Επεκτείνεται παντού η εργασιακή ζούγκλα με νόμιμα πλέον 9ωρα, 10ωρα και 13ωρα – Ξεχάστε αργίες και ρεπό το μήνυμα που στέλνουν οι εργοδότες
Πριν λίγα χρόνια σε ένα δημοφιλή τουριστικό προορισμό ιδιοκτήτρια ταβέρνας διαμαρτυρόταν ότι δεν μπορεί να απασχολεί περισσότερες από οκτώ ώρες την ημέρα τον μάγειρα, γιατί όπως μου έλεγε σχεδόν αγανακτισμένη «τον προστατεύει η κλαδική του σύμβαση». Το περιστατικό συνέβη μέσα στην περίοδο του μνημονίου. Η ιδιοκτήτρια, φίλη μου, έμπαινε στο δίλημμα αν θα πρέπει να πάρει δεύτερο μάγειρα για απασχόληση 5 ωρών ακόμα, καθώς η σεζόν ήταν στο πικ της και κυριολεκτικά η ταβέρνα ήταν ανοιχτή σχεδόν 18 ώρες την ημέρα.
Ο μάγειρας νεαρός γύρω στα 30, εξηγούσε ότι ήταν αδύνατο να σταθεί ένας εργαζόμενος πάνω από 8 -10 ώρες μαζί με τις νόμιμες υπερωρίες μέσα στο «καμίνι» της κουζίνας με τις θερμοκρασίες να φτάνουν ακόμα και τους 50 βαθμούς. Τελικά βρέθηκε προσωρινά μια λύση, με 4ωρη απασχόληση μιας κυρίας που ερχόταν για απογευματινή βάρδια.
Τότε ακόμα μέσα στην καρδιά του μνημονίου λειτουργούσαν οι κλαδικές συβάσεις. Υπήρχε ο φόβος της Επιθεώρησης Εργασίας, το «τσουχτερό» πρόστιμο των 10.500 ευρώ για αδήλωτη εργασία, επιπτώσεις σοβαρές στην παραβίαση του ωραρίου. Δεν ήταν φυσικά όλα καλά παντού. Αλλά κάτι λειτουργούσε.
Η γαλέρα και η «μεγάλη παραίτηση»
Από το μνημόνιο βγήκαμε το 2018. Αλλά η νέα κλαδική σύμβαση στον τουρισμό καθυστερούσε να υπογραφεί για τα επόμενα τρία χρόνια με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι σε ξενοδοχεία και εστίαση να βρεθούν κυριολεκτικά στον αέρα.
Φτάσαμε στις αρχές του 2023 και η κλαδική σύμβαση σε ξενοδοχεία, τουρισμό και επισιτισμό δεν υπογραφόταν από τον αρμόδιο υπουργό Εργασίας Κ. Χατζηδάκη ο οποίος κωλυσιεργούσε μεταθέτοντας την έγκριση της Σύμβασης στο Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας. Αποτέλεσμα από το 2020 και για τρία χρόνια οι εργαζόμενοι σε τουρισμό και επισιτισμό να αμείβονται με 700 ευρώ μεικτά, ασχέτως προϋπηρεσίας, οι επιπλέον αμοιβές για να ξεπεράσουν τα 1.000 ευρώ, έφεραν 14ωρα, συνθήκες κυριολεκτικά εργασιακής γαλέρας.
Την τελευταία τριετία δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι προχώρησαν στην «μεγάλη παραίτηση». Άλλαξαν εργασία εν μέσω σεζόν αρνούμενοι να δεχθούν τις άθλιες συνθήκες διαμονής, τα 14ωρα, τα απλήρωτα ρεπό, ακόμα και την αθέτηση προσωπικών συμφωνιών (καθώς συμβάσεις δεν υπήρχαν) για ένα αξιοπρεπές μηνιάτικο.
Ξεχάστε αργίες και ρεπό
Σχεδόν έξι χρόνια μετά τα μνημόνια οι ξενοδόχοι της Κρήτης ανακοίνωσαν ότι δεν πληρώνουν ρεπό, Κυριακές και αργίες, όπως κατήγγειλε πρόσφατα ο πρόεδρος του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ν. Ηρακλείου Νίκος Κοκολάκης. Πριν λίγες ημέρες τη σκυτάλη πήραν οι ξενοδόχοι της Αθήνας. Προσφέροντας «κίνητρα» όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν στους εμβρόντητους εργαζόμενους για να εγκαταλείψουν τις προβλέψεις της Σύμβασής τους, όπως το δικαίωμα να εργάζονται πενθήμερο και να έχον ρεπό μέσα στην εβδομάδα.
Η πρόταση όπως κατατέθηκε από τους ξενοδόχους της Αθήνας έχει ως εξής: Αν οι εργαζόμενοι δουλέψουν στα τρία ρεπό τους στον μήνα, εκτός από το ημερομίσθιο, θα πάρουν έξτρα ποσό καθαρά 40 ευρώ, στα 4 ρεπό το ποσό ανέρχεται στα 65 ευρώ, στα 5 ρεπό στα 85 ευρώ, στα 6 ρεπό στα 110 ευρώ, στα 7 ρεπό στα 135 ευρώ και στα 8 ρεπό ανεβαίνει στα 160 ευρώ (!)
Πεθαίνοντας στη δουλειά
Την Κυριακή το βράδυ άφησε την τελευταία της πνοή μια νέα εργαζόμενη γυναίκα 39 χρονών, δουλεύοντας σεζόν στην Πάρο. Τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν στον τραγικό περιστατικό γιατί η εργαζόμενη ήταν γνωστή καθώς είχε αναδειχθεί μέσω του MasterChef. Σχεδόν κανένα ενημερωτικό μέσο δεν στάθηκε στο γεγονός ότι η νέα γυναίκα που σύμφωνα με πληροφορίες είχε δικό της εστιατόριο, σωριάστηκε δουλεύοντας ασταμάτητες ώρες στην κουζίνα. Ακόμα και αν η ίδια αδιαφορούσε για την υγεία της, προκειμένου να τα καταφέρει στο νέο της εγχείρημα, το γεγονός είναι πέθανε δουλεύοντας. Όπως πριν μερικά χρόνια, νεαρές Ρουμάνες, μαθητευόμενες – που έφερναν οι ξενοδόχοι – σε μεγάλη τουριστική μονάδα, μετά από διαδοχικά λιποθυμικά επεισόδια, πέθαναν έχοντας ξεπεράσει τις 14 ώρες σιδερώνοντας σεντόνια.
Σε αυτές τις συνθήκες έρχεται η κυβέρνηση να ξεχειλώσει κάθε εργασιακό όριο. Χωρίς κανόνες και στοιχειώδη εποπτεία καθιερώνει την 6ήμερη εργασία, ακόμα και την 7ήμερη κατ’ εξαίρεση πάντα. Καθιερώνει 9ωρες εργασίας κάθε μέρα στη βιομηχανία, το 8ωρο γίνεται νόμιμο, αλλά απλήρωτο 10ωρο και 12ωρο. Φτάνεις ακόμα και τις 13 ώρες την ημέρα αν επιλέξεις εργασία σε δεύτερο εργοδότη, όπως υπαγορεύει ο Νόμος Γεωργιάδη.
Όλα νόμιμα πλέον, ακόμα και αυτά που ούτε η τρόικα δεν διανοήθηκε όχι να εφαρμόσει, αλλά ούτε να τα προτείνει.
❝ ετικέτες ❞ #ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
