ΤΟ υπουργείο Κλιματικής Αλλαγής και Πολιτικής Προστασίας απέτυχε.

ΤΟ υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών απέτυχε.

ΤΟ υπουργείο Εσωτερικών απέτυχε.

Η Περιφέρεια Αττικής απέτυχε.

Ο δήμος Αθηναίων και σχεδόν όλοι οι δήμοι του Λεκανοπεδίου απέτυχαν.

Ο ΔΕΔΔΗΕ και ο ΑΔΜΗΕ απέτυχαν.

Η Αττική Οδός απέτυχε.

ΌΛΟΙ οι παραπάνω δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς απέτυχαν και ως λογικό παρεπόμενο, η πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους κατέβασε ρολά. Γιατί όμως ΟΛΟΙ αυτοί απέτυχαν και μάλιστα απέναντι σε ένα καιρικό φαινόμενο το οποίο ήταν γνωστό πριν μέρες πως θα χτυπούσε με σφοδρότητα την Αθήνα;

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη, όταν εμπλέκονται τόσο μεγάλος αριθμός υπευθύνων, ωστόσο η αρχή της είναι ακριβώς αυτή: επειδή είναι πολλοί, με αλληλεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητες, χωρίς να υπάρχει κάποιος που να έχει το γενικό πρόσταγμα. Το ακριβώς αντίθετο δηλαδή από τον Στρατό. Η τεράστια καταστροφή που προκάλεσαν οι πυρκαγιές του καλοκαίρι, ειδικά στην Βόρεια Εύβοια, ήταν αυτή που οδήγησε τον Πρωθυπουργό στην απόφαση να ιδρύσει ένα ξεχωριστό και αυτόνομο υπουργείο Συντονισμού, αναβαθμίζοντας την Πολιτική Προστασία. Ο Μητσοτάκης γνωρίζει, όπως και το σύνολο (σχεδόν) του πολιτικού κόσμου πως από δω και πέρα, κάθε χρόνο, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων, η χώρα θα δοκιμάζεται έντονα εξαιτίας της σφοδρότητας των καιρικών φαινομένων. Η κλιματική κρίση έχει μεταβάλλει πλέον τα πάντα σε ολόκληρο τον πλανήτη.

ΌΤΑΝ χώρες προηγμένες τεχνολογικά, με σοβαρές υποδομές και κράτος που λειτουργεί άψογα, αδυνατούν να αντιμετωπίζουν τέτοιας έντασης καιρικά φαινόμενα, κάθε συζήτηση για την Ελλάδα καθίσταται περιττή.

ΑΥΤΟ που πρέπει να γίνει άμεσα είναι ένας σοβαρός σχεδιασμός, σε ένα κέντρο επιχειρήσεων, με ανθρώπους που γνωρίζουν τη δουλειά. Η αφαίρεση αρμοδιοτήτων από ανθρώπους που δεν μπορούν να καθαρίσουν καλά-καλά τα σκουπίδια από τους δήμους τους και η ενίσχυση της κρατικής μηχανής με τον απαραίτητο εξοπλισμό και τους κατάλληλους ανθρώπους. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται η απόφαση της κυβέρνησης να δημιουργήσει συντονιστικά κέντρα πολιτικής προστασίας στην Περιφέρεια.

ΕΠΙΠΛΕΟΝ, θα πρέπει επιτέλους τα κόμματα να καθίσουν γύρω από ένα τραπέζι και να συμφωνήσουν στα βασικά: δομές και άτομα ικανά και επιχειρησιακά που θα αξιολογούνται διαρκώς αλλά δεν θα αλλάζουν με κομματικά κριτήρια. Σαν αυτό δηλαδή που θα έπρεπε να είχε γίνει στις διοικήσεις των νοσοκομείων και στις Γενικές Γραμματείες των υπουργείων. Αυτοί μόνο θα έπρεπε να είναι μόνιμοι στο δημόσιο, αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, ειδικά μαθήματα στα σχολεία, ξεκινώντας από τα βασικά:  όταν οδηγούμε δεν καταλαμβάνουμε ποτέ τη ΛΕΑ, δεν βγαίνουμε στο χιόνι χωρίς αλυσίδες, χρησιμοποιούμε τα εργαλεία της τεχνολογίας που διαθέτουμε όλοι μας πλέον στα κινητά και ένα σωρό άλλα χρήσιμα πράγματα, πολύ πιο χρήσιμα απ’ ότι η μισή διδακτέα ύλη στα σχολεία αυτή τη στιγμή.

ΌΛΑ αυτά μαζί και ένα σωρό ακόμα πράγματα μπορούν να προετοιμάσουν μια χώρα που σε κάθε καιρικό φαινόμενο «προσεύχεται» να μην θρηνήσει νεκρούς.

ΌΛΑ αυτά, μαζί με το βασικότερο: Όταν πάμε στις κάλπες δεν ψηφίζουμε χαμόγελα, εμφάνιση, λάμψη και πρόταση του κομματικού σωλήνα. Ψηφίζουμε εκείνους που μπορούν να κάνουν τη δουλίτσα. Στους δήμους, στις Περιφέρειες, στη Βουλή, στην Ευρωβουλή.

ΟΛΑ τα υπόλοιπα είναι για να περνάει ο καιρός. Δυστυχώς εις βάρος όλων όσων προσπαθούν να σκεφτούν ορθολογικά σε μια χώρα που για να αναστηθεί, θα πρέπει κάθε μέρα να πεθαίνει….

❝ ετικέτες ❞ #ΑΠΟΤΥΧΙΑ