Guardian, BBC και Reuters γράφουν για την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη – Τι λένε για το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα
Την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη σχολιάζουν μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης, τα οποία κάνουν αναφορά και στο πολιτικό σκηνικό που στήθηκε στην Ελλάδα μετά τις εκλογές της 25ης Ιουνίου.
Με αφορμή τα επεισόδια που σημειώνονται στη Γαλλία μετά τη δολοφονία 17χρονου από αστυνομικό το BBC αναφέρει σε δημοσίευμά του ότι ενώ ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν παλεύει να ελέγξει την κατάσταση, ενώ η ακροδεξιά αντίπαλός του Μαρίν Λεπέν δείχνει να επωφελείται στις δημοσκοπήσεις.
«Κοιτάξτε σε όλη την Ευρώπη αυτή τη στιγμή – βόρεια, νότια, ανατολικά και δυτικά – και θα δείτε ακροδεξιά κόμματα διαφορετικών γεύσεων – νοσταλγούς του εθνικισμού, λαϊκιστικά εθνικιστικά, εξαιρετικά συντηρητικά με νεοφασιστικές ρίζες και πολλά άλλα – να απολαμβάνουν μια αξιοσημείωτη αναζωπύρωση» αναφέρει το δημοσίευμα με την αρθρογράφο Katya Adler να σχολιάζει μεταξύ άλλων ότι σε αντίθεση με το σκηνικό που είχε διαμορφωθεί μετά το πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τώρα στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ την Ιταλία πρωθυπουργός είναι η Τζόρτζια Μελόνι «επικεφαλής ενός κόμματος με νεοφασιστικές ρίζες».
Στη Φινλανδία, μετά από 3 μήνες συζήτησης, το ακροδεξιό εθνικιστικό «The Finns» προσχώρησε πρόσφατα στην κυβέρνηση συνασπισμού. Στη Σουηδία οι «Σουηδοί Δημοκράτες» είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο, υποστηρίζοντας τη δεξιά κυβέρνηση.
Στην Ελλάδα την περασμένη Κυριακή τρία ακροδεξιά κόμματα κέρδισαν αρκετές έδρες στο κοινοβούλιο, ενώ στην Ισπανία το αμφιλεγόμενο εθνικιστικό κόμμα «Vox» – το πρώτο επιτυχημένο ακροδεξιό κόμμα στην Ισπανία μετά τον θάνατο του φασίστα δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο το 1975 – ξεπέρασε κάθε προσδοκία στις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές, την ώρα που είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με τους συντηρητικούς μετά τις επικείμενες εθνικές εκλογές».
Εκτός αυτών υπάρχουν οι υπερσυντηρητικές, αυταρχικές κυβερνήσεις στην Πολωνία και στην Ουγγαρία. Και αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα.
Τι γίνεται λοιπόν στην Ευρώπη; Είναι τόσοι πολλοί ακροδεξιοί; Είναι μια ψήφος διαμαρτυρίας; Ο Mark Leonard, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων λέει ότι βλέπουμε ένα τεράστιο παράδοξο. Από τη μια πλευρά, πολλοί mainstream πολιτικοί έχουν υιοθετήσει τα σλόγκαν και τις θέσεις της ακροδεξιάς ελπίζοντας να κλέψουν τους υποστηρικτές τους. Αλλά με αυτόν τον τρόπο βοηθούν στο φαίνεται η ακροδεξιά πιο mainstream.
Και αυτό ενώ την ίδια στιγμή, ορισμένα ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη έχουν εσκεμμένα κινηθεί περισσότερο προς το κέντρο, ελπίζοντας να δελεάσουν περισσότερους κεντρώους ψηφοφόρους.
Ο Guardian από πλευράς του αναφέρει ότι πριν από σχεδόν 25 χρόνια, όταν το ακροδεξιό κόμμα FPΟ του Γεργκ Χάιντερ στην Αυστρία συγκέντρωσε ένα πρωτοφανές εκλογικό ποσοστό – κοντά στο 27% – και εισήλθε στο κυβερνητικό συνασπισμό είχαν προκληθεί αντιδράσεις σε όλη την Ευρώπη. Οι διπλωματικές επισκέψεις ακυρώθηκαν και επιβλήθηκαν τιμωρητικά μέτρα. Λίγο αργότερα, όταν ο Ζαν-Μαρί Λεπέν του Εθνικού Μετώπου της Γαλλίας έφτασε στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο τελικός νικητής, ο Ζακ Σιράκ, αρνήθηκε ακόμη και να συζητήσει με τον ακροδεξιό ηγέτη.
«Αλλά τώρα σε όλη τη δυτική Ευρώπη τα ακροδεξιά κόμματα ανεβαίνουν σταθερά στις κάλπες, διαμορφώνουν τις πολιτικές της κυρίαρχης δεξιάς ώστε να αντικατοπτρίζουν λαϊκιστικές πλατφόρμες και να καταλαμβάνουν επιλεγμένους υπουργικούς ρόλους σε κυβερνήσεις συνασπισμού» γράφει ο Jon Henley κάνοντας αναφορά και στα ακροδεξιά κόμματα που μπήκαν στην ελληνική Βουλή συμπεριλαμβανομένων των «Σπαρτιατών» που είχαν την στήριξη του καταδικασμένου χρυσαυγίτη Ηλία Κασιδιάρη.
«Είναι όλοι διαφορετικοί και οι κουλτούρες και τα πολιτικά συστήματα στα οποία λειτουργούν είναι όλα διαφορετικά», δήλωσε η Catherine Fieschi, διευθύντρια πολιτικής στο Open Society Foundations Europe, με ειδικότητα «στον λαϊκισμό, τον αυταρχισμό και την ακροδεξιά».
«Αλλά μετά από κάθε κρίση, έχουμε πει στους εαυτούς μας ότι οι λαϊκιστές και η ακροδεξιά εξασθενούν στην Ευρώπη και η αλήθεια είναι ότι αυξάνονται λίγο πολύ σταθερά – με μερικές διακοπές – από τη δεκαετία του 1980. Είναι πραγματικά πλέον μέρος του τοπίου».
Επιπλέον, η ολοένα και πιο κατακερματισμένη και πολωμένη πολιτική της Ευρώπης σημαίνει ότι «μια διάσπαση 48/52 μετατρέπει βασικά αυτά τα κόμματα σε ισχυρές δυνάμεις. Αυτό συνέβη στους Σκανδιναβούς, πιθανότατα θα συμβεί στην Ισπανία, [και] θα μπορούσε να συμβεί στη Γαλλία », είπε ακόμα η Fieschi.
«Στην Ιταλία και την Αυστρία υπάρχουν πρόσθετοι παράγοντες – μια ακροδεξιά που ποτέ δεν απορρίφθηκε πραγματικά μεταπολεμικά, η απογοήτευση από ένα σύστημα που φαίνεται στημένο και αναποτελεσματικό – και στη Γερμανία, όλα έχουν να κάνουν με την ανατολή και την αδυναμία του σημερινού συνασπισμού».
Για πολύ καιρό, η αντίθεση στη μετανάστευση, το Ισλάμ και την ΕΕ ήταν αυτά που ένωσαν τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης αναφέρει ακόμα ο Guardian προσθέτοντας ότι έχουν εμφανιστεί και νέες αιτίες όπως τα δικαιώματα των μειονοτήτων, η κλιματική κρίση κα.
Η απήχηση της ακροδεξιάς έχει ενισχυθεί περαιτέρω από την ακρίβεια του κόστους ζωής που απορρέει από την πανδημία, τον πόλεμο στην Ουκρανία, την ταχεία και συγκεχυμένη κοινωνική και ψηφιακή αλλαγή και την αυξανόμενη δυσπιστία προς το mainstream.
«Η άνοδος της ακροδεξιάς συνέπεσε με την παρακμή ενός συγκεκριμένου είδους αριστεράς», είπε ακόμα η Fieschi. «Τα ακροδεξιά κόμματα φαίνονται τώρα σαν μια λογική ψήφος για πολλούς από τους ανθρώπους που σε παρελθοντικές συνθήκες θα ψήφιζαν μια λαϊκή, προστατευτική αριστερά».
Το Reuters από πλευράς του σχολιάζει σε δημοσίευμά του το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα σημειώνοντας ότι «οι ακροδεξιές ομάδες συγκέντρωσαν πάνω από το 12% των ψήφων στις εκλογές της Κυριακής, αντικατοπτρίζοντας την άνοδο λαϊκιστών και υπερεθνικιστών πολιτικών σε όλη την Ευρώπη».
Στο άρθρο γίνεται αναφορά στον καταδικασμένο για εγκληματική οργάνωση Ηλία Κασιδιάρη και στο πώς συνέβαλε στο να μπουν οι «Σπαρτιάτες» στη Βουλή, αν και βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Μεταξύ άλλων σημειώνει ότι τα συγκεκριμένα κόμματα (Σπαρτιάτες, Νίκη, Ελληνική Λύση) βλέπουν τη μετανάστευση ως απειλή για την εθνική ταυτότητα της Ελλάδας, πιστεύουν ότι τα ζητήματα LGBTQ+ υπονομεύουν την ιερότητα της οικογένειας και ήταν κατά των εμβολιασμών για τον κορωνοϊό.
Παράλληλα γίνεται αναφορά στο πολύνεκρο ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου και την μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη. «Ο θάνατος εκατοντάδων μεταναστών όταν το σκάφος που επέβαιναν βυθίστηκε στα ανοιχτά της Ελλάδας ενώ παρακολουθούνταν από την ελληνική ακτοφυλακή έχει οξύνει τη συζήτηση για το μεταναστευτικό. Παρά το πένθος για την τραγωδία, πολλοί Έλληνες θέλουν να σταματήσουν την μεταναστευτική ροή αναφέρεται χαρακτηριστικά στο δημοσίευμα.
«Η επανεμφάνιση της ακροδεξιάς είναι υποπροϊόν μιας πολιτικής στρατηγικής της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας που προσπάθησε να τραβήξει το κέντρο με ατζέντα οικονομικού φιλελευθερισμού και ταυτόχρονα την ακροδεξιά με ατζέντα νόμου και τάξης και αντιμεταναστευτικό λόγο» είπε ο Ακρίτας Καϊδατζής, επίκουρος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
«Ορισμένοι αναλυτές είπαν ότι είναι απίθανο τα τρία κόμματα να μπορέσουν να καθορίσουν την κυβερνητική πολιτική. Αλλά αναμένεται να πιέσουν τον Μητσοτάκη για ζητήματα της LGBTQ+ κοινότητας, τη μετανάστευση και τις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία.Και τα τρία κόμματα αναμένεται να κατέβουν στις ευρωεκλογές του επόμενου έτους.
Ο Μητσοτάκης όταν εξελέγη το 2019 υποστήριζε την προώθηση των δικαιωμάτων των LGBTQ+ , αλλά ο ίδιος υιοθέτησε μια σκληρή γραμμή για το μεταναστευτικό και έχει δεχτεί έντονη κριτική από ομάδες για τα δικαιώματα. Ορισμένοι αναλυτές είπαν ότι η σκληρή γραμμή του Μητσοτάκη για τη μετανάστευση έδωσε άδεια σε μια πιο ξενοφοβική αφήγηση από την ακροδεξιά» προστίθεται μεταξύ άλλων στο δημοσίευμα του Reuters.
❝ ετικέτες ❞ #ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ
