Στην «εποχή των πολλαπλών κρίσεων», βασικό επίδικο για την Αριστερά είναι η δημιουργία και υπεράσπιση των δημόσιων εργαλείων και των κοινών αγαθών.
Νέα αρχή για την κοινωνία
1. Το συνέδριο διεξάγεται σε μια στιγμή που κλονίζεται η ηγεμονία της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Χρειαζόμαστε ένα συνέδριο μάχης, που υπηρετεί τον άμεσό μας στόχο: την εκλογική νίκη και τη συγκρότηση μιας αριστερής προοδευτικής κυβέρνησης. Μια Αριστερά ενσωματωμένη στη νεοφιλελεύθερη συναίνεση δεν μπορεί να υπηρετήσει τον στόχο του κοινωνικού μετασχηματισμού. Εξίσου «ενσωματωμένη» όμως είναι και η Αριστερά που περιορίζεται στη δική της αναπαραγωγή. Ωστόσο, οι πραγματικές κοινωνικές αλλαγές δεν μπορούν να υλοποιηθούν χωρίς τον συνδυασμό των θεσμικών τομών με ένα ζωντανό και μαχητικό κοινωνικό σώμα που διεκδικεί και υπερασπίζεται αυτές τις αλλαγές. Με μία φράση: χωρίς την κυβέρνηση δεν γίνεται, η κυβέρνηση μόνη της δεν φτάνει.
2. Η κριτική προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη στην αντιμετώπιση τόσο της πανδημίας όσο και της ακρίβειας συχνά περιγράφεται ως «ανικανότητα» ή «αποτυχία». Η ρίζα όμως αυτής της «ανικανότητας» βρίσκεται σε συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις. Στην πανδημία να μην στηριχθεί το δημόσιο σύστημα Υγείας· στην κρίση ακρίβειας, να ξεπουληθεί η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού. Στην “εποχή των πολλαπλών κρίσεων”, βασικό επίδικο για την Αριστερά είναι η δημιουργία και υπεράσπιση των δημόσιων εργαλείων και των κοινών αγαθών. Αυτό αφορά κάθε πεδίο που μπορούμε να φανταστούμε ως κεντρικό ζήτημα αντιπαράθεσης, όπως η κλιματική κρίση και συνολικά το ερώτημα του παραγωγικού μοντέλου. Το παράδειγμα της κλιματικής κρίσης δείχνει ότι αντιμετωπίζουμε νέα ερωτήματα χωρίς τη δυνατότητα καταφυγής σε έτοιμες απαντήσεις.
3. Κεντρικό στοιχείο της αντιπαράθεσης με σκοπό την εύρεση άμεσης λύσης για τον κόσμο της εργασίας οφείλει να είναι το ζήτημα του μισθού. Η αύξηση του κατώτατου μισθού και η καθιέρωση ενός νέου πλαισίου σύγχρονων εργασιακών δικαιωμάτων αποτελεί στοιχείο της απαραίτητης λύσης για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Δεν μιλάμε όμως απλά για «επιστροφή» σε κάποιο παλαιό μοντέλο. Οι νέοι, οι γυναίκες, οι μετανάστες ήταν πολλές φορές τα θύματα των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων της αγοράς εργασίας και της άρνησης του οργανωμένου εργατικού κινήματος να τους δώσει χώρο, να τους εκπροσωπήσει και να τους υπερασπιστεί. Η δημιουργία μιας νέας αρχιτεκτονικής τόσο για τις συλλογικές συμβάσεις όσο και συνολικά για τα εργασιακά δικαιώματα καθώς και η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών μπορούν και πρέπει να είναι από τις πρώτες παρεμβάσεις μιας νέας αριστερής κυβέρνησης.
4. Το πολιτικό πρόγραμμα και το πολιτικό σχέδιο δεν αποτελούν μια απλή απαρίθμηση στόχων ή θεσμικών αλλαγών. Περιγράφουν μια ζωντανή σχέση με την κοινωνία και τις δυνάμεις που θέλουν να εκπροσωπήσουν και να ακούσουν και στις οποίες θέλουν να δώσουν χώρο. Το πολιτικό μας πρόγραμμα μπορεί και πρέπει να είναι σε διαρκή και ανοιχτό διάλογο με τους νέους κοινωνικούς αγώνες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εισβολή στη δημόσια σφαίρα των διεκδικήσεων κατά της έμφυλης βίας και της πατριαρχίας. Ένα ζωντανό κίνημα που συνδυάζει ψηφιακές αλλά και παραδοσιακές μορφές δράσης. Άλλη μια περίπτωση που μας δείχνει ότι το πρόγραμμα της Αριστεράς δεν μπορεί να περιορίζεται αποκλειστικά στην υπεράσπιση δικαιωμάτων που απειλούνται αλλά στην κατάκτηση νέων. Άλλη μια υπενθύμιση ότι η θεσμική κατοχύρωση δικαιωμάτων απαιτεί και τον καθημερινό αγώνα μέσα στην κοινωνία για την περιφρούρηση και τη διεύρυνσή τους.
5. Το ζήτημα της νεολαίας παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις στην ελληνική κοινωνία. Ορίζεται κυρίαρχα από την κατάσταση στην αγορά εργασίας, αλλά την ίδια στιγμή το ξεπερνάει. Η καταθλιπτική απουσία προοπτικής στη χώρα, την ίδια στιγμή που μιλάμε για την πιο μορφωμένη γενιά, δημιουργεί αυτήν την τρομακτική αντίφαση. Ας αναλογιστούμε π.χ. το ζήτημα της στέγης. Μια γενιά που έζησε τους γονείς της μέσα από την εργασία τους να αποκτούν το δικό τους σπίτι, σήμερα η ίδια γενιά, ακόμα και αν εργάζεται, δυσκολεύεται να πληρώσει το ενοίκιο και τους λογαριασμούς. Ταυτόχρονα όμως, η νέα γενιά ανοίγει ρωγμές και διευρύνει τη σφαίρα της πολιτικής συζήτησης σε πεδία που η οργανωμένη Αριστερά δείχνει να είχε υποτιμήσει. Όταν αναφερόμαστε λοιπόν στην ανάγκη μαζικοποίησης του κόμματος, χρειάζεται να την συνδέουμε κυρίαρχα με κοινωνικά συμφέροντα.
6. Πραγματικά ριζοσπαστικό δεν είναι να πείσουμε για τους κινδύνους και τα αδιέξοδα που γεννάει η περίοδος των πολλαπλών κρίσεων και η πολιτική της κυβέρνησης. Ριζοσπαστικό είναι με πραγματικούς όρους να δείξουμε την εναλλακτική διαδρομή. Για να συμβεί αυτό, χρειάζεται να βγούμε νικητές και στη μάχη των ιδεών. Η νίκη απέναντι στην Alt Right νεοφιλελεύθερη Ν.Δ. και στο μπλοκ που την στηρίζει δεν μπορεί να έρθει χωρίς την ύπαρξη μιας συνολικής αφήγησης για την επόμενη μέρα. Στοιχείο αυτής της μάχης είναι και η δημιουργία ενός μπλοκ δυνάμεων ανάμεσα στον κόσμο της εργασίας και τα μεσαία στρώματα. Μια συμμαχία που ως υλική βάση μπορεί να έχει τη δημιουργία ενός νέου κοινωνικού κράτους, την ενίσχυση του μισθού και την ύπαρξη ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος.
Νέα αρχή για τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία
1. Το σημερινό μοντέλο λειτουργίας του κόμματος δεν ανταποκρίνεται στους στόχους μας. Η προβληματική κοινωνική γείωση είναι το μεγαλύτερο «αγκάθι». Αυτό που μεταμορφώνει το κόμμα σε μια γραφειοκρατική δομή και ταυτόχρονα στενεύει τον προγραμματικό του ορίζοντα. Το πρώτο που οφείλουμε να αλλάξουμε είναι η υποτίμηση της παρέμβασης στους κοινωνικούς χώρους. Όλα τα παραπάνω συμπυκνώνονται σε αυτό που θα λέγαμε “φυσιογνωμία του μέλους”.
Χρειαζόμαστε κόσμο που είναι κοινωνός της αντιπαράθεσης όχι μόνο στις μεγάλες κεντρικές μάχες, αλλά και στα “μικρά” και “καθημερινά”. Όχι με όρους πελατειακής διαμεσολάβησης αλλά με πραγματική κοινωνική παρέμβαση, που θα μετατρέπει το κόμμα σε καταλύτη κοινωνικών διεκδικήσεων, όπως π.χ. χρειαζόμαστε σήμερα για το τεράστιο κύμα ακρίβειας.
2. Αποτελεί ανάγκη να πειραματιστούμε πάνω σε οργανωτικές αλλαγές και όχι να υπερασπιστούμε το σημερινό μοντέλο λειτουργίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. μπορεί και πρέπει να είναι το κόμμα της ανανέωσης, το κόμμα που βλέπει τις δυνατότητες και όχι μόνο τους κινδύνους. Ο ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. χρειάζεται μια οργανωτική επανίδρυση.
Η εναλλαγή στις θέσεις ευθύνης, η ενίσχυση της ψηφιακής λειτουργίας ως πεδίου ανοιχτής ανατροφοδότησης, η θεσμοθέτηση ισότιμης συμμετοχής στα ζητήματα φύλου αποτελούν σημαντικά βήματα. Δεν υποτιμάμε καθόλου τον κίνδυνο να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. “ένα κόμμα σαν όλα τα άλλα”. Η απάντηση όμως σε αυτό το αρνητικό ενδεχόμενο θα κριθεί κυρίαρχα από τη σχέση μας με την κοινωνία.
3. Η πρόταση για εκλογή της ηγεσίας συλλογικά από την κομματική βάση μπορεί να συμβάλει στη μαζικοποίηση και την αναβάθμιση της λειτουργίας του κόμματος. Το κρίσιμο είναι να μετατρέψουμε τη διάθεση για συμμετοχή σε κάτι παραπάνω. Είναι αναγκαίο ωστόσο να αποτελέσει μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής αλλαγών και να συμπληρώνεται από συγκεκριμένες δικλίδες δημοκρατικού ελέγχου. Ταυτόχρονα είναι σημαντικό τα κείμενα του συνεδρίου να ψηφιστούν από το σύνολο των μελών. Θα ήταν όμως σφάλμα να μονοπωληθεί η συζήτηση από το ενδιαφέρον για το οργανωτικό σχήμα εκλογής της ηγεσίας του κόμματος.
Το στοίχημα της συμμετοχής θα κριθεί στη λειτουργία των Οργανώσεων Μελών. Δεν μπορούμε να κρυβόμαστε για τα ποσοστά συμμετοχής στις συνεδριάσεις των Ο.Μ. Οργανώσεις με 200-300 μέλη χωρίς πλάνο δουλειάς, χωρίς χρεώσεις και απολογισμό, που μονότονα συζητάνε πάνω στις “γενικές πολιτικές εξελίξεις” και με ένα καταστατικό που πολλές φορές δεν τηρείται. Είναι φυσιολογικό να μη συγκινεί αυτός ο τρόπος λειτουργίας. Δεν ευθύνονται τα μέλη αλλά η οργανωτική μας πρακτική. Μια οργανωτική πρακτική που έχει αφήσει ακόμα και την Κ.Ε. να συζητάει χωρίς χρεώσεις, χωρίς πλάνο δουλειάς και απολογισμό.
4. Αναβάθμιση της συμμετοχής δεν μπορεί να γίνει χωρίς αναβάθμιση της πολιτικής λειτουργίας. Αν οι διαδικασίες προσομοιάζουν με την ανάλυση ισολογισμών, τότε δεν υπάρχει οξυγόνο και χώρος για συμμετοχή. Η επιτυχία παραδειγμάτων όπως ο Κόρμπιν, ο Σάντερς και η Κορτέζ δεν περιορίζονται στην αυξημένη ή μη συμμετοχή. Η ριζοσπαστική αφήγηση τομών και ρήξεων αποτελεί στοιχείο που δίνει ώθηση στη συμμετοχή. Η απάντηση στο «γιατί να γίνω μέλος;» δεν περιορίζεται στην εκλογική διαδικασία αλλά περιλαμβάνει τον στόχο σημαντικών κοινωνικών αλλαγών.
5. Ο ΣΥΡΙΖΑ παλιότερα και ο ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. σήμερα έχουν καταφέρει κάτι μοναδικό για το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Τη λειτουργία ενός κόμματος με ανοιχτό διάλογο και κατοχυρωμένο το δικαίωμα στη διαφωνία. Αυτή η κουλτούρα είναι πηγή δύναμης αλλά και αυτοπεποίθησης. Ακριβώς επειδή η συντροφικότητα κρίνεται στη διαφωνία, οφείλουμε για άλλη μια φορά να ξεκαθαρίσουμε το εξής: η πολιτική διαφωνία και κριτική, όσο αυστηρή και αν είναι, παραμένει δικαίωμα κάθε μέλους. Οι προσωπικές επιθέσεις όμως όχι.
6. Όσοι και όσες υπογράφουμε αυτό το κείμενο ούτε συγκροτούμε ούτε επιθυμούμε να συγκροτήσουμε κάποια νέα τάση. Δεν παραβλέπουμε επίσης ότι ένα σημαντικό μέρος των κομματικών μελών επιλέγει να μη συμμετέχει σε τάσεις και ότι η κομματική ζωή δεν μπορεί ούτε πρέπει να περιορίζεται στις τασικές ισορροπίες ή ιεραρχήσεις. Φιλοδοξία αυτής της παρέμβασης είναι η συμβολή στην πολιτική συζήτηση στον δρόμο για το συνέδριο και η έμφαση σε θέματα που αξιολογούμε ως κρίσιμα. Άλλωστε πολλές φορές το να συμφωνείς στα ερωτήματα αποτελεί και το πρώτο βήμα για να δώσεις τις κατάλληλες απαντήσεις.
Υ.Γ. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και το καθήκον της ευρωπαϊκής Αριστεράς
Η ιμπεριαλιστική ρωσική εισβολή στην Ουκρανία μάς υπενθυμίσει με βίαιο τρόπο ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Είναι σίγουρο ότι η καταδίκη αυτής της παράνομης εισβολής δεν αρκεί. Οι ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις οξύνονται, η Ευρώπη μπαίνει σε μια νέα ψυχροπολεμική περίοδο με κίνδυνο την απόλυτη υποταγή της στις επιδιώξεις ΗΠΑ – ΝΑΤΟ. Δική μας δουλειά είναι να εργαστούμε για την ειρήνη και την άμεση προστασία των προσφύγων, ανεξαρτήτως φυλής και χρώματος. Χρειάζονται πρωτοβουλίες για την ειρήνη, ακριβώς στην μεθοδολογία που είχε συγκροτηθεί το Κοινωνικό Φόρουμ.
Η πρωτοβουλία της κυβέρνηση Μητσοτάκη για εμπλοκή με την αποστολή πολεμικού υλικού είναι μια ανεύθυνη και επικίνδυνη επιλογή, συνεπής στην αντιδραστική στρατηγική του “προκεχωρημένου φυλάκιου” και του “προβλέψιμου συμμάχου των ΗΠΑ”. Το ψυχροπολεμικό κλίμα θα ενισχύσει αντιδημοκρατικές και αυταρχικές δυνάμεις, χρειάζεται να εργαστούμε ενάντια στην όξυνση και την κούρσα εξοπλισμών. Στεκόμαστε ξεκάθαρα στο πλευρό του ουκρανικού λαού που παλεύει για την ανεξαρτησία του, στηρίζουμε τους γενναίους Ρώσους πολίτες που μέσα στο στόμα του λύκου ορθώνουν το ανάστημά τους ενάντια στον πόλεμο. Να στηρίξουμε τις αντιπολεμικές πρωτοβουλίες και κάθε δράση ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους πρόσφυγες. Για να νικήσει η ζωή!
Αθανασάκης Γιάννης
Αλεξίου Σωτήρης
Αμπατζάς Κώστας
Αμπλάς Θεμιστοκλής
Ανταμπούφης Νίκος
Αραμπατζή Εύα
Βάκος Βασίλης
Βαμβουρέλλη Μαρία
Βαμβουρέλλης Θεόφραστος
Βασιλικός Γρηγόρης
Βατάλης Σωκράτης
Γεωργόπουλος Γιάννης
Γιαμπουράνης Χρήστος
Γιαννακίδης Στάθης
Γκιούλου Γεωργία
Γώγος Γιώργος
Δελής Βασίλης
Δερμεντζή Δέσποινα
Δημητριάδης Γιώργος
Ευαγγελίδης Δημήτρης
Ζαβογιάννη Ηρώ
Ζαφειράκης Γιώργος
Ζαφείρης Σοφοκλής
Ζάχαρης Μάκης
Ζησάκος Χρήστος
Ηλιόπουλος Νάσος
Θεοφιλάτος Μάριος
Θηβαίος Ιωάννης
Θηβαίος Νίκος
Κάβουρας Κώστας
Καλαμάρας Γιώργος
Κανελλόπουλος Χρίστος
Καρατσιουμπάνης Γιώργος
Κεχαγιόγλου Κώστας
Κολλύβας Γιάννης
Κολτσίδα Δανάη
Κοπανάς Κωστής
Κουγιουμτζόγλου Αγγελική
Κουράκ Ριτβάν
Κούτα Άννα
Κυριακού Γρηγόρης
Κωστοπούλου Άννα
Λαζαροπούλου Γιώτα
Λυκοσκούφης Γιάννης
Μαϊκίδης Χρήστος
Μακρή Νατάσσα
Μακρής Γιώργος
Μακρυγιάννη Τέση
Μάλαμα Κυριακή
Μανδραλή Θωμαΐς
Μελισσαροπούλου Νότα
Μενεγής Θεόδωρος
Μιχαλοπούλου Ντιάνα
Μπαλακέρας Γιώργος
Μπάρκας Κώστας
Μπότσιος Τάσος
Μπουγδάνης Νεκτάριος
Μυγδάλη Σοφία
Παναγής Χρήστος
Παναγιωτίδης Σταύρος
Παπαδημητρίου Γιώργος
Παπαϊωάννου Τάκης
Παπαχριστοδούλου Βάνα
Παπουτζής Λάζαρος
Παραγυιού Άννα
Πεππέ Γιάννα
Περγαντάς Παναγιώτης
Πουλάκης Μάριος
Ρανέλλα Γιούλη
Ρόκος Δημήτρης
Ρόκος Χρήστος
Σακελλαρίου Χρήστος (Κούδας)
Σαράντου Τάσος
Σιδηρόπουλος Μιχάλης
Σκυνδίλιας Γιάννης
Σπανός Αλέξανδρος
Ταρασίδης Ευριπίδης
Τζανακόπουλος Αντώνης
Τρελόπουλος Τάσος
Τσελεπή Αννέτα
Τσιτσιμπής Κώστας
Τσιωνάς Γιάννης
Τσονάκα Αγγελική
Τσουκαλάς Νίκος
Φωθιαδάκη Αθηνά
Φωθιαδάκης Κώστας
Χατζηγεωργίου Ελευθερία
Ψαρρά Σοφία
❝ ετικέτες ❞ #ΣΥΡΙΖΑ
