Τρεις αποδείξεις για την κυβερνητική ολιγωρία σχετικά με την κλιματική αλλαγή και τις υποδομές για την αντιμετώπιση των ακραίων καιρικών φαινομένων.
Το καλοκαίρι του 2018 το Μάτι, το φθινόπωρο του 2020 ο «Ιανός», το καλοκαίρι του 2022 η Εύβοια, φέτος ο Εβρος και -μακράν όλων των άλλων με κριτήριο τις καταστροφικές συνέπειες- ο «Ντάνιελ». Η μεγα-πλημμύρα που κατέστρεψε τη Θεσσαλία είχε πολλαπλάσια καταστροφικά αποτελέσματα από τον «Ιανό», αλλά και ο «Ιανός» ήταν αρκετά καταστροφικός ώστε να αποτελέσει ηχηρή προειδοποίηση.
Το γεγονός λοιπόν ότι στη Θεσσαλία είναι στα χείλη όλων -πολιτών αλλά και μερικών δημοτικών αρχόντων (όπως ο πρόεδρος της κοινότητας Βλοχού, Γιάννης Κούκας)- ότι «δεν έκαναν τίποτε μετά τον ‘‘Ιανό’’» είναι ήδη αποχρώσα ένδειξη της ολιγωρίας των αρχών, ιδιαίτερα όμως της κυβέρνησης που έχει την κεντρική και συνολική ευθύνη. Πέραν τούτου όμως, υπάρχουν και συγκεκριμένες αποδείξεις αυτής της ολιγωρίας:
1. Ταμείο Ανάκαμψης
Στην πρόσφατη πρόταση αναθεώρησης του ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης, η Ελλάδα πρότεινε την απένταξη έργων αντιπλημμυρικής προστασίας ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ! Δεν πρόκειται μόνο για ακραία ένδειξη υποβάθμισης της σημασίας τους, αλλά για κάτι πιο σοβαρό: ο λόγος ήταν ότι το Ταμείο Ανάκαμψης είναι… πολύ γρήγορο για μας!
Ενώ είναι το εργαλείο με τη μεγαλύτερη αμεσότητα και αποτελεσματικότητα, για τον ίδιο λόγο δεν μπορεί να αξιοποιηθεί από τις ελληνικές αρχές (κεντρικές, τοπικές και περιφερειακές) διότι δεν μπορούν να ωριμάσουν τα έργα στους ρυθμούς που απαιτεί το Ταμείο Ανάκαμψης! Καθώς αυτή είναι η αιτία, είναι αμφίβολο αν και η νέα ανακατανομή κονδυλίων (περί τα 500 εκατ. ευρώ) του ΤΑΑ για τέτοια έργα θα έχει αποτέλεσμα.
2. Δαπάνες για πυροπροστασία
Χθες η Εurostat δημοσιοποίησε τα στοιχεία για τις δαπάνες των χωρών-μελών της Ε.Ε. για πυροπροστασία. Αυτές κυμαίνονται στο επίπεδο 0,4-0,5% των συνολικών δαπανών της γενικής κυβέρνησης. Το εντυπωσιακό είναι ότι παραμένουν σταθερές σε αυτό το ισχνό επίπεδο από την αρχή της σχετικής χρονοσειράς, το μακρινό 2001!
Προφανώς δεν είναι πρόβλημα ιδιαζόντως ελληνικό, αλλά ευρωπαϊκό, κάτι που φαίνεται και από το γεγονός ότι στη χθεσινή της «βαρυσήμαντη» ομιλία στο Ευρωκοινοβούλιο η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δεν είπε λέξη για δαπάνες προστασίας από τις συνέπειες των ακραίων καιρικών φαινομένων.
Ως ποσοστό του ΑΕΠ οι δαπάνες πυροπροστασίας το 2021 ήταν για την Ε.Ε. 0,2% και για την Ελλάδα 0,3%. Πρόκειται για ιδεολογικού χαρακτήρα (νεοφιλελεύθερη) άρνηση, η οποία δεν πρέπει να αναμένεται ότι θα… παραβιαστεί από την ελληνική κυβέρνηση ούτε στο μέλλον.
3. Περιβαλλοντικοί φόροι
Η ίδια στασιμότητα παρατηρείται και στα έσοδα από περιβαλλοντικούς φόρους, όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία που δημοσιοποίησε χθες η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ). Ενώ οι σχετικοί φόροι θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν έργα υποδομών, το 2021 αυξήθηκαν σε σχέση με το 2020 (έτος πανδημίας) κατά 14,6%, παραμένοντας ωστόσο ελάχιστα πάνω από τα επίπεδα του 2017: 7.136 εκατ. ευρώ το 2021 έναντι 7.129 εκατ. ευρώ το 2017 – το 2020 είχαν μειωθεί σε 6.226 εκατ. ευρώ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, μετά την καταστροφή στη Θεσσαλία η κυβέρνηση σκέφτεται να επιβάλει περιβαλλοντικό τέλος στις επιχειρήσεις, καθώς οι ανάγκες χρηματοδότησης για την αναστήλωση των περιβαλλοντικών υποδομών πιέζουν ασφυκτικά τον προϋπολογισμό. Δεν έκαναν τίποτε μετά τον «Ιανό». Ο χρόνος θα δείξει τι θα κάνουν μετά τον «Ντάνιελ».
❝ ετικέτες ❞ #ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
