Ήταν 2001…
λίγο πριν μπει το 2002…
με τον πρωθυπουργό ανήμερα της πρωτοχρονιάς…
να κουνάει εικοσάευρα στη μούρη μας…
μπροστά σε ένα ΑΤΜ…
μπροστά σε ένα κόσμο που θα άλλαζε…
βίαια…
αλλά αυτό θα το καταλαβαίναμε…
μία δεκαετία σχεδόν αργότερα…
ήταν τότε…
παραμονές του ευρώ…
όπου η προσδοκία για κάτι καλύτερο που έρχεται…
δημιουργούσε την ψευδαίσθηση…
μιας ζωής χωρίς προβλήματα…
σαν όλα να ήταν λυμένα…
και τα μόνα προβλήματά μας…
να ήταν τα στιχάκια της Πέπης Τσεσμελή στο Ερωτοδικείο…
εκείνη την εποχή…
μπροστά στο αδηφάγο και διψασμένο για κάθε καινούριο…
– ακόμα κι αν αυτό ήταν από τον πάτο των σκουπιδιών…
τηλεοπτικό κοινό…
παρουσιάστηκε το πρώτο αμιγές ριάλιτι…
με τίτλο δανεισμένο από το μυθιστόρημα του Όργουελ, 1984…
Big Brother…
ο μεγάλος αδερφός καθήλωσε μία υπνωτισμένη και νωθρή χώρα…
για έξι μήνες…
να παρακολουθεί…
ανθρώπους να τρώνε και να κοιμούνται έγκλειστοι σε ένα σπίτι…
παραμονή πρωτοχρονιάς…
την ώρα που άλλαζε ο χρόνος…
μαζί με τη ζωή μας…
ο Τσάκας που έβγαινε από το σπίτι νικητής με 150 χιλιάδες ευρώ…
τον είδαν περισσότεροι από το Σιμίτη που εκείνη την ώρα…
κουνούσε τα εικοσάευρα…
τα επόμενα χρόνια…
το κοινό ζητούσε όλο και περισσότερο αίμα στην κρεατομηχανή…
συνήθιζε…
τίποτε δεν το εντυπωσίαζε…
βούλιαζε όλο και πιο νωθρά…
στους βολικούς καναπέδες…
μιας ανύπαρκτης ζωής…
με δανεικά…
σε δέκα χρόνια…
αποκοιμηθήκαμε νομίζοντας ότι είχαμε τα πάντα…
ξυπνήσαμε για να δούμε ότι μας έχουν πάρει τα πάντα…
η κρίση…
μας βρήκε χρεωμένους…
χωμένους μέσα στους καναπέδες…
με το νίτρο που μας ξεβλάχεψε στα χέρια…
έχοντας ξεχάσει να αγωνιζόμαστε…
παραδομένοι σε μία μοίρα που άλλοι αποφάσιζαν…
η συνήθεια…
η αποδοχή μιας κατάστασης ως κανονική ενώ δεν είναι…
ελαττώνει τα αντανακλαστικά αντίδρασης…
υπνωτίζει…
ενάμιση χρόνο τώρα…
η μισή Ελλάδα παρακολουθεί την άλλη μισή…
παράνομα λογισμικά…
μυστικές υπηρεσίες…
μία ανεξέλεγκτη – κατά τα λεγόμενα – Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών…
ένας πρωθυπουργός που δεν γνώριζε…
θεωρώντας…
ότι έτσι καθίσταται αθώος…
ενώ στην πραγματικότητα…
καθίσταται ανίκανος…
μια ανεξάρτητη αρχή που αποδεικνύει με στοιχεία τις παρακολουθήσεις…
υπουργών της κυβέρνησης…
πολιτικών αντιπάλων…
μέχρι του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων…
σε όλα αυτά…
ο κόσμος στέκεται απέναντι…
αδιάφορα ( ; )
όπως παρακολουθούσε τον Τσάκα στο Big Brother…
ανάμεσα στο καλάθι του νοικοκυριού…
και το επόμενο επίδομα food pass…
αντιμετωπίζει την εκτροπή…
ως κάτι κανονικό…
λες και η κατάλυση συντάγματος…
ελευθεριών…
και θεσμών…
είναι άλλη μία ταινία του Netflix…
το 1967…
κάποιοι…
δεν ασχολήθηκαν με τα τανκς που βγήκαν πρώτη μέρα στους δρόμους κι ας μην ήταν παρέλαση…
κάποιοι…
μετέπειτα αρχιεπίσκοποι…
διάβαζαν και δεν πήραν χαμπάρι…
κάποιοι ήταν ικανοποιημένοι από το καλάθι του νοικοκυριού και τα παράθυρα που ήταν ανοιχτά…
γιατί η αστυνομία…
και τότε…
έκανε καλά τη δουλειά της…
την ώρα που κάποιοι άλλοι…
ήταν ξερονήσια…
και η δημοκρατία στο γύψο…
γιατί όσο εσύ…
ξεγελιέσαι περιμένοντας το επόμενο food pass…
ως λύση στα προβλήματα που νομίζεις ότι είναι δικά σου αλλά στα δημιουργήσαν άλλοι…
κάποιοι άλλοι θα κατεβάζουν τα δικά τους «τανκς» …
μόνο που δεν θα τα δεις…
θα είσαι πολύ απασχολημένος να συγκρίνεις τιμές…
στο καλάθι του νοικοκυριού…
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
❝ ετικέτες ❞ #ΛΑΡΙΣΑ
