Με αφορμή την παράσταση «Μήδειας Μπούρκα» του Ανδρέα Φλουράκη που θα κάνει πρεμιέρα στο Β΄Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας το Σάββατο 17 Ιουνίου, με πρωταγωνίστρια την ηθοποιό Μαρσέλα Λένα, και σε σκηνοθεσία της Κυριακής Σπανού, έχουν ενδιαφέρον ορισμένες πληροφορίες για την περίφημη μπούρκα. Ένα πέπλο προσώπου ουσιαστικά με το οποίο οι εκτός Θράκης κάτοικοι εξοικειώθηκαν τα προηγούμενα χρόνια λόγω του μεταναστευτικού προβλήματος και της άφιξης στη χώρα μας πολλών γυναικών από τη Συρία και το Αφγανιστάν.
Η μπούρκα και άλλοι τύποι πέπλων προσώπου χρησιμοποιούνταν ήδη από τους προ-ισλαμικούς χρόνους. Γυναίκες μέλη της αίρεσης Haredi burqa του Ορθοδόξου Ιουδαϊσμού φορούσαν μπούρκα καθώς ισχυρίζονταν ότι ήταν σύμφωνο με την εβραϊκή πρακτική και τα πρότυπα σεμνότητας. Η μπούρκα δεν θεωρείται ως θρησκευτική απαίτηση από τους περισσότερους ισλαμικούς μελετητές, ωστόσο ορισμένοι τη θεωρούν υποχρεωτική για τις γυναίκες παρουσία μη συγγενών ανδρών. Η μπούρκα επεβλήθη στο Αφγανιστάν κατά την πρώτη διακυβέρνηση των Ταλιμπάν.
Σε πολλές χώρες της Ε.Ε. ζητούνταν, τα προηγούμενα χρόνια όλο και πιο συχνά η πλήρης απαγόρευση της κάλυψης του προσώπου των γυναικών. Την αρχή έκανε η Γαλλία το 2011 και από τότε η μια χώρα μετά την άλλη απαγορεύουν την μπούρκα. Ο συγγραφέας του έργου «Μήδειας Μπούρκα» ανέφερε κάτι ενδιαφέρον στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου για την παράσταση: «Το συγκεκριμένο έργο γράφτηκε το 2010 όταν βρισκόμουν στην πόλη Φουτζάιρα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Εκεί αντίκρισα γυναίκες που φορούσαν μπούρκες δύο ταχυτήτων, φθηνές και ακριβές μπούρκες, φτωχές και πλούσιες αντίστοιχα γυναίκες. Μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που αυτές οι γυναίκες μπορούσαν να λειτουργούν φορώντας αυτό το ρούχο πάνω τους…».
Ουσιαστικά ο κ. Φλουράκης αναδεικνύει την ταξικότητα μέχρι και στη μπούρκα. Η παράσταση άλλωστε, χτίζεται γύρω από την ιδέα των συνεχών μεταμορφώσεων που μετέρχεται το γυναικείο πρόσωπο για να επιβιώσει σε ένα πατριαρχικό κόσμο. Παρακολουθεί το πρόσωπο της Μήδειας από την «αντρική της ανατροφή» από τον πατέρα της έως την εγκατάλειψή της από τον άντρα της σε μια ξένη χώρα και εστιάζει στην ευαλωτότητά της σε έναν κόσμο που αν και την περιφρονεί, θέλει και να την αλλάξει.
Για να επιβιώσει με τον τρόπο που θέλει, χρησιμοποιεί τη βία και το φόνο που διδάχθηκε αλλά, σε μια μεγάλη χειρονομία αυτογνωσίας αρνείται να «επιβεβαιώσει» το όνομά της και να σκοτώσει τα παιδιά της. Ο συγγραφέας λοιπόν, παντρεύει τον μύθο με την σύγχρονη γυναίκα, κάνοντας το έργο επίκαιρο. Πόσες γυναίκες αλήθεια ακόμη και σήμερα, δεν θα ταυτιστούν βλέποντας την παράσταση; Το Θεσσαλικό Θέατρο, συνεχίζει πιστό στις συγκινητικές παραστάσεις με δυνατά κείμενα που καταπιάνονται με σοβαρά κοινωνικοπολιτικά ζητήματα. Ειδικά φέτος, που αναδεικνύονται τα στοιχεία της φύσης, της θηλυκότητας και της οικολογικής δραματουργίας. «Μήδειας μπούρκα» λοιπόν, μια παράσταση που αξίζει να δούμε όλοι…
Λ.Α.
❝ ετικέτες ❞ #ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
