Είναι τώρα η ώρα να χαμηλώσουν οι φωνές των δημόσιων προσώπων για να ακουστούν δυνατά ο θρήνος, η οργή, η κραυγή του λαού που κοχλάζει
Συμπληρώνοντας δωδεκαήμερο από το μαζικό έγκλημα στις σιδηροδρομικές ράγες των Τεμπών, η φωτιά που άναψε την αιματοβαμμένη νύχτα δεν έχει σβήσει. Καίει μέσα στην ελληνική κοινωνία, πυρακτώνει τις καρδιές των νέων παιδιών, χαλυβδώνει ένα πρωτόγνωρο κύμα συλλογικής διεκδίκησης που απαιτεί απαντήσεις.
Η ανείπωτη τραγωδία της 28ης Φεβρουαρίου ταρακούνησε συθέμελα ηλικιακές και κοινωνικές ομάδες που κρατούσαν αποστάσεις από κάθε μορφή συλλογικής διεκδίκησης και κοινής δράσης. Το αίμα και οι στάχτες φοιτητριών, φοιτητών, νέων εργαζομένων αφύπνισε δημιουργικές δυνάμεις σε ένα «τσουνάμι» συναισθημάτων, αγωνιών, ερωτημάτων και διεκδικήσεων, που από εκείνο το βράδυ αναζητούν οδούς έκφρασης και πραγμάτωσης.
Το «Πάρε όταν φτάσεις» του γονιού έγινε σύνθημα αγώνα των παιδιών. Με αυτό ακριβώς το σύνθημα φοιτήτριες, φοιτητές, νέες και νέοι εργαζόμενοι, οικογένειες με μικρά παιδιά στα καρότσια ξεχύνονται μαζικά στους δρόμους. Το πένθος, η θλίψη, η αδικία, η ανασφάλεια και η οργή πάλλονται μέσα στις καρδιές τους. Τοίχοι στις πόλεις μας χαράσσονται με φράσεις-«μαχαιριές» ωμού ρεαλισμού, όπως «Ζωή με κουπόνια, θάνατος με εισιτήριο».
Την ίδια στιγμή, οι συζητήσεις της νέας γενιάς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν λάβει καινοφανή διάσταση. Εκεί που στα πρώτα «trends» καταγράφονταν «γεγονότα» από τηλεοπτικές σειρές ή καβγάδες «αστέρων» της showbiz, εδώ και μία εβδομάδα το έγκλημα των Τεμπών παραμέρισε τα πάντα. Τα παιδιά προσπαθούν να «σκαλίσουν» μόνα τους αίτια και ευθύνες, αναζητούν πράξεις και παραλείψεις, κάνουν για πρώτη φορά αναζητήσεις αποφάσεων στη Διαύγεια!
Μπροστά στο καθαρό βλέμμα των νέων παιδιών, το πολιτικό σύστημα της χώρας επιφορτίζεται πλέον με περισσή ευθύνη και οφείλει να γονατίσει με σεβασμό. Είναι η ώρα της κρίσης για όλους.
Αυτή όμως ακριβώς την ιερή ώρα, τα πρώτα δείγματα γραφής είναι άκρως απογοητευτικά. Η κυβέρνηση «κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της», με προκλητικούς επικοινωνιακούς τακτικισμούς, απόπειρες χειραγώγησης και αποπροσανατολισμού των νεανικών κινητοποιήσεων που προκαλούν απέχθεια. Όσο για τους κάθε λογής υποψηφίους, που δεν διστάζουν να «πατήσουν» πάνω στα πτώματα για την «ατάκα», τα λόγια περιττεύουν…
Είναι τώρα η ώρα να χαμηλώσουν οι φωνές των δημόσιων προσώπων για να ακουστούν δυνατά ο θρήνος, η οργή, η κραυγή του λαού που κοχλάζει.
Πολιτική χωρίς ενσυναίσθηση είναι «αδειανό πουκάμισο», χωρίς καμία πραγματική αξία.
Οσοι από εμάς μιλήσαμε πριν έρθει η ώρα της κρίσης, όπως προσωπικά τον Ιούνιο του 2022, με ερώτηση προς τον αρμόδιο υπουργό Μεταφορών, γνωρίζουμε πλέον ποιοι ευθύνονται και γιατί κρύβονται. Η ερώτηση τότε αφορούσε την «αρτιότητα της λειτουργίας των συστημάτων ασφαλείας των σιδηροδρομικών γραμμών στη Λάρισα», καθώς και τα «μέτρα στα οποία θα προβεί προκειμένου να προχωρήσει, επιτέλους, ο αναγκαίος εκσυγχρονισμός των υποδομών των σιδηροδρομικών γραμμών». Μια ερώτηση που ο αρμόδιος υπουργός δεν απάντησε ποτέ…
Αυτή την ώρα την κρίσης για όλους, λοιπόν, έχουμε χρέος, με κάθε θεσμικό δημοκρατικό μέσο, να ανοίξουμε στα νέα παιδιά τον δρόμο προς την αλήθεια.
Την αλήθεια για τις ευθύνες που οδήγησαν στο έγκλημα, ευθύνες ποινικές, αστικές, αλλά και πολιτικές, σε όποιο χρονικό βάθος και σε όποια κομματική απόχρωση κι εάν αυτές εκτείνονται.
Την αλήθεια για το πώς όλοι μαζί μπορούμε να οικοδομήσουμε μια ισχυρή, ανθεκτική Δημοκρατία, με αξιοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα.
Την αλήθεια που έχει τη δύναμη να μετουσιώσει την αγανάκτηση σε δημιουργία, την οργή σε ελπίδα και το πάθος για εκδίκηση σε κοινό δημοκρατικό αγώνα, δικαιώνοντας και τιμώντας τη μνήμη των διαμελισμένων παιδιών μας.
Μόνο την αλήθεια, γιατί «Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα…».
Η Ευαγγελία Λιακούλη είναι ποινικολόγος, γραμματέας της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ., βουλευτής Λάρισας
❝ ετικέτες ❞ #ΛΙΑΚΟΥΛΗ
