Το να κατορθώσει ο Κασιδιάρης να βάλει μέσα από τη φυλακή στη Βουλή δικό του κόμμα απέναντι σε όλους και όλα κι ο ΣΥΡΙΖΑ επί τόσα χρόνια να μην έχει κατορθώσει να κάνει κάτι να συμμαζέψει τις αδυναμίες του, το λες και απογοήτευση.
Αλλά όταν τα λέγαμε για το ανεπίτρεπτο αλαλούμ της πολυφωνίας που παρουσίαζε για κόμμα εξουσίας, που έδιωχνε αντί να μαζεύει κόσμο, μας μιλούσαν για ελεύθερες δημοκρατικές απόψεις κι άλλα τέτοια χαριτωμένα.
Δεν κατάλαβαν ποτέ ότι ο κόσμος του έδωσε την ευκαιρία να ωριμάσει, τον έκανε κόμμα εξουσίας γιατί είχε απογοητευτεί, αλλά ποτέ δεν δέχτηκε να την ασπαστεί. Ο δε κατά τα άλλα χαρισματικός αρχηγός του, δεν τόλμησε ποτέ να πιάσει τον ταύρο απ τα κέρατα. Δεν θέλησε να ακροαστεί τη λαική βούληση. Ισως να μη μπορούσε κι όλας λόγω συναισθηματικών δεσμών. Ομως αυτός τουλάχιστον το ξερε.
Κι έγινε τελικα αυτό που λέγαμε. Τον τράβηξαν κάτω μαζί τους. Γιατί οι ψήφοι που πήρε το 15 δεν ήταν ποτέ πραγματικά δικές του. Αυτοί που αντιδρούσαν σε κάθε αλλαγή, αυτοί που νόμιζαν ότι τα αυγά τα αλωνίζουν, οι ομαδούλες και οι ανθυπομαδούλες εκεί μέσα, τώρα θα του ζητάνε και ευθύνες. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, καταλήξαμε να έχουμε μια εκρηκτική άνοδο της ακροδεξιάς.
Δεν ήταν ο Μητσοτάκης πολύς. Αυτοί ήταν λίγοι.
Με τις υγείες τους.
❝ ετικέτες ❞ #ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
