα που οι άνθρωποι της επέβαλλαν, είναι υποχρεωμένη ακόμα και χωλαίνοντας να κάνει βόλτες μεταφέροντας στην καταπονημένη πλάτη της μια μεταλλική εξέδρα πάνω στην οποία κάθονται αναπαυτικά τουλάχιστον 12 παιδιά. Σχεδόν 50 χρόνων σήμερα η Μπέτι, αποτελεί ένα σύμβολο στον αγώνα για την απελευθέρωση των ζώων και την απαγόρευση της χρήσης τους σε τσίρκα των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Μπέτι, που σε καθημερινή βάση, ακόμα και σε κακές καιρικές συνθήκες, είναι υποχρεωμένη να κάνει κύκλους μεταφέροντας παιδιά στην πλάτη της, έχει χάσει, όπως λένε οι επιστήμονες που χρόνια την παρατηρούν, κάθε ενδιαφέρον για τη ζωή και βρίσκεται σε μια μόνιμη κατάσταση κατάθλιψης μένοντας για πολλές ώρες της ημέρας με τα μάτια κλειστά, κουρασμένη και απογοητευμένη από τη μίζερη μονοτονία της καθημερινότητάς της. Σχεδόν 50 χρόνων σήμερα η Μπέτι, από την ημέρα της αιχμαλωσίας της και μετά δεν έχει ξαναδεί ελέφαντα. Έχει γνωρίσει μονάχα τη βία των εκπαιδευτών της και τη στέρηση των βασικών αναγκών της σε ένα ξένο και εχθρικό για αυτήν περιβάλλον. Για πάνω από σαράντα χρόνιαι υποχρεώνεται να παίρνει μέρος σε τρεις τρίωρες παραστάσεις την ημέρα και κάθε λίγες ημέρες αναγκάζεται να ταξιδεύει κλειδωμένη μέσα σε ένα κοντέινερ εκατοντάδες χιλιόμετρα, από πολιτεία σε πολιτεία των ΗΠΑ
Από τη μία φυλακή στην άλλη
Η Αν, που και αυτή αιχμαλωτίστηκε σε επίσης πολύ μικρή ηλικία στην Ταϊλάνδη, αγοράστηκε από ένα βρετανικό τσίρκο από όπου με δικαστική απόφαση απελευθερώθηκε το 2012. Η Αν απασχόλησε τη βρετανική Δικαιοσύνη όταν ήρθαν στη δημοσιότητα εικόνες και βίντεο από τους άγριους ξυλοδαρμούς της στο τσίρκο όταν αυτή δεν εκτελούσε με προθυμία τις εντολές κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής της. Έγινε κι αυτή με τη σειρά της ένα σύμβολο για τον τερματισμό της χρήσης ζώων σε τσίρκα και φυσικά ήταν το πρώτο ζώο που κέρδισε την ελευθερία του με τη βοήθεια μιας Δικαιοσύνης για την οποία τα μη ανθρώπινα ζώα είναι συνήθως αόρατα και χωρίς δικαιώματα. Σήμερα η Αν έχει φτάσει σε ηλικία 70 ετών και είναι ο γηραιότερος ελέφαντας που ζει στη Γηραιά Ήπειρο, συγκεκριμένα σε έναν από τους τρεις ζωολογικούς κήπους της Βρετανίας που έχουν έγκλειστους ακόμα δύο ασιατικούς ελέφαντες. Παρά την απελευθέρωσή της από το τσίρκο, η Αν εξακολουθεί να βιώνει την απομόνωση και την αποξένωση από το είδος της και το φυσικό της περιβάλλον, ζώντας μια μοναχική και γεμάτη στερήσεις ζωή. Οι βρετανικές Αρχές, μην αναγνωρίζοντας την παραμικρή υποχρέωση για την επανένταξη της Αν στο φυσικό της περιβάλλον, την έχουν καταδικάσει σε ισόβια μοναξιά σε έναν χώρο που ελάχιστες από τις φυσικές της ανάγκες μπορεί να ικανοποιήσει, έχοντας μόνο να λένε πως την έσωσαν από τη βαναυσότητα των εκπαιδευτών της στο τσίρκο.
Ελέφαντες στα πρόθυρα της αυτοκτονίας
Στο τσίρκο οι περισσότεροι ελέφαντες περνούν σχεδόν το σύνολο της ζωής τους με τα δύο πόδια αλυσοδεμένα έχοντας για κατάλυμα έναν χώρο όχι μεγαλύτερο από ένα αυτοκίνητο. Οι αλυσίδες βγαίνουν από τα πόδια τους μόνο κατά τη διάρκεια των παραστάσεων. Τα φυσικά πρότυπα συμπεριφοράς του ελέφαντα, τα οποία έχουν εξελιχθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια, αρνούνται αυτή την περιορισμένη, αλυσοδεμένη και κυριαρχούμενη ζωή. Η διατάραξη και η στέρηση της φυσικής συμπεριφοράς αυτών των ευφυών, συναισθανόμενων και άκρως κοινωνικών πλασμάτων δεν είναι μόνο κάτι απάνθρωπο και σκληρό, αλλά και στρεσογόνο για το απομονωμένο ζώο, που συχνά παρουσιάζει ακόμη και αυτοκτονικές τάσεις. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, από το 1994 έως το 2020 τουλάχιστον 75 ελέφαντες τσίρκου έχουν πεθάνει από πρόωρους θανάτους.
❝ ετικέτες ❞ #ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΩΝΗ
