Ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας του Βλοχού, Γιάννης Κούκας, περιγράφει στην «Εφ.Συν.» την οδύσσεια των συγχωριανών του μετά τις πλημμύρες, που είναι ίδια με εκείνη της πλειονότητας των κατοίκων της Θεσσαλίας.
Οκαταπράσινος Βλοχός Καρδίτσας εδώ και 45 μέρες έχει αλλάξει χρώμα. Καφέ με αποχρώσεις γκρίζου, καθρέφτης των ψυχών των απεγνωσμένων κατοίκων του χωριού. Τεράστιες κατεστραμμένες εκτάσεις, σπίτια ακατοίκητα, λάσπη παντού. Ολα αυτά μαζί συνθέτουν ένα σκηνικό που δεν είναι μόνο αβίωτο, αλλά θεωρείται και αρκετά επικίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων στην περιοχή.
Η επιλογή να φύγουν από τον τόπο τους, προνόμιο για τους λίγους. Ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας του Βλοχού, Γιάννης Κούκας, βλέπει κάθε μέρα τις ελπίδες για επιστροφή στην κανονικότητα να εξανεμίζονται.
«Η μυρωδιά είναι ανυπόφορη, βρόμα, ψαρίλα. Σιγά σιγά σε ξεχνάνε τα μέσα και η πολιτεία. Από εκεί που περιμένεις τη βοήθεια, βλέπεις ότι μένεις μόνος. Ή θα σηκωθείς ή θα μείνεις ξαπλωμένος. Οι κάτοικοι του χωριού με ρωτάνε συνέχεια για το τι γίνεται με τα χρήματα, για το αν υπάρχουν οικιακές συσκευές, για το αν υπάρχει δουλειά. Οταν χάνεις τη δουλειά σου, ζορίζεσαι, χάνεις την αξιοπρέπειά σου. Οταν διαλέγεις ρούχα από τον σωρό, όταν στήνεσαι σε ουρές στα συσσίτια για να πάρεις ένα πιάτο φαγητού, τσακίζεσαι.
»Και μετά σε κάνουν ό,τι θέλουν. Εγώ έχω την επιλογή να γυρίσω πίσω στην Αθήνα, οι κτηνοτρόφοι και οι αγρότες μπορούν να πάνε κάπου; Εχω εδώ απέναντί μου έναν τύπο, αν τον δεις, μοιάζει με θηρίο, αλλά είναι τσακισμένος. Εχει έξι παιδιά. Τι θα κάνει; Τσακισμένα πρόσωπα, χαραγμένα από τον ήλιο. Δεν υπάρχει αύριο για τους ανθρώπους στην επαρχία. Είναι μια σεζόν χωρίς δουλειά, δεν μπορούμε να πουλήσουμε τίποτα. Θα φτωχύνει πολύ η περιοχή της Θεσσαλίας, πάθαμε μεγάλη ζημιά.
»Τριτοκοσμικές καταστάσεις, βλέπω το χωριό και είναι καφέ και γκρι από τη λάσπη. Σπίτι δεν υπάρχει, είναι όλο μέσα στις λάσπες. Νοικιάζεις από εδώ κι από εκεί, στον Παλαμά (Καρδίτσας) δεν βρίσκεις σπίτι με τίποτα, έχουν ανέβει όλα 150 ευρώ πάνω. Ακόμα περιμένουν αρκετοί άνθρωποι τα 6.600 ευρώ. Ενας μήνας, εγώ το πλήρωσα το ενοίκιο στο νέο σπίτι, θα τα πάρω ποτέ τα χρήματα;», αναρωτιέται ο Γ. Κούκας και ταυτόχρονα φωνάζει στους συντοπίτες του να προσέχουν με τις λάσπες.
Η μυρωδιά αποσύνθεσης από τα χιλιάδες ζώα που πνίγηκαν είναι ακόμα πολύ έντονη σε πολλές περιοχές της Θεσσαλίας. Ταυτόχρονα, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να διαδοθούν μολυσματικές ασθένειες σε πόλεις και χωριά του κάμπου, ενώ πριν από δύο εβδομάδες καταγράφηκε ο πρώτος θάνατος από λεπτοσπείρωση στην Αγριά Βόλου. Ενάμιση μήνα μετά τις πλημμύρες, δεν υπάρχει κανένα απολύτως πλάνο από τις αρμόδιες αρχές, παρά τις εκκλήσεις των πληγέντων για βοήθεια.
«Πρέπει να γίνει ένας ψεκασμός. Εχουμε τόση μύγα και τόσο κουνούπι, θα πάθουμε τίποτα. Υπήρχε κρούσμα λεπτοσπείρωσης, ασθένεια που προέρχεται από μόλυνση από νεκρά ή ζωντανά ποντίκια. Το άτομο σφάδαζε στον πόνο, ευτυχώς δεν πέθανε. Αφόρητος πόνος, αν είσαι γυναίκα ο πόνος είναι μεγαλύτερος και από τη γέννα. Ούρλιαζε επί πέντε μέρες, ήταν τυχερός.
«Θα είχαμε νεκρούς»
»Η λάσπη που υπάρχει είναι μείγμα από πτώματα ζώων. Πρέπει να έρθουν μηχανήματα καθαρισμού, παίρνουμε τον εργολάβο της γειτονιάς που έχει μια τσάπα της πλάκας και πιστεύουμε ότι θα γίνει έτσι η δουλειά. Δεν γίνεται έτσι», αναφέρει ο πρόεδρος του χωριού και θυμάται εκείνο το ξημέρωμα της Πέμπτης το οποίο τον στοιχειώνει ακόμα.
«Τετάρτη βράδυ, ξημερώματα Πέμπτης έγινε η πλημμύρα. Είχα πάρει από την Τετάρτη να ειδοποιήσω, όταν έριχνε πολλή βροχή, δώδεκα ώρες πριν, να φέρουν λεωφορεία να φύγουν οι κάτοικοι. Είχα καταλάβει ότι το νερό θα καβαλήσει το ανάχωμα και χτύπησα σειρήνες. Βγήκε ο κόσμος, τους πήγαμε σε δομές. Εμειναν 200 άνθρωποι πίσω. Στις 3.30 το πρωί σπάνε τα αναχώματα και λέω στους πιτσιρικάδες που είχα μαζί μου να σπάσουν τις πόρτες και να βγάλουν έξω τον κόσμο σηκωτό.
»Αν δεν υπήρχε αυτό το πλάνο, θα είχαμε νεκρούς. Με στοιχειώνει για μια ζωή ότι δεν είχα τη δύναμη να σώσω το χωριό μου. Είμαι ένας άνθρωπος που απλώς εισηγούμαι, τις αποφάσεις τις παίρνουν ο δήμος, η περιφέρεια και η πολιτεία. Αυτοί έχουν την ευθύνη για όσα δεν έκαναν. Πώς γίνεται να μην υπήρχε μια παραίτηση; Και ξαναβγαίνουν ξανά οι ίδιοι ακατάλληλοι άνθρωποι.
»Μεγάλη ευθύνη φέρει η περιφέρεια, έπρεπε να γίνουν αντιπλημμυρικά έργα και δεν έγιναν. Το σχόλιό μου για τις περιφερειακές εκλογές είναι ότι δεν υπάρχει πλέον το σύνδρομο της Στοκχόλμης, υπάρχει το σύνδρομο της Θεσσαλίας», καταλήγει ο Γιάννης Κούκας και μου εξηγεί ότι «όποιος κατάλαβε, κατάλαβε».
❝ ετικέτες ❞ #ΒΛΟΧΟΣ
