Εικόνα πρώτη. Πέρσι το καλοκαίρι ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών. Μετά ήρθαν και οι αποδείξεις. Πολιτικοί αρχηγοί, υπουργοί, η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων, δημοσιογράφοι και άλλοι παρακολουθούνταν από την ΕΥΠ, ενώ το κακόβουλο λογισμικό Predator μόλυνε κινητά τηλέφωνα πλήθους ανθρώπων παρακολουθώντας την ιδιωτική ζωή τους ακόμα και στην κρεβατοκάμαρα.
Η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή αξιοποίησε κάθε μέσο που είχε στη διάθεσή της για να συσκοτίσει τα πράγματα και να καλύψει τις ευθύνες της. Αποπέμφθηκαν ο πρωθυπουργικός ανιψιός κ. Δημητριάδης και ο διοικητής της ΕΥΠ κ. Κοντολέων. Και ύστερα το απόλυτο σκοτάδι με την επίκληση του απορρήτου και με τη γελοιοποίηση των θεσμών.
Στην ίδια γραμμή με την κυβέρνηση όμως κινήθηκε και η Δικαιοσύνη. Καμία κινητοποίηση, καμία αυτεπάγγελτη έρευνα, κανένας πρωταγωνιστικός ρόλος, καμία υπεύθυνη απάντηση στα φλέγοντα ερωτήματα, παρ’ όλο που παραβιαζόταν κατάφωρα το Σύνταγμα το οποίο χαρακτηρίζει απολύτως απαραβίαστο το απόρρητο στην επικοινωνία και στην ιδιωτική ζωή των πολιτών.
Εικόνα δεύτερη, η τραγωδία των Τεμπών. Εδώ η Δικαιοσύνη κινήθηκε αμέσως. Ορθώς έπραξε. Αλλά δεν αντέδρασε καθόλου όταν ο πρωθυπουργός απέδωσε την αιτία του δυστυχήματος «κυρίως σε τραγικό ανθρώπινο λάθος». Ούτε αντέδρασε στο γεγονός ότι η κυβέρνηση συγκρότησε επιτροπή για τη διερεύνηση των αιτιών του, παρ’ όλο που η αρμοδιότητα της διερεύνησης και της απόδοσης ευθυνών είναι δική της δουλειά και κανενός άλλου. Δεν αντέδρασε, τέλος, ούτε στη χθεσινή επιστολή του πρωθυπουργού προς τον κ. Ντογιάκο με υποδείξεις για το πώς οι δικαστές θα κάνουν τη δουλειά τους.
Η σιωπή της Δικαιοσύνης απέναντι στις κυβερνητικές παρεμβάσεις είναι μια θλιβερή διαπίστωση. Σημείο των καιρών όπου η παρακμή των θεσμών είναι πλέον γεγονός.
❝ ετικέτες ❞ #ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
