Με αφορμή που αλλη μια συνάδελφος χάθηκε στην άσφαλτο επειδή οδηγούσε από νυχτα και έπρεπε να ταξιδέψει 45 χιλιόμετρα να πάει σπίτι της, στην οικογένεια της . Τόσα χρόνια υπάρχει ενας νομος που εξαιρεί τους νοσηλευτές από την κινητικότητα. Δλδ το δικαίωμα που έχει να επιλέξει ο καθε υπάλληλος να πάει κοντά στον τόπο κατοικίας του η τον τόπο καταγωγής του. Αν αυτό δεν είναι ρατσισμός τότε τι είναι;; Αν αυτό δεν διάκριση τότε τι είναι;; Το να μην έχεις το δικαιώματα να επιλέξεις να γυρίσεις πίσω στον τόπο σου, για κάθε προσωπικό λόγο που μπορεί να εχεις, να υπηρετήσεις την ίδια υπηρεσία και να μην στο επιτρέπει είτε η νοσηλευτική διεύθυνση είτε το κάθε διοικητικο συμβούλιο του νοσοκομείου αυτό θα πει διδακτορία και χουντα. Η Μαρια ηταν νοσηλευτρια.Η Μαρια ηταν νοσηλευτρια στο Ριο.Η Μαρια ηταν νοσηλευτρια στο Ριο και ζουσε στο Μεσολογγι.Η Μαρια πηγαινε καθε μερα 45 χλμ κι αλλα τοσα στο γυρισμο για να προσφερει νοσηλευτικη.Η Μαρια χτες ηταν νυχτα. Η Μαρια ηταν αλλη μια εξουθενωμενη νοσηλευτρια μονο που μας το απεδειξε με τον πιο μαυρο τροπο.Η Μαρια ξημερωματα σημερα γυρνουσε απο τη βαρδια στο σπιτι και σκοτωθηκε στο δρομο σε τροχαιο.Δεν αντεξαν τα ματια την αϋπνια και τη κουραση κι εκλεισαν.Αλλα εκλεισαν για παντα.Τη Μαρια μας την εφεραν νεκρη στο ΤΕΠ.Αλλη μια νοσηλευτρια μας αφησε λιγοτερους και πιο πονεμενους.Ειναι σωστο να φευγουν νεοι συναδελφοι επειδη οι νοσηλευτες εχουν εξοντωθει πλεον σωματικα και ψυχικα;Ολοι καποια στιγμη κλεισαμε τα ματια στο δρομο.Οι πιο τυχεροι απο εμας τα ξανα ανοιξαμε εγκαιρα.Αντιο ηρωιδα Μαρια.Οι υπολοιποι προσεχετε.Δεν γυρναει πισω κανεις.

❝ ετικέτες ❞ #ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΑ